Het was de eerste cross-countryloop van het twaalfjarige meisje, maar ze wilde er niet aan meedoen. Ze had zich prima voorbereid op de wedstrijd, maar toen puntje bij paaltje kwam durfde ze het niet aan. Toch ging ze tegelijk met alle anderen van start voor de loop van drie kilometer. Later zag je hoe de hardlopers een voor een over de finish kwamen, dat wil zeggen iedereen behalve onze weifelende hardloopster. Ten slotte zag haar moeder die bij de finish stond een eenzame figuur in de verte aankomen. De moeder bereidde zich erop voor dat ze haar teleurgestelde dochter moest troosten, wanneer ze finishte. Maar toen ze haar moeder zag, riep ze: ‘Dat was fantastisch!’

Wat is er nou zo geweldig aan om als laatste over de eindstreep te komen? Het feit dat je de finish haalt!

Het meisje had iets erg moeilijks geprobeerd en was erin geslaagd! In de Bijbel worden hard werken en volhouden geprezen. Dat is iets wat je leert als je sport of een muziekinstrument leert bespelen of iets anders doet waarvoor veel inspanning en volharding nodig zijn.

In Spreuken 12:24 lees je: ‘Een vlijtig mens verwerft gezag, luiheid leidt tot slavernij.’ En iets verderop: ‘Elke inspanning levert iets op, loze praatjes leiden enkel tot gebrek’ (14:23). Dit zijn wijze principes (dat is iets anders dan beloften) die ons kunnen helpen God goed te dienen.

Bij Gods plan voor de mens heeft altijd al werk gehoord. Dat was zelfs voor de zondeval al zo. Adam werd door God in de tuin geplaatst ‘om die te bewerken en erover te waken’ (Gen. 2:15). En elke inspanning die we ondernemen, moeten we ‘van harte’ doen (Kol. 3:23). Laten we werken in de kracht die Hij ons geeft. En dan het resultaat maar aan Hem overlaten.