Maand: augustus 2018

Gered worden

In 2016 had New York City vijf doden en eenenvijftig gewonden te betreuren door liftongelukken. Dit was voor het stadsbestuur aanleiding voor een campagne om de mensen te leren niet in paniek te raken, maar kalm en veilig te blijven. Het ergst eraan toe waren mensen die probeerden zichzelf te redden, wanneer er iets misging. De beste manier om er veilig doorheen te komen, gaven de autoriteiten aan, was: ‘Bellen, kalm blijven en afwachten.’ Eigenaars van gebouwen beloofden snel te reageren om te voorkomen dat mensen gewond zouden raken, en hen uit hun gevaarlijke situatie te redden.

Het huis op de rots

Toen ze een aantal jaren in hun huis gewoond hadden, merkten mijn vrienden opeens dat hun woonkamer aan het verzakken was. De muren vertoonden steeds meer scheuren, en een raam kon niet meer open. De ruimte bleek zonder fundering aan het huis toegevoegd te zijn. Het zou maanden duren om de slordigheid te herstellen en een nieuwe fundering te leggen. Toch lieten ze dat doen, en toen ik hen naderhand opzocht zag ik weinig verschil (behalve dat de scheuren weg waren en het raam weer open kon). Maar ik begreep heel goed wat voor verschil een goede fundering kan maken.

Hou je van mij?

Zoals veel tieners kende ik een periode van rebellie tegen het gezag van mijn moeder. Mijn vader was overleden toen ik klein was, en mijn moeder moest in haar eentje deze woelige periode in de opvoeding doorstaan.

Leren vertrouwen

Als tiener ging ik nog wel eens tegen mijn moeder in, als zij me wilde aanmoedigen om het geloof vast te houden. ‘Vertrouw altijd op God. Hij zorgt voor je’, zei ze vaak. ‘Zo simpel is dat niet, mam’, reageerde ik dan. ‘God helpt hen die zichzelf helpen!’

Onophoudelijk dienen

Opvoedingspsycholoog Benjamin Bloom wilde weten hoe jonge mensen hun talenten ontwikkelen. Daartoe deed hij onderzoek naar de jeugd van honderdtwintig vooraanstaande personen (zoals atleten, kunstenaars en geleerden), en viel het hem op dat ze in ieder geval één ding gemeen hadden: ze hadden vaak, lang en intensief geoefend.

Ontdooid

Bij een rondetafel-discussie over verzoening, zei een van de deelnemers terecht: ‘Bevries de mensen niet in de tijd.’ Het was hem opgevallen hoe gemakkelijk wij geneigd zijn om te onthouden wat de mensen verkeerd gedaan hebben, en hun de mogelijkheid ontzeggen om te veranderen. Eens een dief, altijd een dief.

Gulle gevers

Nadat de leiders op een rijtje gezet hadden wat God in de geschiedenis van onze gemeente al gedaan had, kwamen ze met een plan voor een nieuwe sportruimte als middel om onze gemeenschap te dienen. Daarbij kondigden ze aan dat zij als eersten een bedrag voor de bouw ervan zouden geven. In eerste instantie bad ik met een hart dat zuur en egoïstisch was. Ik wilde niet nog meer geld geven dat we al bijdroegen. Maar mijn man en ik waren het er wel over eens dat we voor het project zouden bidden. En terwijl we nadachten over alles waarmee God ons steeds weer zegent, besloten we uiteindelijk toch een maandelijkse bijdrage te geven. Van alle giften van de gemeenteleden samen kon het gebouw gerealiseerd worden.

Wij zouden Jezus wel willen ontmoeten

Het was bij een begrafenisdienst, waar ik de voorbeden deed. Ik stond op de preekstoel, en keek naar beneden, waar ik een koperen plaat zag waarop de woorden van Johannes 12:21 stonden: ‘Heer, wij willen Jezus graag zien’ (HSV). Ja, dacht ik, dat is wel passend om erover na te denken hoe we Jezus zagen in de vrouw wier leven we met een traan en een glimlach gedenken. Ze had zo haar moeiten en teleurstellingen gekend, maar had nooit haar geloof in Jezus verloren. Gods Geest had in haar gewoond, daarom konden we Jezus in haar zien.

Blijvend geluk

Vaak hoor je dat je gelukkig wordt als je alles op je eigen manier kunt doen. Dat klopt echter niet. Dat is een filosofie die tot leegheid, bezorgdheid en verdriet leidt.

God zorgt voor ons

Onze kleinzoontjes vinden het geweldig om zichzelf aan te kleden. Ze trekken hun T-shirt wel eens verkeerd om aan, en de jongste doet geregeld zijn schoenen aan de verkeerde voet. Doorgaans kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om hen dat te vertellen; hun onschuld vind ik trouwens ook hartverwarmend.

Een gebed dat ons de weg naar huis wijst

Een van de eerste gebedjes die ik als kind leerde was: ‘Ik ga slapen ik ben moe, sluit mijn beide oogjes toe. Here houd ook deze nacht, over mij getrouw de wacht.’ Een gebed dat ik van mijn ouders geleerd heb en ook weer aan mijn eigen kinderen doorgegeven heb toen zij klein waren. Als kind troostte het mij om te weten dat God over mij waakte en dat ik bij Hem veilig was.

Werk in uitvoering of klaar?

Het geeft altijd voldoening om een klus af te maken. Elke maand verschuift er wel een van de taken op mijn werk van ‘in ontwikkeling’ naar ‘klaar’. Elke keer weer vind ik het heerlijk om het vakje ‘klaar’ aan te vinken. Toen ik dat de vorige maand deed, schoot deze gedachte door mijn hoofd: als ik lastige punten in mijn geloof nou eens zo gemakkelijk kan ‘afvinken’ . . . Nu lijkt het of het leven als christen nooit voltooid is, of het altijd in ontwikkeling blijft . . .

We gebruiken cookies voor een betere brows-ervaring. Door deze website te blijven gebruiken stemt u hiermee in. Hier vind u meer informatie over ons gebruik van cookies en hoe u ze kunt uitschakelen.