Auteurs

View All

Artikelen door Kurt DeHaan

Waarvoor leef ik?

Hoe komt het dat wij ons soms zo leeg voelen? Wat heb je eraan om dag aan dag op dezelfde zinloze manier door te gaan? Hoe vinden we bevrediging en betekenis in de zich steeds herhalende routines en onzekerheden van het leven?

In wat hier volgt verkent redacteur Kurt de Haan van Our Daily Bread de oude maar tijdloze woorden…

Waarom laat God het lijden toe?

Vierduizend jaar geleden sprak een man die persoonlijk, in zijn gezin en op financieel gebied, tegenslag te verduren kreeg, tot de zwijgende hemel en smeekte: ‘Laat me weten waarom U mij bestrijdt. Doet het U goed mij te verdrukken, te verachten wat Uw handen hebben voortgebracht?’ (Job 10:2-3) Deze vragen worden nog steeds gesteld. ‘Heeft God een hekel aan mij?…

Related Topics

> Ons Dagelijks Brood

Leven en dood

Ik zal nooit het moment vergeten waarop ik bij het bed van de broer van mijn vriendin zat toen hij stierf; het was alsof iets buitengewoons even in het gewone leven doordrong. Met ons drieën zaten we rustig te praten toen we beseften dat Richard opeens moeilijker ademhaalde. We gingen om hem heen staan en keken toe, wachtten en baden. Toen hij zijn laatste adem uitblies, voelde het als een heilig moment. Overal om ons heen voelden we de aanwezigheid van God, terwijl het verdriet om een geweldige man van in de veertig die juist op dat moment overleed, door ons heen ging.

De vuurproef

In de afgelopen winter bezocht ik een museum voor natuurhistorie in Colorado, waar ik een aantal bijzondere feiten over de esp geleerd heb. Uit één enkel zaadje kan een heel bosje slanke espen met witte bast groeien. Samen hebben ze één wortelsysteem. Zo’n wortelsysteem kan duizenden jaren blijven bestaan zonder dat er bomen uit groeien. Het slaapt onder de grond en wacht tot een bosbrand, overstroming of lawine in het overschaduwde bos ruimte voor hem vrijmaakt. Als een of andere natuurramp de bodem schoongeveegd heeft, dan kunnen de wortels van de esp eindelijk de zon voelen. De wortels sturen jonge scheuten naar boven, die tot bomen uitgroeien.

Goede vrucht dragen

Het uitzicht dat ik van achter mijn vliegtuigraampje had, was geweldig: een smalle strook rijpende tarwevelden en boomgaarden die zich tussen twee kale bergen door slingerde. Midden door het dal liep een rivier. Water dat leven gaf, zonder welk er geen vrucht zou zijn.