Auteurs

View All

Artikelen door Cindy Hess Kasper

Dagelijks gebed

Singer-songwriter Robert Hamlet schreef het liedje ‘Lady Who Prays for Me’ als eerbetoon aan zijn moeder. Zij had de gewoonte om elke ochtend voor haar jongens te bidden voordat ze naar de bushalte liepen om naar school te gaan. Toen een jonge moeder Hamlet zijn liedje hoorde zingen, nam ze zich voor om ook met haar zoontje te bidden voor hij naar school ging. Het effect was hartverwarmend. Net voor de jongen naar de bushalte ging, bad zijn moeder voor hem. Vijf minuten later was hij weer terug. Hij had andere schoolkinderen bij zich die bij de bushalte stonden te wachten. Zijn moeder schrok een beetje en vroeg wat er aan de hand was. De jongen antwoordde: ‘Hun moeders hebben niet met hen gebeden.’

Als we maar . . .

Toen we parkeerplaats afreden, remde mijn man de auto af om een jonge vrouw op de fiets voor te laten gaan. Toen Tom naar haar knikte om aan te geven dat ze door mocht rijden glimlachte ze, zwaaide ze en reed verder. Luttele seconden later smeet de chauffeur van een SUV die geparkeerd stond zijn deur open, waardoor hij de jonge vrouw op de fiets tegen de stoep sloeg. Met bebloede benen keek ze aangeslagen naar haar fiets die helemaal in de kreukels lag.

Geen erkenning?

In de jaren vijftig en zestig waren Hollywood-musicals erg populair. Er waren met name drie actrices die de kijkers met hun optreden en acteerprestaties aanspraken: Audrey Hepburn, Natalie Wood en Deborah Kerr. Wat hen vooral bijzonder maakte, was de adembenemende manier waarop ze zongen en hun spel tot ongekende hoogten verhieven. Minder bekend was het feit dat deze films hun succes in feite te danken hadden aan Marni Nixon, die voor alle drie de actrices de partijen zong, maar die lange tijd nauwelijks erkenning kreeg voor haar onmisbare bijdrage.

Een volmaakte vader

Laatst gaf mijn vader iets toe. Hij zei: ‘Toen jij opgroeide was ik wel erg vaak weg.’

De houding van je hart

Als mijn man met de praiseband in onze kerk op zijn harmonica speelt, valt het op dat hij soms met zijn ogen dicht speelt. Hij zegt dat dit hem helpt om zich te concentreren, waardoor hij zo goed mogelijk kan spelen om God te loven. Zo kan hij zich met zijn instrument helemaal op de muziek richten.

Als de morgen komt

Het was al laat toen we bij een plattelandshotelletje net buiten München halt hielden. Tot ons genoegen zagen we dat onze gezellige kamer een balkon had, ook al konden we in het donker geen hand voor ogen zien door de dikke mist die er hing. Maar toen de zon een paar uur later opging, begon de mist op te trekken. Voor onze ogen kwam een prachtig, idyllisch landschap tevoorschijn, waar we de avond ervoor alleen maar grimmige mist gezien hadden. Een frisgroene weide, grazende schapen met een klein tinkelend belletje om hun nek, een blauwe lucht met witte wolken die precies op de schapen leken, maar dan veel groter.

Er zijn fouten gemaakt

‘Er zijn fouten gemaakt,’ zei de directeur toen hij de illegale praktijken besprak waarbij zijn bedrijf betrokken was geweest. Hij zag eruit alsof hij spijt had, maar de schuld hield hij ver van zich af. Hij was zeker niet bereid toe te geven dat hij persoonlijk iets verkeerd gedaan had.

Gekluisterd aan de liefde

In juni 2015 verwijderde de gemeente Parijs 45 ton aan hangsloten van de railing van de Pont des Arts, een voetgangersbrug in de Franse hoofdstad. Als romantisch gebaar krasten stelletjes hun initialen op een slot, bevestigden dat aan de railing, sloten het en gooiden de sleutel in de Seine. Toen dit ritueel duizenden keren herhaald was, kon de brug het gewicht van zoveel ‘liefde’ niet langer dragen. Omdat de gemeente vreesde dat de railing van de brug zou storten, besloot ze de ‘liefdessloten’ weg te halen.

