Zonsondergang. Mensen hebben de neiging om te stoppen met wat ze aan het doen zijn, om ernaar te kijken, er foto’s van te maken en van het schitterende uitzicht te genieten.

Laatst zagen mijn vrouw en ik hoe de zon boven de Golf van Mexico onderging. Een hele groep mensen stond om ons heen, hoofdzakelijk onbekenden die zich op het strand verzameld hadden om dit verschijnsel te zien. Op het moment waarop de zon volledig achter de horizon verdween, applaudisseerde het hele publiek luid.

Hoe komt het dat de mensen zo reageren? In het boek van de psalmen staat iets wat misschien in de goede richting wijst. Een van de dichters schreef over God die de zon opdroeg om zijn Maker te eren (Ps. 148:3). En overal waar de stralen van de zon over de aarde gaan, komen mensen in beweging om zich daarbij aan te sluiten.

De schoonheid van de natuur kan ons diep aanspreken. Er zijn weinig dingen die dat zo sterk kunnen. Ze heeft niet alleen het vermogen om ons te laten halt houden en onze aandacht te vangen, maar ook om ons op de Schepper van de schoonheid zelf te richten.

Het wonder van Gods enorme schepping kan ons stilzetten, en eraan doen denken wat echt belangrijk is. Uiteindelijk herinnert ze ons eraan dat er achter het geweldige begin en einde van elke dag een Schepper zit. Iemand die de wereld die Hij gemaakt heeft zo liefheeft, dat Hij hem binnengegaan is om hem te verlossen en te herstellen.