Categorie  |  Ons Dagelijks Brood

Wanneer er één lijdt, lijden allen mee

Toen een van onze collega’s zich ziek meldde omdat hij extreem veel pijn had, was iedereen op ons kantoor erg bezorgd. Na een bezoekje aan het ziekenhuis en een dag rust verscheen hij weer op het werk, en liet ons de oorzaak van die pijn zien: een niersteen. Hij had de arts gevraagd of hij de steen als souvenir mee kon krijgen. Toen ik het ding zag, vertrok mijn gezicht en leefde ik erg mee. Ik wist nog goed hoe het was toen ik zelf een paar jaar eerder een galsteen had die verwijderd was. De pijn was ondraaglijk geweest.

Geloof, hoop en liefde

Tien jaar lang zorgde mijn tante Kathy bij haar thuis voor haar vader (mijn grootvader). Zolang hij nog zelfstandig was, kookte ze voor hem en deed ze zijn was, en toen zijn gezondheid afnam verzorgde ze hem.

Hoe lang?

In de klassieker van Lewis Carroll, Alice in Wonderland, vraagt Alice op een gegeven moment: ‘Hoe lang duurt voor eeuwig?’ Het Witte Konijn antwoordt: ‘Soms maar een seconde.’

Door gebed alleen

Een vriendin die middenin een behandeling voor kanker zat, belde me ’s avond laat een keer op. Ze zat onbeheersbaar te snikken, en ik leefde erg met haar verdriet mee. Al snel zat ik ook te huilen, en bad ik een stil gebed: Wat moet ik doen, Heer?

De erfenis de je nalaat

Een jaar of wat geleden bracht ik met onze zoons een weekje door op een verlaten, afgelegen ranch die bij de Salmon River lag, die ook wel de ‘river of no return’ van Idaho genoemd wordt.

Kracht in lijden

Toen Sammy van achttien Jezus als Redder aannam, wees zijn familie hem af omdat ze een andere geloofstraditie aanhingen. Maar de christelijke gemeenschap heette hem welkom, bemoedigde hem en gaf hem de nodige middelen om zijn opleiding af te maken. Toen zijn getuigenis later in een tijdschrift verscheen, werd de vervolging geïntensiveerd.

Fair play

Toen de Singaporese hardloper Ashley Liew opeens merkte dat hij voorin de kopgroep liep tijdens de marathon bij de Zuidoost-Aziatische Spelen, wist hij dat er iets niet klopte. Al snel begreep hij dat de oorspronkelijke kopgroep een verkeerde afslag had genomen, en nu ergens achter hem rende. Ashley had hun vergissing voor zijn eigen voordeel kunnen gebruiken, maar zijn sportieve gevoel zei hem dat het dan geen echte overwinning zou zijn. Hij wilde winnen omdat hij de snelste was, niet omdat de mensen die vóór hem renden zich vergist hadden. Hij hield wat in zodat ze de kans hadden om hem weer in te halen, en rende toen met hen verder.

Gedeelde troost

‘God heeft je naar me toegestuurd!’

Wat je wil horen

Als mens ben je vaak geneigd om informatie op te zoeken die strookt met wat je zelf vindt. Onderzoek heeft zelfs aangetoond dat het twee keer zo waarschijnlijk is dat je naar informatie zoekt die je eigen mening ondersteunt, dan naar andere. Als je sterk overtuigd bent van wat je denkt, dan mijd je meningen die daartegenin gaan, zo werkt het gewoon.

Goede zorgen bij de voordeur

Op een bijzonder hete dag wilde de achtjarige Carmine McDaniel de postbode helpen om koel te blijven en genoeg te drinken. Daarom zette hij een koelbox met een sportdrankje en flesjes water naast de voordeur neer. Op beelden van de veiligheidscamera van het gezin was te zien hoe de postbode gereageerd had: ‘O man, koel water. God zij dank; dank je wel!’

Zoet en bitter

Er zijn mensen die van bittere chocola houden, en er zijn er die liever zoete chocola hebben. De oude Maya’s van Midden-Amerika gebruikten hun chocola als drank, die ze met chilipepers op smaak brachten. Ze hielden erg van dit ‘bittere water’, zoals ze het noemden. Jaren later werd chocola in Spanje geïntroduceerd, maar daar hadden ze liever de zoete variant. De Spanjaarden stopten er suiker en honing in om de natuurlijke bitterheid te verzachten.

Anonieme vriendelijkheid

Toen ik net afgestudeerd was, had ik het niet erg breed. Ik moest het met een beperkt budget voor de boodschappen doen, vijfentwintig dollar per week om precies te zijn. Ik kwam een keer met mijn boodschappen bij de kassa en vermoedde dat ze net wat meer kostten dan het geld dat ik nog over had. Tegen de kassière zei ik: ‘Stop maar als het totaal twintig dollar is.’ Gelukkig kon ik bijna alles wat ik had uitgezocht meenemen. Alleen een zak paprika’s moest in de winkel blijven.