Een man in een pick-uptruck kwam op een plattelandsweg een vrouw tegen die een zware vracht droeg. Hij stopte en bood haar een lift aan. Ze vrouw bedankte hem en klom achterin de bak.

Even later zag de man iets merkwaardigs: de vrouw zat in de achterbak, maar had nog steeds haar zware vracht vast. Verbaasd zei hij: ‘Maar mevrouwtje, leg uw vracht toch neer en rust even uit. Ruimte genoeg in mijn wagen! Neem het er toch even van.’

Wat doen wij met de vracht aan angst, bezorgdheid en zorgen die we in dit leven zo vaak met ons meedragen? Wat mijzelf betreft, ik doe soms net als die vrouw, in plaats van me te ontspannen in de Heer. Jezus heeft gezegd: ‘Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven’ (Mat. 11:28). Maar toch betrap ik mezelf er geregeld op dat ik lasten blijf dragen die ik ook bij Jezus kan neerleggen.

We leggen onze last af wanneer we onze moeiten en vragen in gebed bij de Heer brengen. De apostel Petrus schrijft: ‘U mag uw zorgen op hem afwentelen, want u ligt hem na aan het hart’ (1 Pet. 5:7). Hij geeft om ons, en daarom mogen we tot rust komen en ons ontspannen wanneer we leren om op Hem te vertrouwen. We hoeven de lasten die ons neerdrukken en uitputten niet rond te blijven dragen, maar kunnen ze aan de Heer geven, zodat Hij ze op zich kan nemen.