Het noodsignaal in morse, SOS, werd in 1905 bedacht omdat men op zee behoefte had aan een manier om aan te geven dat men in nood zat. Vijf jaar later werd het algemeen bekend toen het door het zinkende stoomschip Kentucky gebruikt werd, waarbij alle zesenveertig opvarenden gered werden.

Dit SOS-teken is een betrekkelijk recente uitvinding, maar een dringende hulproep is zo oud als de mensheid. In het oudtestamentische verhaal over Jozua kom je het geregeld tegen. Meer dan veertien jaar lang ondervond hij weerstand van zijn volksgenoten (Joz. 9:18) en van het lastige terrein (3:15-17), toen de Israëlieten geleidelijk aan het land in bezit namen dat God hen beloofd had. Door alles heen ‘stond de HEER Jozua bij’ (6:27).

In Jozua 10 staat het verhaal over de Israëlieten die de Gibeonieten te hulp komen. Dat waren bondgenoten van Israël, die door vijf koningen aangevallen werden. Jozua wist dat hij Gods hulp nodig had om zulke machtige vijanden te verslaan (vs. 12). Gods antwoord bestond uit een hagelbui, waarbij Hij zelfs de zon aan de hemel liet stilstaan om Israël meer tijd te geven om de vijand te verslaan. ‘De HEER streed dan ook voor Israël’, luidt het commentaar (vs. 14).

Als je in een lastig of gevaarlijk parket zit, kun je een SOS-je naar God sturen. Zijn hulp zal niet dezelfde zijn als de hulp die Jozua kreeg, maar God weet wel hoe Hij je in jouw situatie kan bijstaan. Misschien krijg je onverwacht een andere baan, of is er een arts die begrip toont, of ontvang je rust in een verdrietige situatie. De Heer strijdt voor je!