‘Westerlingen hebben een horloge. Afrikanen hebben de tijd’, zegt Os Guinness in zijn boek Impossible People, met een citaat van een Afrikaans spreekwoord. Hierdoor ging ik nadenken over al die keren waarop ik een of ander verzoek met de volgende woorden beantwoordde: ‘Sorry, geen tijd.’ Ik dacht na over de tirannie van het urgente, en de mate waarin agenda’s en deadlines mijn leven beheersen.

‘Leer ons zo onze dagen te tellen dat wijsheid ons hart vervult’, zo bidt Mozes in Psalm 90:12. En Paulus schrijft: ‘Let dus goed op welke weg u bewandelt . . . Gebruik uw dagen goed, want we leven in een slechte tijd’ (Ef. 5:15-16).

Ik vermoed dat Paulus en Mozes het er mee eens zouden zijn dat een verstandig gebruikmaken van je tijd meer is dan alleen op de klok letten. Gezien de situatie kan het soms nodig zijn om je stipt aan de tijd te houden. Aan de andere kant is het af en toe goed om iemand spontaan een extra stuk van je tijd te geven.

We krijgen maar een kort moment waarin we voor Christus verschil in deze wereld kunnen maken, en het is goed om elke kans optimaal te benutten. Dat kan betekenen dat we onze horloges en planningen moeten negeren wanneer we de geduldige liefde doorgeven, die Jezus ons betoont.

Wanneer je in de kracht en genade van de tijdloze Christus leeft, beïnvloed je de tijd die je gegeven is voor de eeuwigheid.