Auteurs

View All

Artikelen door Amy Boucher Pye

Moeilijke mysteries

Op een keer toen ik met een vriendin een wandeling maakte, spraken we met elkaar over onze liefde voor de Bijbel. Tot mijn verrassing zei ze: ‘Van het Oude Testament hou ik niet zo erg. Al die moeilijke dingen, al die wraak en dat geweld . . . Geef mij maar Jezus!’

Hoop in de rouw

Toen ik negentien was, kwam een van mijn vrienden om bij een auto-ongeluk. In de weken en maanden die volgden, voelde het alsof ik in een donkere tunnel van rouw leefde. Het verdriet om het verlies van iemand die zo jong en veelbelovend was verduisterde mijn blik, en soms merkte ik nauwelijks wat er om me heen gebeurde. Ik voelde me zo verlamd door pijn en verdriet dat ik God gewoon niet kon zien.

Het allerbeste geschenk

Toen ik mijn koffers aan het inpakken was om terug te gaan naar mijn huis in Londen, kwam mijn moeder naar me toe. Ze wilde me iets geven: een van haar ringen die ik altijd al prachtig had gevonden. Verrast vroeg ik: ‘Waarom is dit?’ Ze zei: ‘Ik vind dat je er nu van moet genieten. Waarom zou je moeten wachten tot ik er niet meer ben? Ik pas hem toch niet.’ Met een brede glimlach nam ik haar onverwachte geschenk aan, een vroege erfenis die me veel plezier deed.

Ontsloten

Een jongen die met een hersenverlamming geboren was kon niet praten of communiceren. Maar zijn moeder, Chantal Bryan, bleef het proberen. Toen hij tien was ontdekte ze een manier om met hem te communiceren via zijn ogen en een letterbord. Na deze doorbraak zei ze: ‘Nu was hij ontsloten en konden we hem alles vragen.’ Tegenwoordig kan Jonathan lezen en schrijven, waaronder gedichten, en dat alles door met zijn ogen te communiceren. Toen hem gevraagd werd hoe het is om met zijn familie en vrienden te communiceren, zei hij: ‘Ik vind het geweldig om te zeggen dat ik van ze houd.’

Geroepen bij je naam

Adverteerders zijn tot de conclusie gekomen dat de aandacht van kijkers het sterkst getrokken wordt wanneer ze hun eigen naam zien langskomen. Er is dan ook een Brits tv-kanaal dat via zijn online-streamingservices gepersonaliseerde reclames gebruikt.

God aan het werk

‘Waarin heb je de laatste tijd gezien dat God aan het werk was?’ vroeg ik aan een aantal van mijn vrienden. Een van hen antwoordde: ‘Ik zie Hem aan het werk wanneer ik elke ochtend in de Bijbel lees; ik zie Hem aan het werk wanneer Hij me helpt om elke dag vol fris vertrouwen te beginnen; ik zie Hem aan het werk wanneer ik weet dat Hij bij elke stap was die ik gezet heb, wanneer ik besef hoe Hij me geholpen heeft om de moeilijke dingen onder ogen te zien en me tegelijk vreugde gaf.’ Ik vond het een prachtig antwoord, omdat het laat zien hoe God door zijn woord en de inwoning van zijn Geest dichtbij wie Hem liefhebben blijft, en door hen heen werkt.

Hou het dichtbij

Als ik de bijna twee kilometer naar huis loop nadat ik mijn dochter naar school heb gebracht, geeft me dat een mooie gelegenheid om bijbelverzen uit mijn hoofd te leren. Tenminste, als ik me daartoe ook echt zet. Als ik die tijd gebruik om over teksten uit Gods Woord na te denken, dan merk ik vaak dat ze me later op de dag weer te binnen schieten en me troost en wijsheid geven.

De ketenen verbroken

Ons bezoek aan de Christ Church Cathedral in Stone Town (Zanzibar) raakte ons diep. Hij staat precies op de plek waar vroeger de grootste slavenmarkt van Oost-Afrika lag. Op symbolische wijze wilden de ontwerpers van de kathedraal laten zien dat het evangelie de ketenen van de slavernij doorbreekt. Dit zou niet langer een plek zijn van slechte dingen en vreselijke wreedheden, maar van Gods tastbaar geworden genade.

Haast je langzaam

‘Elimineer zonder pardon elke vorm van haast.’ Toen twee vrienden me die uitspraak van Dallas Willard voorhielden, wist ik dat ik er maar eens goed over na moest denken. Waar spoedde ik mij toch steeds weer heen, waaraan spendeerde ik mijn tijd en energie? Belangrijker nog, waar haastte ik me naartoe zonder God om leiding en hulp te vragen? In de weken en maanden die volgden dacht ik steeds weer aan die woorden terug. Dat hielp mij om me weer meer op de Heer en zijn wijsheid te richten. Zo herinnerde ik mezelf eraan om op Hem te vertrouwen, en niet zo veel op mijn eigen wijsheid af te gaan.

De kroon van de koning

We zaten om de tafel en ieder van ons stak een tandenstoker in de piepschuim schijf die in het midden lag. In de weken voor Pasen hadden we steeds bij het avondeten een ‘doornenkroon’ gemaakt. Elke tandenstoker stond symbool voor iets dat we die dag gedaan hadden, waar we spijt van hadden, en waarvoor Jezus de straf gedragen had. Zo stonden we er elke avond bij stil dat we zondig en schuldig waren en een Redder nodig hadden. En dat Jezus ons door zijn dood aan het kruis bevrijd had.

Waskom van de liefde

Toen ik nog op school zat vroeg onze natuurkundeleraar op een keer wie er van onze klas kon zeggen welke kleur de achtermuur van het lokaal had, maar dan zonder om te kijken. Niemand in de klas kon het zeggen; het was ons niet opgevallen.

Bevrijd van de angst

Je lichaam reageert op gevoelens van angst en vrees. Het gevoel van een steen in je maag, een kloppend hart en snakken naar adem, dat zijn zo de signalen die op vrees wijzen. Je lichaam zorgt ervoor dat je dergelijke ongemakkelijke gevoelens niet kunt negeren.