Lord Howe Island is een paradijsje van witte stranden en helderblauw water, pal aan de oostkust van Australië gelegen. Toen ik het een paar jaar geleden bezocht, trof het mij hoe prachtig het daar was. Je kunt er tussen de schildpadden en de kleurige vissen zwemmen, terwijl iets verderop de maanlipvissen met hun neonkleuren rondjes draaien. In de lagune van het eiland troffen we koraalriffen aan vol helder oranje gekleurde clownvissen en geel gestreepte koraalvlinders, die aan kwamen zwemmen om mijn hand te kussen. Ik was door zoveel pracht omgeven, dat ik niet anders kon dan God loven.

De apostel Paulus wist waarom je zo kunt reageren. De schepping op haar mooist openbaart iets van wie God is (Rom. 1:20). Dankzij de wonderen van Lord Howe Island mocht ik een glimp van zijn macht en pracht opvangen.

Toen de profeet Ezechiël God mocht ontmoeten, kreeg hij een stralend Wezen te zien dat op een blauwe troon gezeten was en door schitterende kleuren omgeven werd (Ez. 1:25-28). De apostel Johannes kreeg iets vergelijkbaars te zien: God die schitterde als juwelen, omgeven door een regenboog van smaragd (Op. 4:2-3). Wanneer God iets van zichzelf laat zien, blijkt Hij niet alleen goed en almachtig te zijn, maar ook van een ongekende schoonheid. De schepping weerspiegelt die, zoals een kunstwerk iets van de kunstenaar weerspiegelt.

Vaak wordt de natuur in plaats van God aanbeden (Rom. 1:25). Dat is eigenlijk heel tragisch. Laat de blauwe wateren en schitterende schepsels ons liever mogen wijzen op Hem die dat alles gemaakt heeft, en die sterker en prachtiger is dan wat er in de wereld ook maar is.