‘Zie onze stad zoals wij hem zien.’ Die slogan werd door een bedrijf voor stadsontwikkeling gebruikt in de Noord-Amerikaanse stad Detroit om zijn visie voor de toekomst duidelijk te maken. De campagne werd echter plotseling weer gestaakt toen de inwoners opmerkten dat er iets niet klopte. Een groot deel van de inwoners en arbeiders van de stad bestaat uit Afro-Amerikanen. Maar in de advertenties en op de borden waren alleen blanke mensen te zien die het publiek opriepen de stad te zien zoals zij hem zagen.

Ook de landgenoten van Jezus hadden last van een blinde vlek, wanneer ze naar de toekomst van hun land keken. Als kinderen van Abraham maakten ze zich vooral druk over de toekomst van het Joodse volk. Ze begrepen dan ook niets van de aandacht die Jezus toonde voor Samaritanen, Romeinse soldaten en allerlei anderen die niet dezelfde afkomst, rabbi’s of tempel hadden als zij.

Ik herken dat wel, die blinde vlekken bij de mensen in Detroit en Jeruzalem. Ook ik heb de neiging vooral te kijken naar mensen die eenzelfde levenservaring en –visie hebben als ik. Toch is het Gods specialiteit om te midden van onze verscheidenheid eenheid te bewerken. We lijken meer op elkaar dan we vaak denken.

Onze God koos een nomade uit de woestijn genaamd Abraham uit om zijn zegen naar alle volken van de wereld te brengen (Gen. 12:1-3). Jezus kent iedereen die wij nog niet kennen, en kijkt met liefde naar hen. Allemaal samen leven we dankzij de genade van Hem die ons kan helpen elkaar te zien, en onze steden en zijn koninkrijk, zoals Hij ze ziet.