Auteurs

View All

Artikelen door Dave Branon

Oogstfeest

Enkele duizenden jaren geleden sprak God direct tot Mozes, en stelde Hij onder andere een nieuw feest voor zijn volk in. Mozes schreef op wat God had gezegd: ‘Verder moeten jullie het Oogstfeest vieren, het feest van de eerste opbrengst van wat je op de akker gezaaid hebt’ (Ex. 23:16).

Fameuze glimlach

Toen mijn vrouw en ik het geluk hadden dat we het Louvre in Parijs konden bezoeken, belde ik na afloop onze kleindochter Addie van elf op. Toen ik vertelde dat we het beroemde schilderij Mona Lisa van Leonardo da Vinci gezien hadden, vroeg ze: ‘En, glimlacht ze?’

Het verhaal van Ruth

Ruth kan haar verhaal niet vertellen zonder dat er tranen in haar ogen komen. Ze is halverwege de tachtig en niet zo mobiel meer, en ze komt niet direct over als een centrale figuur in het leven van onze gemeente. Ze is van anderen afhankelijk om haar overal naar toe te brengen, en omdat ze alleen woont heeft ze slechts een kleine invloedssfeer.

Kamer 5020

Jay Bufton veranderde van zijn ziekenhuiskamer in een vuurtoren, een baken van licht.

Nieuw van binnen en van buiten

Een jaar of wat geleden maakte een uitgever een grote fout. Een bepaald boek was een tijdje op de markt, en het was tijd om een herdruk te maken. De schrijver bewerkte het boek zodat het weer up-to-date zou zijn. Maar toen de herdruk verscheen, was er een probleem. De uitgever had het boek een fraaie nieuwe cover gegeven, maar het oude boek erin afgedrukt.

Het belang van de ander

Jaime, een vriend van me, werkte voor een gigantisch internationaal bedrijf. Toen hij nog maar pas bij het bedrijf was, kwam er een man bij zijn bureau staan, die een gesprek begon en aan Jaime vroeg wat hij daar precies deed. Toen hij dat verteld had, vroeg Jaime hoe de man heette. ‘Ik ben Rich,’ was het antwoord.

Een nieuw mens

Toen een groep tieners in Montego Bay op Jamaica een verzorgingshuis voor ouderen bezocht, viel het oog van een van hen op een eenzaam uitziende man achterin de zaal. Zo op het oog leek hij weinig meer te hebben dan het bed waarop hij lag, een bed waar hij vanwege zijn handicap ook niet zomaar vanaf kon.

‘Ik ben echt bang’

‘Ik ben echt bang voor wat komen gaat.’ Zo luidde de ontroerende ontboezeming van een tiener via Facebook, die ze voor enkelen van haar vrienden postte. Voor een aantal medische onderzoeken en behandelingen moest ze een tijdje naar een ziekenhuis in een andere stad. Die lag op drie uur rijden van waar ze woonde. Daar zouden de artsen er proberen achter te komen wat de oorzaak was van een aantal ernstige medische problemen waar ze last van had.

Gekomen om te dienen

In onze kerk was het moment gekomen om een nieuwe groep leiders te benoemen. Als symbool voor hun taak als dienende leider namen de oudsten van de gemeente deel aan een bijzondere ceremonie waarbij ze elkaars voeten wasten. Inclusief de voorganger wasten ze stuk voor stuk de voeten van alle anderen onder het toeziend oog van de hele gemeente.

Dubbelgangers

Men zegt dat we ze allemaal wel hebben: dubbelgangers. Mensen die we niet kennen, en die helemaal geen familie van ons zijn, maar op wie we als twee druppels water lijken.

Zingen met Violet

Een oudere vrouw genaamd Violet zat op haar bed in een kliniek in Jamaica, en glimlachte toen een paar tieners haar kwamen opzoeken. De snikhete, plakkerige middaglucht drong ongehinderd haar kamer binnen, maar ze klaagde niet. In plaats daarvan zocht ze haar geheugen af naar een lied dat ze kon aanheffen. Een brede glimlach verscheen om haar mond, en ze zong: ‘Ik ren, huppel, spring en loof de Heer!’ Terwijl ze zong zwaaide ze haar armen vooren achteruit alsof ze rende. Dit ontroerde de mensen die om haar heen stonden, want Violet miste haar beide benen. Ze zong omdat, zo zei ze: ‘Jezus van me houdt, en in de hemel zal ik benen hebben om mee te rennen.’

De taal leren

Ik stond voor de bijeenkomst in een kleine gemeente op Jamaica en zei zo goed ik kon in het plaatselijke dialect; ‘Wah Gwan, Jamaica?’ De reactie die ik kreeg was betere dan ik verwacht had. De mensen lachten en klapten voor me.