De Notre Dame in Parijs is een spectaculair bouwsel. De architectuur is betoverend en de glas-in-lood-ramen en het schitterende interieur zijn adembenemend. De eeuwen door heeft de kerk het uitzicht van de stad gedomineerd, maar nu is hij uit elkaar aan het vallen. Tijd en luchtvervuiling eisen hun tol en het magnifieke gebouw moet nodig gerestaureerd worden.

Daarom hebben liefhebbers van de achthonderd jaar oude kerk het plan opgevat om hem van de ondergang te redden. Onlangs heeft de Franse regering meer dan vijf miljoen euro gereserveerd voor de restauratie van de kerk. De steunberen moeten verstevigd worden. Hele stukken van de stenen aan de buitenkant zijn aan vervanging toe en aan het dak moet ook het een en ander gebeuren. Het geld wordt goed gebruikt: voor velen is deze oude kathedraal een symbool van hoop.

Wat voor gebouwen geldt, geldt ook voor ons mensen. Net als de Notre Dame zal ons lichaam uiteindelijk oud en versleten zijn, en er ook zo uitzien! Maar er is goed nieuws, zoals de apostel Paulus schrijft: uiteindelijk verliezen we misschien de lichamelijke, jeugdige fitheid, maar de kern van wie we zijn, ons geestelijke ‘ik’, kan voortdurend vernieuwd worden en blijven groeien (2 Kor. 4:16).

Als we ‘er een eer in stellen om te doen wat God wil’ (5:9) en er vertrouwen dat de Heilige Geest ons vernieuwd (3:18; Ef. 5:18), dan hoeft onze geestelijke groei nooit te stoppen, hoe ons ‘gebouw’ er aan de buitenkant ook uit ziet.