Roem en nederigheid

Veel mensen zijn geobsedeerd door roem en beroemdheid. Het kan zijn dat ze niets liever willen dan zelf beroemd zijn, of dat ze altijd bezig zijn met het volgen van het leven van beroemde mensen. Internationale muziekof filmtournees. Verschijnen in talk-shows. Miljoenen volgers op Twitter.

Het drinkbare boek

Omdat het in veel delen van de wereld zo moeilijk is om schoon drinkwater te krijgen, heeft een organisatie genaamd Water is Life een schitterend hulpmiddel ontwikkeld dat ze ‘Het drinkbare boek’ noemen. De bladzijden van het boek zijn bedekt met een laagje zilveren nanodeeltjes, die bij 99,9% van de schadelijke bacteriën uit filteren. Elk van de uitscheurbare bladzijden kan gebruikt worden om 100 liter water te filteren. Kosten: 5 cent per bladzijde.

Voorbereidingen treffen

Terwijl we rond de kist stonden waar mijn overleden schoonvader in lag, pakte een van zijn zoons de hamer van zijn vader en legde hem naast zijn gevouwen handen. Toen jaren later mijn schoonmoeder overleed, legde een van haar kinderen een stel breinaalden onder haar vingers. Deze lieve gebaren troostten ons doordat ze ons eraan herinnerden hoe vaak ze in hun leven deze voorwerpen hadden gebruikt.

Diep in het geheugen

Een moeilijke kant van het ouder worden is de angst voor dementie en voor het kwijtraken van je kortetermijngeheugen. Maar volgens Benjamin Mast, een arts die in de ziekte van Alzheimer gespecialiseerd is, hoeven we niet bij de pakken neer te zitten. Hij stelt dat hersenen van patiënten vaak zo ‘goed passen’ en aan dingen gewend zijn dat ze een oud gezang kunnen horen en woord voor woord meezingen. Hij meent dat dankzij geestelijke gebruiken zoals bijbellezen, bidden en liederen zingen, de waarheid diep in onze hersenen ingebed wordt, en zo beschikbaar kan zijn wanneer het nodig is.

Related Topics

> Ons Dagelijks Brood

Oneindige schoonheid

Ik geniet er altijd zeer van om over de Grand Canyon uit te kijken. Elke keer dat ik bovenaan de rand ervan sta, zie ik weer adembenemende nieuwe penseelstreken van Gods kunstwerk.

Yes, we can!

Ik schrok op van een hard krakend en tikkend geluid. Meteen wist ik wat er aan de hand was, en ik rende naar de keuken. Ik had niet goed nagedacht en het koffie-apparaat aangezet zonder dat er water in zat. Ik trok de stekker eruit en trok de kan aan het handvat uit het apparaat. Daarna voelde ik aan de bodem van de kan om te zien of hij niet te heet was om hem op het aanrecht te zetten. Het gevolg was dat ik mijn vingertoppen flink verbrandde.

Wat stenen kunnen zeggen

Vele eeuwen van oorlog en verwoesting hebben ervoor gezorgd dat de moderne stad Jeruzalem letterlijk op zijn eigen puinhopen gebouwd is. Tijdens een familiebezoek liepen we over de Via Dolorosa (de ‘weg der smarten’), de route waarvan de traditie zegt dat Jezus die op weg naar zijn kruis gelopen is. Het was een hete dag, daarom hielden we pauze in de koele gewelven onder het Klooster van de Zusters van Sion. Daar werd ik getroffen door oud plaveisel dat tijdens een recente verbouwing opgegraven was. Het bestond uit stenen waarin spellen gegraveerd waren die de Romeinse soldaten speelden wanneer ze niks te doen hadden.