Toen een goede vriendin van ons door een hartaanval plotseling haar man verloor, leefden we erg met haar mee. Als counselor was ze vele anderen tot troost geweest. En nu, na veertig jaar huwelijk, zag ze op tegen het idee om aan het eind van elke dag in een leeg huis thuis te komen.

In haar verdriet wist onze vriendin dat ze het moest verwachten van Hem ‘die gebroken mensen nabij is’. De Heer hielp haar door haar pijn heen en ze zei dat ze ‘het etiket van weduwe met trots zou dragen’, want dat was het etiket dat God haar gegeven had, tenminste, zo voelde ze dat.

Zulk verdriet is iets persoonlijks, en andere mensen rouwen misschien op een andere manier dan zij. Door haar reactie werd het verdriet niet minder en voelde ze zich niet minder leeg. Maar het herinnert je er wel aan dat we een machtige, liefdevolle God hebben op wie je zelfs in de donkerste, meest verdrietige tijden kunt vertrouwen.

Ook onze hemelse Vader heeft zo zijn diepe scheiding van een geliefde gekend. Toen zijn Zoon aan het kruis hing, riep deze het uit: ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?’ (Mat. 27:46). Maar Hij doorstond de pijn en de scheiding van de kruisiging voor onze zonde, uit liefde voor ons!

Hij begrijpt je verdriet. En omdat ‘de HEER gebroken mensen nabij is’, krijgen we alle troost die we nodig hebben. Hij is dichtbij u.