Ik heb altijd veel bewondering voor mensen die trouw gebedsverzoeken uit allerlei bladen knippen en alle dingen waarvoor ze bidden en danken nauwkeurig bijhouden. Het inspireert me als mensen samenkomen om te bidden, of avond na avond bij hun bed neerknielen om hun gebeden te zeggen. Jarenlang heb ik dat ook geprobeerd. Ik streefde naar een volmaakt gebedsleven en deed mijn best om de mooie gebeden en woorden over te nemen, waarin velen zo veel beter zijn dan ik. Zo probeerde ik iets te ontrafelen wat ik als een groot mysterie zag, en verlangde ik er vurig naar om ook ‘de juiste manier van bidden’ te hebben.

Uiteindelijk heb ik geleerd dat onze Heer simpelweg verlangt naar gebeden die in nederigheid beginnen en eindigen (Mat. 6:5). Hij moedigt ons aan tot een intieme uitwisseling met Hem, waarvan Hij beloofd heeft dat Hij er altijd naar zal luisteren (vs. 6). Hij zal nooit mooie woorden of uit het hoofd geleerde formules van ons eisen (vs. 7). Hij drukt ons op het hart dat het gebed een geschenk is, en een gelegenheid om zijn grootheid te loven (vs. 9-10), ons vertrouwen in zijn voorziening te tonen (vs. 11) en de zekerheid te beamen die we in zijn vergeving en leiding vinden (vs. 12-13).

God verzekert ons ervan dat Hij luistert en begaan is met elk gebed dat we uitspreken, en ook met alles waarvoor we de woorden niet kunnen vinden. Zelfs onze tranen zijn een soort van gebed voor Hem. Bidden met een nederig hart dat je aan Hem overgeven hebt en dat zich van Hem afhankelijk weet, is altijd de juiste manier van bidden.