Toen hij de vlakgum uitvond, wilde de Britse ingenieur Edward Nairne in feite een stukje brood pakken. In die tijd, rond 1770, werden broodkruimels als gum gebruikt om tekens op papier weer uit te vlakken. Per ongeluk pakte Nairne echter een stukje latex rubber. Hij merkte dat hij daarmee zijn fout heel goed kon uitwissen, en dat er rubberachtige kruimeltjes achterbleven die gemakkelijk weg te vegen waren.

Ook bij ons kunnen de ergste fouten die we in ons leven maken weggeveegd worden. Het is de Heer, het Brood van het Leven, die ze met zijn eigen leven uitwist en belooft onze zonden nooit meer terug te halen. ‘Ik, ík ben het, die omwille van zichzelf je misdaden tenietdoet,’ zegt de Heer in Jesaja 43:25, ‘en je zonden vergeet.’

Misschien lijkt dit een veel te gemakkelijke oplossing, en totaal niet verdiend. Velen kunnen maar moeilijk geloven dat onze vroegere zonden door God ‘als de ochtendnevel’ uitgewist worden. Zou God, die alles weet, ze echt zomaar vergeten?

Toch is dat precies wat God doet, wanneer je Jezus als je Redder aanneemt. Dan kiest onze hemelse Vader ervoor om onze zonden te vergeven en voorgoed te vergeten, zodat je vrij bent om verder te komen en vooruit te gaan. Als je niet langer terneergedrukt wordt door wat je in het verleden fout hebt gedaan, ben je schoon en vrij van alle rommel, en kun je onbekommerd dienen.

De gevolgen van je vroegere daden kunnen je blijven achtervolgen. Maar de zonde zelf is er niet meer. God wist hem uit en nodigt je uit om voor een zuiver nieuw leven bij Hem terug te komen. Is er een betere manier om je ‘straatje’ schoon te vegen?