Jim vertelde vol vuur over de problemen die hij met het team op zijn werk had: verdeeldheid, een oordelende houding en misverstanden. Toen ik een uur lang geduldig naar al zijn frustraties geluisterd had, stelde ik voor om aan Jezus te vragen wat Hij zou willen dat we in deze situatie deden. Vijf minuten zaten we rustig en in stilte. Toen gebeurde er iets bijzonders. Beiden voelden we hoe Gods vrede als een deken over ons heen viel. We konden ons veel meer ontspannen toen we zijn aanwezigheid en leiding ervoeren en voelden ons vertrouwen groeien om de problemen weer ogen onder te zien.

Petrus, een van de leerlingen van Jezus, had ook behoefte aan Gods rustgevende nabijheid. Op een avond stak hij met de andere leerlingen per boot het Meer van Galilea over, toen er een zwarte storm opstak. Maar opeens zagen ze Jezus die over het water van het meer liep! Vanzelf werden ze hierdoor volkomen overvallen. Jezus zelf stelde hen gerust: ‘Blijf kalm! Ik ben het, wees niet bang!’ (Mat. 14:27). In een impuls vroeg Petrus aan Jezus of hij naar hem toe kon komen. Hij stapte uit de boot zo het water op en liep naar Jezus. Maar als snel verloor hij zijn doel uit het oog. Opeens werd hij zich bewust van de gevaarlijk en naar de mens gesproken onmogelijke situatie waarin hij zich bevond en begon hij te zinken. ‘Red mij, Heer!’ riep hij en Jezus kwam hem te hulp (vs. 30-31).

Net als Petrus kunnen wij leren dat Jezus, de Zoon van God zelf, ook in de zwaarste stormen van ons leven bij ons is.