Auteurs

View All

Artikelen door Anne Cetas

Zeg me maar na

Toen Rebekka op het podium stond om een conferentie toe te spreken, galmde haar eerste zin via de geluidsinstallatie door de hele zaal. Het was wat ongemakkelijk om haar eigen woorden als echo terug te horen, maar ze moest zich gewoon aan het geluid van de installatie aanpassen en proberen de echo’s van alles wat ze zei te negeren.

Is Hij goed?

Een vriendin van me zei tegen me: ‘Ik geloof nooit dat God goed is.’ Ze had al vele jaren lang voor verschillende moeilijke dingen gebeden, maar er was geen spoortje vooruitgang te zien. Ze werd steeds bozer en meer verbitterd omdat God maar bleef zwijgen. Ik kende haar aardig goed, en voelde dat ze diep van binnen wel geloofde dat God goed was, maar de constante pijn die in haar hart en Gods schijnbare ongeïnteresseerdheid brachten haar aan het twijfelen. Boos worden was gemakkelijker dan alle triestheid dragen.

Verrast door genade

Een vrouw uit Grand Rapids in Michigan viel op de bank in slaap nadat haar man al naar bed was gegaan. Die nacht sloop een inbreker naar binnen door de schuifdeur die het stel vergeten was dicht te doen, en liep zachtjes door huis. Hij sloop de slaapkamer binnen waar de man van het stel lag te slapen en pakte de tv op die daar stond. De slapende man werd wakkeer, zag een donkere vlek in de kamer staan en fluisterde: ‘Kom je in bed, schat?’ De inbreker raakte in paniek, zette de tv neer, greep in het voorbijgaan een stapel geld die hij op een kastje zag liggen en rende het huis uit.

Vier manieren om te kijken

Joan worstelde met verschillende moeilijke vragen rond haar kinderen toen ze net voor het begin van de dienst op de kerkbank neerplofte. Ze voelde zich doodmoe en wilde het liefst haar ‘ontslag’ als moeder nemen. Maar toen begon de spreker van die ochtend bemoedigende woorden te spreken voor iedereen die het gevoel had het liefst op te willen geven. Die ochtend hoorde Joan vier gedachten die haar hielpen om vol te houden:

Niet terug te draaien

Ik kon het niet meer terugdraaien, wat ik gezegd en gedaan had. Een vrouw had haar auto precies zó geparkeerd dat ik niet door kon rijden toen ik net wilde gaan tanken. Ze sprong uit haar auto om wat rommel in de glasen plasticbak te dumpen, en ik had er geen zin in om te moeten wachten. Ongeduldig toeterde ik naar haar. Geïrriteerd reed ik achteruit en reed een andere kant langs naar de pomp. Onmiddellijk had ik spijt van mijn ongeduld, omdat ik geen halve minuut (meer zal het niet geweest zijn) kon wachten tot zij doorreed. Ik verontschuldigde me tegenover God. Natuurlijk mocht ze haar auto daar niet zomaar stilzetten en uitstappen, maar ik had ook vriendelijkheid en geduld kunnen uitstralen in plaats van ongeduld en lompheid. Jammer genoeg was het al te laat om haar ook mijn verontschuldigingen aan te bieden: ze was al weer weg.

Het voornaamste

Toen ik eens in onze stad bij een of andere herdenking naar het vuurwerk stond te kijken, werd ik afgeleid omdat er links en rechts daarvan af en toe kleiner vuurwerk de lucht in ging. Ze waren niet slecht, maar doordat ik ernaar keek miste ik stukjes van het spectaculairdere vuurwerk dat direct boven mij afging.

Slecht zicht

Mijn vriendin Meaghan kan uitstekend paardrijden, en ik heb al heel wat interessante dingen over paarden van haar geleerd. Bijvoorbeeld dat paarden weliswaar de grootste ogen van alle landzoogdieren hebben, maar dat ze niet zo best kunnen zien, en minder kleuren zien dan wij mensen. Daardoor kunnen ze niet altijd goed zien wat er op de grond ligt. Als ze een paal zien, dan kunnen ze niet uitmaken of het een paal is waar ze gemakkelijk overheen kunnen stappen, of een grote slang die ze kwaad zou kunnen doen. Zo komt het dat een paard dat nog niet goed getraind is gemakkelijk schrikt en snel zal wegrennen.

Liefdessloten

Het verschijnsel van het ‘liefdesslot’ is tegenwoordig helemaal in. Over de hele wereld (zoals in Frankrijk, China, Tsjechië, Servië, Spanje Mexico en Noord-Ierland) hebben duizenden verliefde mensen liefdessloten aan bruggen en hekken vastgemaakt. Een stel krast hun namen op een slot en hangt het op een openbare plek op als symbool van hun eeuwige trouw. De plaatselijke overheden zijn hier niet altijd blij mee, omdat het gevaarlijke situaties kan opleveren als er te veel van die sloten op een plek vastgemaakt worden. Sommige mensen zien het als een vorm van vandalisme, terwijl anderen het een kunstvorm en een prachtig beeld van ware liefde vinden.

Het goede hart van God

Rogier had heel wat meegemaakt. Vanwege een gaatje in een hartklep had hij een openhartoperatie ondergaan. Binnen een paar weken hadden de chirurgen de operatie opnieuw moeten uitvoeren omdat er complicaties waren. Toen het tijdens de revalidatie net begon te genezen kreeg hij een fietsongeluk en brak hij een sleutelbeen. Daar kwam nog bij dat Rogier in diezelfde periode zijn moeder verloor, wat hem veel verdriet opleverde. Hij raakte helemaal ontmoedigd. Toen een vriend aan hem vroeg of hij God ook in de kleine dingen aan het werk had gezien, moest hij toegeven dat hij dat eigenlijk helemaal niet zag.

Kom tot mij

Toen Jezus op aarde leefde, nodigde Hij de mensen uit om bij Hem te komen. Dat doet Hij vandaag de dag ook nog (Joh. 6:35). Maar wat is het nu dat Hij en zijn hemelse Vader hebben, dat wij nodig hebben?

Schaap kwijt

Laura laadde een geleende geit en schaap in een aanhangwagen om ze naar de kerk te brengen voor een repetitie van het Kerstverhaal dat ze zouden uitspelen. De dieren stootten met de koppen tegen elkaar, en renden wat achter elkaar aan voordat ze rustig werden. Laura vertrok naar de kerk, maar eerst moest ze nog even tanken.

Iemand om op te vertrouwen

Wat een prachtige begrafenis!’ zei Cindy na afloop. Onze vriendin Helen was overleden, en de ene vriend na de andere herdacht haar met verhalen over bijzondere en vaak grappige dingen die ze met haar meegemaakt hadden. Niet dat haar leven alleen maar van grappen aan elkaar had gehangen. Haar neef had verteld over haar geloof in Jezus, en de zorg die ze aan andere mensen gaf. Ze had hem als jongen bij zich in huis genomen, in een tijd waarin hij het moeilijk had. Nu was hij in de twintig, en zei hij over zijn tante Helen: ‘Ze was als een moeder voor me. Ze bleef altijd in me geloven, hoe moeilijk ik het ook had. Ik weet zeker dat ik mijn geloof was kwijtgeraakt, als zij er niet was geweest!’ Is dat niet prachtig? Helen vertrouwde op Jezus, en wilde dat haar neef dat ook zou doen.

We gebruiken cookies voor een betere brows-ervaring. Door deze website te blijven gebruiken stemt u hiermee in. Hier vind u meer informatie over ons gebruik van cookies en hoe u ze kunt uitschakelen.