Auteurs

View All

Artikelen door Alyson Kieda

Maar zo niet . . .

Het leven kan soms flinke klappen uitdelen. Soms ook gebeuren er wonderbaarlijke dingen.

Als een kind

Het jonge meisje bewoog opgetogen en gracieus op de lofmuziek. Ze was de enige die in het gangpad danste, maar dat weerhield haar er niet van om op de maat van de muziek rondjes te draaien en met haar armen te zwaaien en met haar voeten door de lucht te bewegen. Haar moeder keek het glimlachend aan en liet haar begaan.

Hem volgen waar hij ook gaat

Als kind keek ik elke week uit naar de avonddienst die we op zondag hadden. Vaak waren er dan zendelingen of andere gastsprekers, die over hun werk en leven vertelden. Hun verhalen inspireerden me, omdat ze bereid waren hun familie en vrienden (en soms hun huis, bezittingen of carrière) achter te laten en naar vreemde, onbekende en soms gevaarlijke plekken te gaan om God te dienen.

Onwaarschijnlijke maatjes

Een vriend die ik op Facebook heb post vaak schattige filmpjes van dieren die een onwaarschijnlijk paar vrienden vormen. Een puppy en een varken die onafscheidelijk zijn, een hert en een kat die de dikste maatjes zijn, een orang-oetang die als een moeder voor een stel kleine tijgertjes zorgt, dat soort dingen.

Blijdschap

Ik nader nu snel een nieuwe periode, een nieuw ‘seizoen’ in mijn leven, de ‘winter’ van de ouderdom. Maar ik ben er nog niet. De jaren vliegen voorbij; soms zou ik ze wel willen afremmen, maar ik beschik over een blijdschap die me op de been houdt. Iedere dag is een nieuwe dag die ik van de Heer krijg. Met de psalmdichter zeg ik: ‘Het is goed de HEER te loven . . . in de morgen te getuigen van uw liefde en in de nacht van uw trouw’ (Ps. 92:2-3).

Jezus houdt van Maysel

Als jong kind maakte mijn zus Maysel van bekende liedjes vaak haar eigen versie. ‘Jesus loves me, this I know, for the Bible tells Maysel,’ zong ze bijvoorbeeld. Deze gewoonte van haar irriteerde me mateloos. Als een van haar oudere en ‘wijzere’ zussen, wist ik dat de tekst niet ‘for the Bible tells Maysel’ maar ‘for the Bible tells me so’ moest zijn. Niet dat ze naar mij luisterde. Ze moest en zou het in haar eigen versie zingen.

Enorme liefde

Onze kleindochter Moria is bijna twee jaar oud. Laatst heeft ze samen met haar oudere broers voor het eerst een nachtje bij ons gelogeerd. We overlaadden haar met aandacht en liefde, en genoten ervan om dingen met haar te doen die zij leuk vond. Toen we haar de volgende dag weer naar huis brachten, namen we afscheid en gingen we naar buiten. Zonder een woord te zeggen pakte Moria haar logeertas (die nog naast de voordeur lag) en begon achter ons aan te lopen.

Als ik toen geweten had wat ik nu weet . . .

Onderweg naar mijn werk hoorde ik het liedje ‘Dear Younger Me’, waarin de volgende vraag klinkt: als je met de kennis die je nu had terug kon gaan in het verleden, wat zou je dan tegen de jongere versie van jezelf zeggen? Terwijl het liedje verderging, dacht ik erover na welke wijze woorden en waarschuwingen ik aan mijn jongere, minder wijze ik zou doorgeven. Iedereen vraagt zich wel eens af wat je anders had kunnen doen, als je een bepaalde periode van je leven over mocht doen.

Een klein stukje paradijs

Als ik uit het open raam van mijn studeerkamer kijk, dan hoor ik vogels tsjilpen en hoor en zie ik hoe dat wind zachtjes door de bomen waait. Het veld van mijn buurman ligt bezaaid met hooibalen. Grote, witte cumuluswolken steken af tegen de helderblauwe lucht.

Van verdriet naar vreugde

Kelly’s zwangerschap kende de nodige complicaties, en de artsen maakten zich zorgen. Toen haar baby geboren zou worden, besloten ze hem met een keizerssnee te halen. Maar ondanks alle ellende vergat Kelly haar pijn al snel toen ze haar nieuwgeboren zoon in de armen hield. Pijn en angst maakten plaats voor vreugde.

Bekleed je met Hem

In haar boek Wearing God schrijft Lauren Winner dat je kleren zonder woorden iets kunnen zeggen over wie je bent. Wat je draagt kan iets communiceren over je carrière, de groep waar je bij hoort, hoe je jezelf ziet of wat je stemming of sociale status is. Denk aan een T-shirt met een tekst erop, het pak van een zakenman, een uniform of een oude spijkerbroek, en wat dit over de drager kan zeggen. Ze schrijft ook: ‘Het is een aansprekende gedachte dat je als christen zonder woorden iets van Jezus kan laten zien, net als je kleren iets over jou zeggen.’

Een blij hart

Het favoriete muziekstuk van mijn kleindochter Moriah is een mars van John Philip Sousa. Deze ‘koning van de mars’ is een Amerikaans componist uit de tweede helft van de negentiende eeuw. Moriah zit niet bij de fanfare; ze is pas anderhalf jaar oud. Maar ze houdt gewoon van de melodie van die mars en kan zelfs al wat loopjes mee hummen. Het maakt haar gewoon blij. Wanneer we als familie bij elkaar zijn, neuriën we de melodie vaak onder handgeklap en allerlei andere geluiden, en de kleine kinderen dansen of marcheren op de maat in het rond. Het eindigt altijd met duizelige kinderen en veel gelach.