Our Authors

View All
Alyson Kieda

Alyson Kieda

Alyson Kieda has been an editor for Our Daily Bread Ministries for over a decade and has more than 35 years of editing experience. Alyson has loved writing since she was a child and is thrilled to be writing for Our Daily Bread. She is married with three adult children and a growing number of grandchildren. Alyson loves reading, walking in the woods, and being with family. She feels blessed to be following in her mother’s footsteps—she wrote articles many years ago for another devotional.

Articles by Alyson Kieda

Vraag het de dieren

Onze kleinkinderen drongen zich verrukt naar voren om de geredde zeearend van dichtbij te bekijken. Ze mochten hem zelfs even aaien. De vrijwilligster van de dierentuin vertelde van alles over de machtige vogel die ze op haar arm had zitten. Verbaasd hoorde ik haar vertellen dat dit mannetje een spanwijdte had van bijna twee meter, maar dat hij dankzij zijn holle botten nog geen vier kilo woog.

Als je het gehad hebt

Soms is het erg vermoeiend om ‘het goede’ te doen. Je vraagt je af wat voor verschil je goedbedoelde woorden en daden nu eigenlijk maken. Dit had ik laatst toen ik aan een vriendin een bemoedigende e-mail wilde sturen, waarover ik eerst veel gebeden en nagedacht had. Maar wat kreeg ik terug? Een heel boos e-mailtje. Hierdoor voelde ik me weer gekwetst en boos. Hoe kan het dat ze me zo verkeerd heeft begrepen?, vroeg ik me af.

God zorgt voor ons

Onze kleinzoontjes vinden het geweldig om zichzelf aan te kleden. Ze trekken hun T-shirt wel eens verkeerd om aan, en de jongste doet geregeld zijn schoenen aan de verkeerde voet. Doorgaans kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om hen dat te vertellen; hun onschuld vind ik trouwens ook hartverwarmend.

Jezus weet waarom

Ik heb vrienden die gedeeltelijk genezen zijn, maar nog steeds worstelen met sommige pijnlijke kanten van hun vroegere ziekte. Anderen zijn genezen van een verslaving, maar hebben blijvende moeite met minderwaardigheidsgevoelens of afkeer van zichzelf. Soms vraag ik me af waarom God hen niet volledig, eens en voor al geneest.

Maar zo niet . . .

Het leven kan soms flinke klappen uitdelen. Soms ook gebeuren er wonderbaarlijke dingen.

Als een kind

Het jonge meisje bewoog opgetogen en gracieus op de lofmuziek. Ze was de enige die in het gangpad danste, maar dat weerhield haar er niet van om op de maat van de muziek rondjes te draaien en met haar armen te zwaaien en met haar voeten door de lucht te bewegen. Haar moeder keek het glimlachend aan en liet haar begaan.

Hem volgen waar hij ook gaat

Als kind keek ik elke week uit naar de avonddienst die we op zondag hadden. Vaak waren er dan zendelingen of andere gastsprekers, die over hun werk en leven vertelden. Hun verhalen inspireerden me, omdat ze bereid waren hun familie en vrienden (en soms hun huis, bezittingen of carrière) achter te laten en naar vreemde, onbekende en soms gevaarlijke plekken te gaan om God te dienen.

Onwaarschijnlijke maatjes

Een vriend die ik op Facebook heb post vaak schattige filmpjes van dieren die een onwaarschijnlijk paar vrienden vormen. Een puppy en een varken die onafscheidelijk zijn, een hert en een kat die de dikste maatjes zijn, een orang-oetang die als een moeder voor een stel kleine tijgertjes zorgt, dat soort dingen.

Blijdschap

Ik nader nu snel een nieuwe periode, een nieuw ‘seizoen’ in mijn leven, de ‘winter’ van de ouderdom. Maar ik ben er nog niet. De jaren vliegen voorbij; soms zou ik ze wel willen afremmen, maar ik beschik over een blijdschap die me op de been houdt. Iedere dag is een nieuwe dag die ik van de Heer krijg. Met de psalmdichter zeg ik: ‘Het is goed de HEER te loven . . . in de morgen te getuigen van uw liefde en in de nacht van uw trouw’ (Ps. 92:2-3).

Jezus houdt van Maysel

Als jong kind maakte mijn zus Maysel van bekende liedjes vaak haar eigen versie. ‘Jesus loves me, this I know, for the Bible tells Maysel,’ zong ze bijvoorbeeld. Deze gewoonte van haar irriteerde me mateloos. Als een van haar oudere en ‘wijzere’ zussen, wist ik dat de tekst niet ‘for the Bible tells Maysel’ maar ‘for the Bible tells me so’ moest zijn. Niet dat ze naar mij luisterde. Ze moest en zou het in haar eigen versie zingen.

Enorme liefde

Onze kleindochter Moria is bijna twee jaar oud. Laatst heeft ze samen met haar oudere broers voor het eerst een nachtje bij ons gelogeerd. We overlaadden haar met aandacht en liefde, en genoten ervan om dingen met haar te doen die zij leuk vond. Toen we haar de volgende dag weer naar huis brachten, namen we afscheid en gingen we naar buiten. Zonder een woord te zeggen pakte Moria haar logeertas (die nog naast de voordeur lag) en begon achter ons aan te lopen.

Als ik toen geweten had wat ik nu weet . . .

Onderweg naar mijn werk hoorde ik het liedje ‘Dear Younger Me’, waarin de volgende vraag klinkt: als je met de kennis die je nu had terug kon gaan in het verleden, wat zou je dan tegen de jongere versie van jezelf zeggen? Terwijl het liedje verderging, dacht ik erover na welke wijze woorden en waarschuwingen ik aan mijn jongere, minder wijze ik zou doorgeven. Iedereen vraagt zich wel eens af wat je anders had kunnen doen, als je een bepaalde periode van je leven over mocht doen.

We use cookies to offer you a better browsing experience, by continuing to use this site you agree to this. Find out more on how we use cookies and how to disable them.