Auteurs

View All

Artikelen door Joe Stowell

Goede literatuur

Laatst kwam mij een artikel onder ogen waarin een poging gedaan werd te omschrijven wat ‘goede literatuur’ is. De schrijver opperde dat goede literatuur ‘je verandert. Als je het boek uit hebt, ben je een ander mens geworden.’

Hartcontrole

Toen ik dagelijks als forens met de trein naar Chicago ging, volgde ik altijd de ‘ongeschreven regels van het menselijke gedrag’, zoals niet praten met de mensen die naast je zitten als je hen niet kent. Voor zo iemand als ik (die nog nooit een vreemde ben tegengekomen) viel dat niet mee. Ik vind het heerlijk om met nieuwe mensen te praten! Hoewel ik me aan de stilte-regel hield, besefte ik dat je nog veel over iemand kunt leren als je ziet welke rubriek in de krant hij of zij leest. Dus ik lette er altijd op welk deel van de krant ze het eerst opsloegen: de economische pagina’s, sport, politiek, buitenland . . . Uit hun keuze kon je opmaken waar hun interesses lagen.

Het beste moet nog komen

Voor ons gezin houdt maart altijd meer dan alleen het einde van de winter in. Het is ook de maand van het grote basketbaltoernooi van universiteitsteams uit de buurt, dat ‘March Madness’ wordt genoemd. Als doorgewinterde fans kijken we naar zo veel mogelijk wedstrijden van het toernooi en juichen we enthousiast voor onze favoriete teams. Als we op tijd inschakelen kunnen we horen wat de commentatoren over de komende wedstrijd te vertellen hebben en kunnen we de warming-up zien en de oefeningen die de spelers doen om de basket goed te kunnen vinden.

Zet het scorebord uit

Op de huwelijksfeest van zijn zoon sprak mijn vriend Bob het bruidspaar toe. Hij gaf hun allerlei adviezen en woorden ter bemoediging. Zo vertelde hij over een footballcoach uit een plaats in de buurt die, als zijn team verloren had, de score de hele week op het bord liet staan. Zo hoopte hij hen aan het fiasco van de laatste wedstrijd te herinneren. In de sport werkt dat misschien, zo hield Bob zijn zoon en diens vrouw voor, maar voor het huwelijk is dat een heel slechte strategie. Wanneer je partner je irriteert of op de een of andere manier teleurstelt, herinner hem of haar er dan niet steeds aan. Zet het scorebord uit.

Dit zou het jaar kunnen zijn

Mijn vader was predikant en elke eerste zondag van het nieuwe jaar preekte hij over de terugkomst van Jezus. Daarbij haalde hij vaak de tekst van 1 Tessalonicenzen 1 aan. Zijn boodschap was altijd dezelfde: ‘Dit zou het jaar kunnen zijn waarin Jezus terugkeert. Ben je er klaar voor om Hem te ontmoeten?’ Ik weet nog goed dat ik toen ik zes was zijn nieuwjaarspreek hoorde en dacht: Als dat zo is, dan weet ik niet zeker of ik bij de mensen hoor die Jezus tegemoet zullen gaan. Ik wist zeker dat mijn ouders voor het eeuwige leven bestemd waren, en zelf wilde ik dat ook heel graag. Daarom vroeg ik na kerktijd aan mijn vader hoe ik dat zeker kon weten. Hij opende zijn bijbel, las me een paar verzen voor en sprak met me over de noodzaak van een Verlosser. Er was niet veel nodig om me van mijn zondigheid te overtuigen. Op die dag aanvaardde ik Jezus als mijn Redder. Ik zal mijn vader er altijd dankbaar voor blijven dat hij dat verlangen in mijn hart gelegd had.

