Het was een ijskoude winterdag, en ik dacht eraan hoe ik van mijn warme voertuig zo snel mogelijk in een warm gebouw kon komen. Het volgende moment lag ik op de grond met mijn knieën naar binnen gedraaid en min onderbenen naar buiten. Ik had niets gebroken, maar had wel veel pijn. Die pijn zou met het verstrijken van de tijd nog veel erger worden. Het zou nog weken duren voor ik weer helemaal genezen was.

Wie van ons heeft nog nooit een of andere valpartij meegemaakt? Zou het niet heerlijk zijn om iemand te hebben die ons voortdurend recht op de voeten laat staan? In fysiek opzicht kun je er nooit zeker van zijn dat je voeten altijd stevig op de grond staan blijven staat. Toch is er wel iemand die klaarstaat om ons te helpen bij ons streven om tot eer van Jezus te leven, en ons er klaar voor maakt om in het leven hierna vol vreugde vóór Hem te staan.

Er gaat geen dag voorbij of we krijgen wel te maken met verleidingen (en zelfs valse leringen) die proberen ons van het rechte pad af te krijgen, te verstrikken of te verwarren. Toch is het uiteindelijk niet onze eigen inspanning waardoor we overeind blijven op onze reis door deze wereld. Wat een geruststelling om te mogen weten dat God je overeind houdt (Jud. 24) en helpt om niet boos uit te vallen maar ge gedeisd te houden, eerlijkheid te verkiezen boven bedrog, liefde boven haat, en de waarheid boven leugens. En als we dan recht overeind voor God mogen staan wanneer Jezus terugkomt, dan zal het lofoffer dat we nu brengen om zijn genade die ons overeind houdt, de eeuwigheid door blijven echoën (vs. 25).