Een instroom van vluchtelingen in onze gemeenschap heeft ertoe geleid dat veel kerken in de omgeving flink gegroeid zijn. Deze groei brengt de nodige uitdagingen met zich mee. Gemeenteleden moeten leren hoe ze deze nieuwkomers het gevoel kunnen geven dat ze welkom zijn, terwijl ze zich moeten aanpassen aan een vreemde cultuur, een nieuwe taal en andere stijl van kerk-zijn dan ze gewend waren. Dit alles kan tot lastige situaties leiden.

Misverstanden en onenigheid komen overal voor waar je mensen bij elkaar zet. Daarop is de kerk geen uitzondering. Als je niet op een gezonde manier met je verschillen omgaat, kunnen ze verharden en verdeeldheid geven.

De eerste gemeente in Jeruzalem was aan het groeien, toen er een twist ontstond die langs een culturele breuklijn liep. De Grieks-sprekende Joden (de hellenisten) hadden een klacht over de Joden die Aramees spraken. De hellenisten vonden dat de weduwen uit hun groep ‘bij de dagelijkse ondersteuning werden achtergesteld’ (Hand. 6:1). Daarom zeiden de apostelen: ‘Kies daarom, broeders en zusters, uit uw midden zeven wijze mannen die goed bekendstaan en vervuld zijn van de heilige Geest’ (vs. 3). De zeven die uitgekozen werden hadden allemaal Griekse namen (vs. 5). Dat betekent dat ze hellenisten waren, leden van de groep die zich achtergesteld voelde. Zij begrepen het best wat het probleem was. De apostelen baden voor hen, en de kerk bloeide weer op (vs. 6-7).

Uitdagingen horen bij groei, al is het alleen al omdat er daardoor meer contacten over traditionele grenzen heen ontstaan. Maar als we de leiding van de heilige Geest zoeken, dan zullen we creatieve oplossingen vinden, en worden mogelijke problemen een kans om verder te groeien.