Rima is een Syrische vrouw die kort geleden naar de Verenigde Staten is gekomen. Met veel handgebaren en in gebrekkig Engels probeerde ze haar mentor uit te leggen waarom ze van streek was. De tranen biggelden over haar wangen, terwijl ze een prachtig opgemaakte schaal met fatayer (hartige taartjes met vlees, kaas en spinazie) liet zien, die ze gemaakt had. Toen zei ze: ‘Eén man.’ Met een sissend geluid wees ze naar de deur van de woonkamer, en daarna weer terug naar de buitendeur. Stukje bij beetje begon de mentor te begrijpen dat een aantal leden van een kerk in de buurt Rima en haar gezin zouden komen opzoeken om elk wat spullen te brengen. Maar slechts één man was komen opdagen. Hij was snel naar binnen gelopen, had een doos met spullen neergezet en was weer weggegaan. Hij was druk met iets, terwijl Rima’s gezin zich alleen voelde en graag meer contact wilde hebben. Ze wilden niets liever dan hun fatayer delen met hun nieuwe vrienden.

De tijd nemen voor mensen, dat was juist precies waar Jezus op uit was. Hij woonde etentjes bij, onderwees de menigten en nam alle tijd voor persoonlijke ontmoetingen. Een keer nodigde Hij zelfs zichzelf bij iemand uit. Zacheüs, een belastinginner, klom in een boom om Hem te zien. Toen Jezus onder hem door liep, zei Hij: ‘Kom vlug naar beneden, want vandaag moet ik in jouw huis verblijven’ (Luc. 19:1-9). En Zacheüs zou nooit meer dezelfde zijn.

We hebben vele verantwoordelijkheden, en het zal niet altijd lukken om voor alles en iedereen de tijd te nemen. Maar als je het dan doet, dan heb je het geweldige voorrecht dat je bij andere mensen bent en kunt meemaken hoe de Heer door je heen werkt.