Auteurs

View All

Artikelen door Amy Boucher Pye

‘God heeft mijn leven gered’

Toen Aron (niet zijn echte naam) vijftien was, begon hij tot Satan te bidden. ‘Het voelde alsof ik een heuse compagnon had,’ zei hij daarover. Aron begon te liegen, te stelen en zijn familie en vrienden te manipuleren. Ook kreeg hij nachtmerries: ‘Op een ochtend werd ik wakker, en daar zat de duivel aan het voeteneinde van mijn bed. Hij zei dat ik mijn examens zou halen, en daarna zou sterven.’ Aron kwam door zijn examens heen, en bleef in leven. Hij zei: ‘Het werd me duidelijk dat hij een leugenaar is.’

Door het dal

Hae Woo (niet haar echte naam) werd gevangengezet in een Noord-Koreaans werkkamp omdat ze de grens met China overgestoken was. De dagen en nachten waren een marteling, vertelde ze: wrede bewakers, zware arbeid waarvan ze rugpijn kreeg en veel te weinig slaap op een ijskoude vloer vol ratten en luizen. Maar God hielp haar elke dag weer, onder andere ook door haar te laten zien met welke andere gevangenen ze vriendschap kon sluiten om van haar geloof te getuigen.

Verduisterd door de wolken

In november 2016 stond er een uiterst zeldzame ´supermaan´ aan de hemel. De maan bereikte haar hoogste punt boven de aarde in zestig jaar, en leek daardoor groter en helderder dan anders. Helaas was het bewolkt en grijs op de plek waar ik op dat moment was. Ik heb prachtige foto´s gezien die gemaakt zijn door vrienden die ergens anders waren, terwijl ik alleen maar naar boven kon staren en er maar op moest vertrouwen dat er achter de wolken een supermaan stond.

Vreemdelingen welkom heten

Moldavië staat bekend als een van de armste landen van Europa. En toch, toen vrienden van ons daar woonden, ervoeren ze het warme welkom dat ze daar kregen als overweldigend, vooral dat van andere christenen. Op een keer brachten ze wat kleren en voedsel naar een zeer arm echtpaar uit hun kerk, dat toch diverse pleegkinderen verzorgde. Het echtpaar behandelde onze vrienden als geëerde gasten en boden hun zoete thee en van alles te eten aan, hoe hard ze daartegen ook protesteerden. Met watermeloenen en ander fruit dat ze kregen, vertrokken ze weer bij het gezin en verbaasden ze zich over de gastvrijheid die ze ervaren hadden.

Een levend offer

Een oudtante van me had een leuke baan in de reclamewereld en reisde heel wat heen en weer tussen Chicago en New York City. Ze gaf die carrière evenwel op om voor haar ouders te zorgen, die in Minnesota woonden. Haar beide broers waren onder tragische omstandigheden al jong overleden, en zij was het enige nog levende kind van haar ouders. De keus om voor haar ouders te zorgen, was voor haar een uiting van haar liefde en geloof.

Altijd een kind van God

Tijdens een kerkdienst die ik met mijn ouders bijwoonde, hielden we zoals gebruikelijk elkaars handen vast terwijl we samen hardop het Onze Vader baden. Toen ik daar stond met mijn ene hand in die van mijn moeder en de andere in die van mijn vader, werd ik getroffen door de gedachte dat ik altijd hun dochter zal blijven. Tegenwoordig heb ik al geruime tijd de ‘middelbare leeftijd’ bereikt, maar ik wordt nog steeds wel ‘het kind van Leo en Phyllis’ genoemd. En ik bedacht dat ik niet alleen hun dochter ben, maar ook altijd kind van God zal zijn.

De boodschapper

‘Ik heb een boodschap voor u.’ Een medewerkerster van de conferentie die ik bijwoonde gaf me een papiertje, en ik vroeg me af wat erin kon staan. Het bleek goed nieuws te zijn. ‘U hebt een neefje,’ las ik.

Een kerstbrief

Ik heb een vriend die elk jaar met Kerst een lange brief aan zijn vrouw schrijft, waarin hij op het afgelopen jaar terugblikt en zijn dromen voor de toekomst beschrijft. Elk jaar schrijft hij dat hij veel van haar houdt en waarom. Ook schrijft hij een brief aan elk van zijn dochters. Deze liefdevolle woorden zijn ieder jaar weer een onvergetelijk kerstcadeau.

Verborgen dienstbetoon

Ik zat met een groot academisch project in mijn maag en vreesde dat ik het niet voor de deadline kon afronden. Toen ik daar middenin zat, kreeg ik van drie verschillende vriendinnen een bemoedigend briefje. Een van hen schreef: ‘Toen ik vandaag aan het bidden was, bracht God me jou in gedachten.’ Ik voelde me vereerd en bemoedigd omdat deze vrienden contact met me zochten terwijl ze niet eens wisten waar ik op dat moment doorheen ging. Ik geloof vast en zeker dat God hen gebruikte als zijn boodschappers en me zo liet merken hoezeer Hij van me hield.

Vossen vangen

Toen ik eens een vriendin aan de telefoon had die aan de kust woont, hoorde ik op de achtergrond het geluid van meeuwen. ‘Wat een heerlijk geluid is dat toch,’ merkte ik op. ‘Het zijn maar nare beesten,’ reageerde zij. Voor haar betekenden ze vooral dagelijks ongemak of zelfs gevaar. Als inwoner van Londen denk ik precies zo over vossen. Die zie ik niet als schattige diertjes, maar als rondzwervende beesten die overal een stinkende puinhoop achterlaten.

Onverwachte vriendelijkheid

Een vriendin van me stond in de rij voor de kassa toen de man voor haar zich omdraaide en haar een bon gaf waarmee ze £10 korting kon krijgen. Ze had weinig geslapen en barstte in tranen uit om deze daad van vriendelijkheid. Vervolgens moest ze lachen omdat ze in huilen was uitgebarsten. Deze onverwachte goedheid raakte haar en gaf haar nieuwe kracht in een periode waarin ze die goed kon gebruiken. Ze dankte de Heer om zijn goedheid die Hij haar door een ander mens betoond had.

Aren lezen

Ik heb een Tanzaniaanse vriendin die een visie heeft om een verlaten stuk land in de hoofdstad Dodoma te redden en weer in gebruik te nemen. Met het oog op de noden van een aantal weduwen die daar wonen, is Ruth van plan om het stoffige stuk land te gebruiken om kippen te houden en groenten te kweken. Deze visie om iets voor de armen te doen, wortelt in haar liefde voor God, en is geïnspireerd door haar bijbelse naamgenote Ruth.

We gebruiken cookies voor een betere brows-ervaring. Door deze website te blijven gebruiken stemt u hiermee in. Hier vind u meer informatie over ons gebruik van cookies en hoe u ze kunt uitschakelen.