Eén maat voor iedereen

Net als de meeste kinderen in mijn omgeving hield ik veel van het Kerstfeest. Vol verwachting snuffelde ik rond onder de kerstboom om te zien wat ik aan cadeautjes van speelgoed of spelletjes kon verwachten. Vaak viel het dan zwaar tegen als er weer shirts of broeken uit het cadeaupapier kwamen. Volwassen cadeaus zijn niks aan! Maar met Kerst vorig jaar kreeg ik van mijn kinderen een paar coole sokken met felle kleuren en een gaaf ontwerp. Bijna voelde ik me weer een kind. Volgens de omschrijving konden zelfs volwassenen die sokken dragen: ze waren één maat voor iedereen.

Parahonden

Ik ben altijd erg onder de indruk van verhalen over de ‘paradogs’ uit de Tweede Wereldoorlog. Toen ze met de voorbereiding van D-Day bezig waren (op 6 juni 1944) hadden de geallieerden de scherpe zintuigen van honden nodig om zich een weg door mijnenvelden te banen en de troepen te waarschuwen voor naderend gevaar. De enige manier om die honden bij troepen te krijgen die zich achter de vijandelijke linies bevonden, was per parachute. Maar honden zijn hier instinctief bang voor (en daarin zijn ze eerlijk gezegd niet de enige). En toch, na een training van weken leerden de honden zo veel vertrouwen in hun baasjes te hebben dat ze op commando de sprong aandurfden.

Geen erwtjes

Toen onze kinderen nog klein waren, zei een van hen botweg ‘nee’ toen we hem bij het warm eten de erwtjes doorgaven. Waarop wij zeiden: ‘Nee wat?’ We hoopten dat hij ‘Nee, dank je’ zou zeggen, maar wat hij zei was: ‘Geen erwtjes.’ Dat bracht ons op een gesprek over het belang van goede manieren. Dat soort gesprekken hadden we trouwens wel vaker.

In de tuin

Voorouders van mij kwamen als pioniers naar Michigan. Ze ontginden het land, zaaiden en plantten er gewassen en onderhielden een tuin voor eten voor hun gezin. Deze agrarische trek in de familie is de generaties door overgeleverd. Mijn vader is opgegroeid op een boerderij in Michigan en hield van tuinieren, en hij gaf zijn liefde voor de tuin en de geur van vruchtbare grond ook aan mij door. Ik kan er erg van genieten om planten te onderhouden die schitterende bloemen voortbrengen en voor de rozen te zorgen die de grond om ons huis met geur en kleur opvrolijken. Alles zou perfect zijn, als dat onkruid er niet was.

Controlebeurt

Als ik dit schrijf is het de tijd van het jaar waarin ik naar de dokter ga voor mijn jaarlijkse medische controle. Hoewel ik me prima voel en geen gezondheidsproblemen heb, weet ik dat regelmatige controles goed zijn. Ze kunnen verborgen problemen aan het licht brengen, die tot ernstige problemen kunnen leiden als er niets aan gedaan wordt. Als ik mijn dokter toestemming geef om waar nodig verborgen problemen vast te stellen en te behandelen, kan dat op de langere termijn mijn gezondheid alleen maar goed doen.

Offerheuvel

Ik denk vaak terug aan de tijd waarin mijn kinderen nog jong waren. Een herinnering die ik met name koester, is die aan de vroege ochtend, wanneer ik ze allemaal wakker maakte. Elke ochtend ging ik naar hun slaapkamers, riep zachtjes hun naam, en zei dat het tijd was om op te staan en de dag te beginnen.

Wijsheidzoekers

Ieder voorjaar houden colleges en universiteiten ceremoniële diploma-uitreikingen om het succes te vieren van studenten die hun studie afgerond hebben en een papiertje verdiend hebben. Nadat ze het podium zijn overgestoken, stappen de afgestudeerden een wereld binnen waarin ze tot het uiterste uitgedaagd zullen worden. Academische kennis is niet genoeg. De sleutel tot succes is gelegen in het met wijsheid toepassen van alles wat ze geleerd hebben.

We gebruiken cookies voor een betere brows-ervaring. Door deze website te blijven gebruiken stemt u hiermee in. Hier vind u meer informatie over ons gebruik van cookies en hoe u ze kunt uitschakelen.