Hoo-ah’ (spreek uit ‘hóe-aa’) is een kreet die in het Amerikaanse leger veel gebruikt wordt, een soort keelklank waarmee de troepen aangeven dat ze het ergens mee eens zijn. De exacte oorsprong ervan is onbekend, maar sommigen beweren dat het van een oud acroniem ‘HUA’ komt: ‘Heard, understood and acknowledged’ (gehoord, begrepen en erkend). Hoe dan ook, ik hoorde het voor het eerst toen ik mijn militaire basistraining kreeg.

Jaren later deed de kreet evenwel zijn intrede weer in mijn spraakgebruik, toen ik op de woensdagochtenden met een groep mannen bij elkaar kwam om aan bijbelstudie te doen. Op een zo’n ochtend las een van hen (een vroegere paratroeper) een psalm hardop voor, toen hij bij het woordje sela kwam, dat in veel psalmen voorkomt. In plaats van ‘sela’ gromde hij evenwel ‘hoo-ah’, wat sindsdien ons woord voor sela is.

Niemand weet precies wat sela eigenlijk betekent. Volgens sommigen is het niet meer dan een muzikaal teken. Het komt vaak voor na een uitspraak die om een diepe, emotionele reactie vraagt. In die zin past hoo-ah wat mij betreft prima.

Vanochtend las ik Psalm 68, en kwam ik bij vers 20 waar staat: ‘Geprezen zij de Heer, dag aan dag, deze God draagt ons en redt ons, sela’.

Stel je voor! Elke dag weer zet God ons op zijn schouders en draagt Hij ons de hele dag door. Hij is onze redding. Veilig en zeker als we in Hem zijn, hoeven we voor niets of niemand bang of bezorgd te zijn. ‘Hoo-ah!’ zeg ik.