Ons zoontje leert momenteel tot tien te tellen. Hij telt alles wat los en vast zit, van speelgoed tot bomen. Hij telt dingen waar ik al lang niet meer over nadenk, zoals de bloemen in het gras op weg naar school of de tenen aan mijn voeten.

Mijn zoon leert mij ook opnieuw te tellen. Vaak ga ik zo op in alles waar ik mee bezig ben, of de dingen die mij ontbreken, dat ik vergeet te kijken naar alle goede dingen om me heen. Ik ben vergeten te tellen hoeveel nieuwe vrienden ik dit jaar ontmoet heb en het aantal gebeden dat verhoord is, de tranen van vreugde die ik vergoten heb de momenten waarop ik samen met vrienden gelachen heb.

De tien vingers aan mijn handen zijn niet genoeg om alles te tellen wat God mij elke dag weer geeft. ‘Veel wonderen hebt u verricht, veel goeds voor ons besloten, HEER, mijn God. Niemand is te vergelijken met u! Wil ik erover spreken, ervan verhalen, het is te veel om op te sommen’ (Ps. 40:6). Hoe zouden we ooit in staat zijn om alle zegeningen van de verlossing, de verzoening en het eeuwige leven te tellen?

Laten we samen met David God loven voor alle dierbare gedachten die Hij jegens ons koestert en alles wat Hij voor ons gedaan heeft: ‘Hoe rijk zijn uw gedachten, God, hoe eindeloos in aantal, ontelbaar veel, meer dan er zandkorrels zijn’ (Ps. 139:17-18). Laten we opnieuw leren tellen!