‘Must.Go.Faster.’ Dat is wat dr. Ian Malcolm, gespeeld door Jeff Goldblum, zegt in een iconische scène van de film Jurassic Parc uit 1993. Op dat moment rijdt hij met twee anderen in een jeep en zijn ze op de vlucht voor een alles verwoestende tyrannosaurus. Als de chauffeur in de achteruitkijkspiegel kijkt, ziet hij de opengesperde kaken van de dinosauriër, net boven een sticker met de woorden: ‘Voorwerpen in de spiegel kunnen dichterbij zijn dan ze lijken.’

Deze scène is een meesterlijke combinatie van spanning en zwarte humor. Maar soms voelt het of de ‘monsters’ uit je verleden je maar blijven achtervolgen. Je kijkt in de ‘spiegel’ van je leven en ziet daar allerlei fouten die je dreigen te verteren met gevoelens van schuld en schaamte.

De apostel Paulus begreep wat een verlammende kracht het verleden kan hebben. Vele jaren had hij zich ingespannen om los van Christus volmaakt te leven. Hij had zelfs de gelovigen vervolgd (Fil. 3:1-9). Spijt en wroeging hadden hem gemakkelijk kunnen verlammen.

Maar in zijn relatie met Jezus ervoer Paulus zo veel kracht en schoonheid, dat hij niet anders kon dan zijn oude, vroegere leven loslaten (vs. 8-9). Daardoor was hij vrij van de neiging om steeds maar achterom te kijken, en richtte hij zich op één ding: ‘Ik vergeet wat achter me ligt en richt mij op wat voor me ligt. Ik ga recht op mijn doel af . . .’ (vs. 13-14).

De redding die je in Christus hebt, maakt je vrij om voor Hem te leven. Nu hoef je de ‘voorwerpen in je spiegel’ niet langer de richting te laten bepalen die je gaat.