Amy Carmichael (1867-1951) is bekend geworden door haar werk om weesmeisjes in India te redden en een toekomst te geven. Te midden van het uitputtende werk dat ze deed, had ze soms ‘visionaire momenten’ zoals zij ze noemde. In haar boek Gold by Moonlight schreef ze: ‘Midden op een overvolle dag vangen we bijna een glimp op van het “land van de grote afstanden”, en staan we stil, onbeweeglijk op de weg.’

De profeet Jesaja sprak van een tijd waarin Gods opstandige volk bij Hem zou terugkeren. ‘Met eigen ogen zul je een koning in al zijn schoonheid aanschouwen, weldra zul je een land zien dat zich uitstrekt tot in de verte’ (Jes. 33:17). Wie dit ‘land van grote afstanden’ ziet, wordt boven de omstandigheden van het moment uitgetild en vangt een glimp op van een eeuwig perspectief. In moeilijke tijden stelt de Heer je in staat om je leven vanuit zijn gezichtspunt te zien, zodat je weer nieuwe hoop krijgt. ‘Want de HEER is onze rechter, de HEER is onze wetgever, de HEER is onze koning, hij zal ons redden’ (vs. 22).

Elke dag heb je de keus om in wanhoop je blik naar beneden te richten of je ogen op te heffen naar het ‘land van de grote afstanden’, naar de Heer die ‘ons zijn macht toont’ (vs. 21).

Meer dan een halve eeuw heeft Amy Carmichael in India gewoond, waar ze jonge vrouwen hielp die in grote nood zaten. Hoe hield ze dat vol? Elke dag weer richtte ze haar blik op Jezus, en legde ze haar leven in zijn hand. En dat kunnen jij en ik ook doen.