Een paar jaar geleden stelde de directrice van een hogeschool de studenten voor dat ze een avond samen met haar zonder elektronische apparaten zouden doorbrengen. De studenten vonden het een goed idee, maar toen ze voor de avond de schoolkapel binnengingen, kostte het de meesten toch veel moeite om hun mobieltjes aan de kant te leggen. Ze hielden een dienst met muziek en gebed, die ze rustig uitzaten. Achteraf omschreef een van de studenten de ervaring als ‘een prachtige kans om rustig te worden (. . .) een plek om al het extra geluid uit te zetten’.

Soms valt het niet mee om ‘het extra geluid’ dat van alle kanten op je af komt uit te schakelen. De herrie in je innerlijke wereld en daarbuiten kan oorverdovend zijn. Maar als je bereid bent het geluid ‘uit te zetten’, dan ga je iets begrijpen van wat de dichter van Psalm 46 schrijft over tot rust komen zodat je God kunt leren kennen (vs. 11). Ook de profeet Elia vond de Heer niet in alle herrie en drukte van de wind, de aardbeving of het vuur, maar in het ‘gefluister van een zachte bries’ (1 Kon. 19:9-13).

‘Extra geluid’ hoort bij feestelijke momenten. Wanneer je als familie en vrienden bij elkaar komt, dan zijn er geanimeerde gesprekken, overvloedig eten, onbesuisd gelach en uitingen van genegenheid. Maar als je in stilte je hart opent, dan merk je dat tijd met God nog heerlijker is. Net als Elia kom je God eerder tegen in de stilte dan in de drukte. En als je echt luistert, kun je af en toe zijn ‘gefluister als van een zachte bries’ horen.