Nadat haar man was overleden, bracht Betsy haar dagen grotendeels door in haar flatje. Ze keek tv en zette thee voor zichzelf. En ze is niet de enige die eenzaam is. Meer dan negen miljoen Britten (15 procent van de bevolking) geven aan dat ze zich vaak of altijd eenzaam voelen. Om uit te zoeken hoe dat komt en wat eraan te doen is, is in Groot-Brittannië zelfs een minister van eenzaamheid aangesteld.

Sommige oorzaken van eenzaamheid zijn maar al te bekend: we verhuizen te vaak om echt wortel te schieten. We denken dat we wel voor onszelf kunnen zorgen en vinden het niet nodig om veel contacten op te bouwen. De moderne technologie creëert afstand; iedereen wordt volledig door zijn eigen scherm(en) in beslag genomen.

Ook ik voel de duistere rand van de eenzaamheid. Jij misschien ook wel. Dat is een van de redenen waarom we medegelovigen nodig hebben. De schrijver van Hebreeën besluit zijn diepe betoog over het offer van Jezus met een aanmoediging om elkaar voortdurend op te zoeken (Heb. 10:25). We horen bij het gezin van God, daarom moeten we elkaar als broeders en zusters blijven liefhebben en ‘de gastvrijheid in ere houden’ (13:1-2). Als allen daaraan bijdragen, kan iedereen het gevoel hebben dat er voor hem of haar gezorgd wordt.

Eenzame mensen hebben misschien niet altijd iets terug te geven, maar dat is nog geen reden om op te geven. Jezus zelf heeft beloofd dat Hij ons nooit in de steek zal laten (13:5). Zijn vriendschap kunnen wij gebruiken om onze liefde voor de medemens te voeden. Voel jij je eenzaam? Op welke manier kun jij het gezin van God dienen? De vrienden die je in het geloof maakt, blijven voor altijd, in dit leven en daarna.