Een herdenkingssteen staat op het terrein van een voormalig Japans gevangenenkamp in China, waar in 1945 een man stierf. Op de staan staat: ‘Eric Liddell werd in 1902 uit Schotse ouders geboren in Tianjin. Op het hoogtepunt van zijn carrière won hij bij de Olympische Spelen van 1924 goud op de 400 meter. Hij kwam terug naar China om in Tianjin als leraar te werken [. . .] Zijn hele leven door bemoedigde hij jonge mensen om zo goed ze konden bij te dragen aan de verbetering van de mensheid.’

In de ogen van veel mensen behaalde Eric Liddell zijn grootste prestaties op het gebied van de sport. Maar hij wordt ook herdacht vanwege zijn bijdrage aan het welzijn van de jeugd van Tianjin, in het land waar hij geboren was en waarvan hij hield. Hij leefde en diende in geloof.

Wat zullen de mensen van ons onthouden? Onze academische prestaties, hoge positie of financiële successen kunnen ervoor zorgen dat andere mensen ons erkennen. Maar het is het werk in stilte gedaan, waarmee we echt iets voor de mensen betekenen, dat blijvende waarde heeft als wij er zelf niet meer zijn.

In het hoofdstuk over de geloofshelden, Hebreeën 11, wordt Mozes herdacht als iemand die ervoor koos zich met het volk van God op één lijn te stellen, in plaats van de schatten van Egypte te genieten (vers 26). Hij leidde en diende Gods volk in geloof.