Maand: juni 2016

Bij je naam geroepen

Als ik een nieuwe groep studenten voor mijn schrijflessen krijg, zorg ik er altijd voor dat ik hun namen van tevoren al ken. Ik stop er tijd in om hun namen en foto’s in het studentenoverzicht te kennen. Als ze dan het klaslokaal binnenkomen, kan ik hen verwelkomen met ‘Hallo, Jessica’ of ‘Welkom, Trevor’. Dat doe ik omdat ik weet hoe belangrijk het is als iemand je kent en weet hoe je heet.

Onze ‘way of life’

Ik werd getroffen door een uitdrukking die ik in een hedendaagse bijbelvertaling tegenkwam. Toen ik op de uitdrukking ‘our way of life’ (onze manier van leven) googelde om de tekst te vinden, kwamen er veel resultaten die te maken hadden met dingen waarvan de mensen vonden dat ze een bedreiging vormen voor de manier van leven die ze verwachtten. Veel voorkomende gevaren die genoemd werden waren klimaatverandering, terrorisme en regeringsbeleid.

Het verleden achter je laten

Chris Baker is een tatoeage-kunstenaar die symbolen van pijn en verslaving in ware kunstwerken verandert. Veel van zijn klanten zijn voormalige bendeleden en slachtoffers van mensenhandel die met een of andere naam of code of een symbool gemerkt zijn.

Raak niet uit de koers

Op de laatste schooldag voor de vakantie haalden mijn vrouw en ik onze dochter op van school (op zo’n 100 kilometer van ons vandaan). Op de terugweg maakten we een omweg via een strandpaviljoen, waar we iets gebruikten. Terwijl we daar zaten te genieten bekeken we de boten die daar voor de kust lagen. Doorgaans liggen ze voor anker om te voorkomen dat ze wegdrijven, maar ik zag dat één boot helemaal los tussen de andere lag, en langzaam maar zeker naar open zee dreef.

Schokkende eerlijkheid

Toen de predikant tijdens de dienst aan een van zijn ouderlingen vroeg om de voorbede te doen, gaf de man een antwoord dat als een schok door de kerkzaal ging. ‘Sorry, dominee,’ zei hij, ‘maar op weg naar de kerk heb ik de hele tijd ruzie met mijn vrouw zitten maken, en ben nu echt niet in staat om te bidden.’ Een akelige stilte volgde, waarna de predikant zelf de voorbede deed. En de dienst ging verder. Achteraf beloofde de predikant zichzelf dat hij nooit meer iemand in het openbaar zou vragen om te bidden, als hij hem niet eerst persoonlijk gevraagd had.

Vaste grond onder je voeten

De wandelpaden in het historische wandelgebied langs de rivier in de Amerikaanse stad Savannah zijn geplaveid met een mix van allerhande stenen. Volgens de inwoners van de stad werden die stenen eeuwen geleden als ballast gebruikt in schepen waarmee men de Atlantische Oceaan overstak. In Amerika werd het ruim volgeladen met handelswaar, en daarom waren de stenen niet langer nodig. Ze bleven ter plekke achter, waar ze gebruikt werden om de straten rond het havengebied te plaveien. Die stenen hadden hun primaire taak volbracht: het stabiliseren van een schip tijdens de oversteek van de oceaan.

Zijn liefdevolle aanwezigheid

Met veel verdriet vernamen we dat onze goede vriendin Cindy kanker bleek te hebben. Ze was een zeer levenslustige meid, die een zegen was voor iedereen die ze tegenkwam. We waren blij toen het een tijdje beter leek te gaan, maar een paar maanden later kwam de kanker dubbel en dwars terug. Voor ons was ze nog veel te jong om al te sterven. Later vertelde haar man me over de laatste uren van haar leven. Ze was erg verzwakt en kon bijna niet meer praten, maar ze fluisterde tegen hem: ‘Blijf gewoon maar bij me.’ Wat ze in die donkere uren het meest nodig had, was dat hij er gewoon was.

Jezus dienen

Ik werk als secretaris,’ vertelde een vriendin mij. ‘Als ik dat tegen de mensen zeg, dan kijken ze me soms wat meewarig aan. Maar wanneer ze horen voor wie ik als secretaris werk, dan worden hun ogen groot van bewondering!’ Oftewel: in de samenleving worden sommige banen als minder belangrijk gezien dan andere, tenzij er een of ander verband is met rijke of beroemde personen.

Een afgelegen plek

Het eiland Tristan da Cunha is vooral bekend om zijn geïsoleerde ligging. Dankzij de 288 mensen voor wie het hun thuis is, is het is het meest afgelegen bewoonde eiland van de wereld. Het ligt in het zuidelijke deel van de Atlantische Oceaan op bijna 3000 kilometer van Zuid-Afrika af, het meest nabije vasteland. Wie er op bezoek wil gaan moet een reis van zeven dagen per boot maken, want op het hele eiland is geen landingsbaan te vinden.

Leren liefhebben

Love makes the world go round,’ zo klinkt in een oud liedje. De liefde houdt de wereld draaiende. Maar liefde doet nog veel meer. Ze maakt ons ook kwetsbaar. Van tijd tot tijd zeggen we tegen onszelf: ‘Waarom liefde tonen wanneer anderen van geen enkele waardering blijk geven?’ of ‘Waarom liefhebben en jezelf laten kwetsen?’ De apostel Paulus evenwel geeft een duidelijke en eenvoudige reden om de liefde na te blijven jagen: ‘Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde. Jaag de liefde na.’ (1 Kor. 13:12-14:1).

Hoo-ah!

Hoo-ah’ (spreek uit ‘hóe-aa’) is een kreet die in het Amerikaanse leger veel gebruikt wordt, een soort keelklank waarmee de troepen aangeven dat ze het ergens mee eens zijn. De exacte oorsprong ervan is onbekend, maar sommigen beweren dat het van een oud acroniem ‘HUA’ komt: ‘Heard, understood and acknowledged’ (gehoord, begrepen en erkend). Hoe dan ook, ik hoorde het voor het eerst toen ik mijn militaire basistraining kreeg.

Abba, Vader

Het leek op een plaatje van een grappige vaderdagkaart. Met zijn ene hand duwde een vader een grasmaaier voor zich uit, terwijl hij met zijn andere hand als een expert een buggy achter zich aan trok. In de buggy zat zijn dochtertje van drie, dat dit lawaaierige rondje door de tuin geweldig vond. Het was misschien niet de veiligste manier om het gras te maaien, maar wie durft er nog te beweren dat een man geen twee dingen tegelijk kan doen?

We gebruiken cookies voor een betere brows-ervaring. Door deze website te blijven gebruiken stemt u hiermee in. Hier vind u meer informatie over ons gebruik van cookies en hoe u ze kunt uitschakelen.