Soms als ik ’s ochtends online ga, krijg ik op Facebook ‘herinneringen’ door: dingen die ik op dezelfde dag een jaar eerder gepost heb. Van deze dingen, zoals foto’s van de trouwdag van mijn broer, of een video van onze dochter die met haar oma speelt, moet ik meestal glimlachen. Maar soms hebben ze een veel dieper emotioneel effect. Als ik een opmerking teruglees over een bezoek aan mijn zwager die met chemotherapie bezig was, of een foto doorkrijg van de hechtingen in de schedel van mijn moeder, toen ze drie jaar geleden een hersenoperatie had ondergaan, dan herinnert dat me aan het feit dat God er juist in die moeilijke omstandigheden bij was.

Allemaal hebben we de neiging te vergeten wat God voor ons gedaan heeft. We hebben geheugensteuntjes nodig. Toen Jozua Gods volk het beloofde land binnen bracht, moesten ze de rivier de Jordaan oversteken (Joz. 3:15-16). God zorgde voor een pad dwars door de rivier, waarover het volk naar de overkant kon (vs. 17). Als gedenkteken aan dit wonder haalde het volk twaalf stenen uit het midden van de rivier en maakten er aan de andere zijde een stapel van (4:3, 6-7). Wanneer hun gevraagd werd wat die stenen betekenden, kon Gods volk het verhaal vertellen van wat God die dag gedaan had.

Materiële gedenktekens aan Gods trouw in het verleden, zijn een geheugensteun voor wie in het heden op Hem moet vertrouwen. Of in de toekomst.