De wekker gaat af. Weer veel te vroeg, zo lijkt het. Maar je hebt een lange dag voor je liggen. Er ligt veel werk op je te wachten, je hebt afspraken waaraan je je moet houden, mensen om voor te zorgen of dat allemaal en nog meer. Dag na dag racen we van het een naar het ander. In het Engels heet het menselijke ras niet voor niets ‘the human race’, zoals een slimmerd eens opmerkte.

Toen de discipelen na hun eerste zendingsreis bij Jezus terugkeerden, hadden ze heel wat te rapporteren. De evangelist Marcus schrijft evenwel niets over Jezus’ evaluatie van de verrichtingen van zijn volgelingen. Hij richtte juist zijn aandacht op hun welzijn en gaf aan dat ze maar even wat rust moesten nemen. ‘Ga nu mee naar een eenzame plaats om alleen te zijn en een tijdje uit te rusten,’ zei Hij (6:31).

Echte rust vinden we uiteindelijk door de erkenning van de aanwezigheid van God en door op Hem te vertrouwen. Als we onze verantwoordelijkheden serieus nemen, zullen we ook inzien dat we onze grip op wat we te doen hebben en op onze carrière, ons gezin en onze bediening losser kunnen maken om ze in geloof bij God neer te leggen. Iedere dag kunnen we de tijd nemen om de afleidingen van ons af te schudden, de gespannen rusteloosheid weg te doen en in dankbaarheid na te denken over het wonder van Gods liefde en trouw.

Voel je dus vrij om eens stil te houden en op adem te komen. Neem de tijd om echt te rusten.