Volgens het US Census Bureau (dat onderzoek doet naar allerlei bevolkingszaken in de VS en verantwoordelijk is voor de volkstelling) verhuizen de Amerikanen gemiddeld zo’n elf à twaalf keer in hun leven. In een recent jaar pakten 28 miljoen mensen hun koffers om op een andere plek neer te strijken.

Toen Israël veertig jaar door de woestijn trok, leidde de wolk van Gods aanwezigheid het hele volk van de ene plek naar de andere, terwijl ze uitkeken naar de aankomst in hun ‘beloofde land’. Het bericht van deze ‘verhuizingen’ wordt zo vaak herhaald dat het bijna komisch is. Steeds weer pakte het hele volk hun hele hebben en houwen in, inclusief de grote tent en al het meubilair van de tabernakel, waar de God van de wolk met Mozes sprak (Ex. 25:22).

Eeuwen later gaf Jezus het verhaal van deze trektocht van Israël een nieuwe, diepere betekenis. Hij gaf geen leiding vanuit een wolk, maar kwam in eigen persoon naar hen toe. Toen Hij ‘volg mij’ zei (Mat. 4:19), liet Hij stukje bij beetje zien dat de belangrijkste ‘adreswijzigingen’ plaatsvinden op de wegen van het hart. Toen Hij vriend en vijand voorging naar de voet van een Romeins kruis, liet Hij zien hoe ver de God van de wolk en de tabernakel bereid was te gaan om ons te redden.

Dergelijke ‘verhuizingen’ van het hart kunnen veel onrust geven, net als ‘gewone’ verhuizingen. Maar op een dag zullen we terugkijkend vanuit het huis van onze Vader zien dat Jezus ons de hele tijd leidde.