Een van onze zoons, Brian, is basketbalcoach van een team op de middelbare school bij ons in de stad. In een bijzonder goed seizoen dribbelden zijn spelers zich door het basketbaltoernooi in de staat Washington heen. Allerlei goed bedoelende mensen vroegen hun: ‘En, worden jullie dit jaar kampioen?’ Zowel de coach als de spelers voelden de druk, wat voor Brian reden was om een nieuw motto te lanceren: ‘Speel met plezier!’

Ik moest denken aan wat de apostel Paulus zei bij zijn afscheid van de oudsten van de gemeente van Efeze: ‘Maar ik maak me nergens zorgen over (. . .) opdat ik mijn loop met blijdschap mag volbrengen’ (Hand. 20:24 HSV). Het was zijn doel om de opdracht af te maken die Jezus hem gegeven had. Die woorden van hem nam ik als motto voor mijn leven, en als gebed: ‘Moge ik mijn wedloop met blijdschap voltooien.’ Of in de woorden van Brian: ‘Moge ik met plezier spelen!’ Overigens werd Brians team dat seizoen inderdaad kampioen van de staat.

We hebben allemaal wel goede redenen om te mopperen: het wereldnieuws, de stress van het dagelijkse leven, gezondheidsproblemen. Toch kan God ons, als we Hem erom vragen, een blijdschap geven die boven al dit soort omstandigheden uitstijgt. Dan krijgen we wat Jezus ‘mijn vreugde’ noemt (Joh. 15:11).

Vreugde is een vrucht van de Geest van Jezus (Gal. 5:22). Laten we er dan ook elke ochtend aan denken om zijn hulp te vragen om ‘met plezier te spelen’. Zoals schrijver Richard Foster zegt: ‘Bidden is veranderen. Dat is een geweldige genade. Fantastisch dat God ons een weg geeft waarop ons leven overgenomen kan worden door vreugde.’