In 1940 werkte William Wallace als zendingsarts en chirurg in Wuzhou in China, toen de Japanners het land binnenvielen. Op dat moment had Wallace de leiding over het Stout Memorial Hospital, en hij gaf opdracht om zijn apparatuur op platte boten te laden zodat het ongehinderd door soldaten als een drijvende operatiekamer kon dienen.

Een van zijn favoriete bijbelteksten was Filippenzen 1:21. In gevaarlijke tijden herinnerde dat vers hem eraan dat hij zolang hij leefde werk te doen had voor onze Redder. Maar als hij omkwam, dan had hij de belofte van een eeuwigheid bij zijn Heer. Het vers kreeg een bijzondere lading toen hij in 1951 in de gevangenis omkwam, waar hij onterecht in zat.

Uit Paulus’ brieven spreekt een diepe toewijding die ons als volgelingen van Jezus kan inspireren en bemoedigen wanneer we omwille van Hem moeiten en zelfs gevaren hebben te trotseren. Het is een toewijding waartoe de Heilige Geest je in staat stelt, evenals de gebeden van andere gelovigen die om je heen staan (vs. 19). Het is ook een belofte. Wanneer je jezelf geeft in blijvende dienstbaarheid onder alle omstandigheden, dan is dit een woord dat met je meegaat: als je leven en werk hier klaar zijn, dan heb je nog altijd de vreugde van een eeuwigheid met Jezus om naar uit te kijken.

Mogen onze dagen en onze daden tot zegen voor anderen zijn door de liefde van God, ook wanneer de tijden duister zijn. Laat ons hart toegewijd zijn aan een leven met Jezus, en laten onze ogen gericht blijven op de belofte van een eeuwigheid bij Hem.