Henry Durbanville, een Schotse predikant uit een andere tijd, vertelde een verhaal over een oudere vrouw in zijn gemeente die op een afgelegen plek in Schotland woonde. Ze wilde graag een keer naar de stad, naar Edinburgh, maar durfde de reis niet goed aan vanwege de lange, donkere tunnel waar de trein doorheen moest om daar te komen.

Op een dag werd ze echter door bepaalde omstandigheden gedwongen om de reis naar Edinburgh te maken. Toen ze in de trein zat die haar naar de stad zou brengen, werd ze steeds onrustiger. Maar ze werd zo moe van haar bezorgdheid dat ze in een diepe slaap viel nog voordat de trein bij de tunnel kwam. Toen ze weer wakker werd, reden ze al in de buitenwijken van de stad!

Het is denkbaar dat sommigen van ons de dood niet zullen smaken. Als we nog in leven zijn wanneer Jezus terugkomt, zullen we ‘de Heer in de lucht tegemoet gaan’ (1 Tess. 4:13-18). Maar de meesten van ons zullen eerst sterven voordat ze bij de Heer zijn, en dat kan een angstige gedachte zijn. Je kunt je er flink zorgen over maken dat het sterven zelf een zwaar en ondraaglijk gebeuren zal zijn.

Met de zekerheid dat Jezus je Redder is, vind je rust in het vertrouwen dat je nadat je hier op aarde de ogen gesloten hebt en de dood bent doorgegaan, je ze weer mag openen waar God is. ‘Een kort slaapje en dan word je wakker in de eeuwigheid’, zoals John Donne het zei.