Auteurs

View All

Artikelen door Dave Branon

Gekomen om te dienen

In onze kerk was het moment gekomen om een nieuwe groep leiders te benoemen. Als symbool voor hun taak als dienende leider namen de oudsten van de gemeente deel aan een bijzondere ceremonie waarbij ze elkaars voeten wasten. Inclusief de voorganger wasten ze stuk voor stuk de voeten van alle anderen onder het toeziend oog van de hele gemeente.

Dubbelgangers

Men zegt dat we ze allemaal wel hebben: dubbelgangers. Mensen die we niet kennen, en die helemaal geen familie van ons zijn, maar op wie we als twee druppels water lijken.

Zingen met Violet

Een oudere vrouw genaamd Violet zat op haar bed in een kliniek in Jamaica, en glimlachte toen een paar tieners haar kwamen opzoeken. De snikhete, plakkerige middaglucht drong ongehinderd haar kamer binnen, maar ze klaagde niet. In plaats daarvan zocht ze haar geheugen af naar een lied dat ze kon aanheffen. Een brede glimlach verscheen om haar mond, en ze zong: ‘Ik ren, huppel, spring en loof de Heer!’ Terwijl ze zong zwaaide ze haar armen vooren achteruit alsof ze rende. Dit ontroerde de mensen die om haar heen stonden, want Violet miste haar beide benen. Ze zong omdat, zo zei ze: ‘Jezus van me houdt, en in de hemel zal ik benen hebben om mee te rennen.’

De taal leren

Ik stond voor de bijeenkomst in een kleine gemeente op Jamaica en zei zo goed ik kon in het plaatselijke dialect; ‘Wah Gwan, Jamaica?’ De reactie die ik kreeg was betere dan ik verwacht had. De mensen lachten en klapten voor me.

Een meelevend hart

Met ons zevenen zouden we naar een muziekproductie in een overvol pretpark gaan. We wilden graag bij elkaar zitten, en daarom probeerden we ons samen in één rij te persen. Maar ondertussen duwde een vrouw zich tussen ons in. Toen mijn vrouw tegen haar zei dat wij graag bij elkaar wilden zitten, antwoordde ze ‘jammer dan’ en duwde zich met haar twee metgezellen naar voren in de rij.

Dat ben ik niet

Toen ik laatst op vakantie was besloot ik mijn scheermes te laten liggen en mijn baard te laten staan. Ik kreeg diverse reacties van vrienden en collega’s, de meeste redelijk complimenteus. Maar toen ik op een in de spiegel keek, dacht ik: Dat ben ik niet, en daar kwam het scheermes weer tevoorschijn.

‘Wat als’

Zelfs jaren nadat we in 2002 onze (toen zeventienjarige) dochter Melissa door een auto-ongeluk kwijtraakten, betrap ik mezelf er soms op dat ik de ‘wat als’-vraag stel. Wanneer je door verdriet overvallen wordt, is het niet zo moeilijk om je de gebeurtenissen van die noodlottige avond in juni voor de geest te halen, en aan factoren te denken die (als ze net anders gelopen waren) ervoor gezorgd zouden kunnen hebben dat onze Mel veilig thuis gekomen was.

Totale overgave

Toen ik nog basketbal speelde, nam ik aan het begin van elke training bewust het besluit om me totaal aan de coach uit te leveren en te doen wat hij ook maar van me zou vragen.

Oud en toch nieuw

In 2014 ontstond er een zinkgat onder het Nationale Corvette Museum in de Amerikaanse staat Kentucky, waardoor acht vintage, onvervangbare Chevrolet Corvette sportwagens opgeslokt werden. De auto’s raakten zwaar beschadigd en sommige konden niet meer gerepareerd worden.

Nu is het moment

Onze kleindochter Maggie, een peuter, en haar zus Katie die kleuter is, sleepten samen dekens naar de achtertuin, waar ze er een tent mee bouwden om in te spelen. Ze waren al een tijdje buiten aan het spelen toen hun moeder hoorde hoe een van haar dochters haar riep.

Surround sound

Walt Disney Studios was de eerste die een nieuw concept voor het luisteren naar films introduceerde. Dat werd ‘stereofonisch geluid’ oftewel ‘surround sound’ genoemd. Disney ontwikkelde het om het bioscooppubliek de kans te geven op een nieuwe manier van de muziek te genieten.

We hadden er geen idee van

Op een ijskoude avond waren vrijwilligers van een plaatselijke kerk bezig om eten uit te delen aan de bewoners van een vervallen flat. Een vrouw was erg blij met het voedsel dat ze kreeg. Ze liet de vrijwilligers haar lege kast zien en zei dat ze de verhoring van haar gebeden waren.

Related Topics

> Ons Dagelijks Brood

Gods Woord opzuigen

Toen onze zoon Xavier kleuter was, gingen we als gezin een keer naar het Monterey Baai Aquarium. Toen we het gebouw betraden wees ik op een gigantische plastiek die aan het plafond hing. ‘Kijk, een bultrugwalvis.’

Gekomen om te dienen

In onze kerk was het moment gekomen om een nieuwe groep leiders te benoemen. Als symbool voor hun taak als dienende leider namen de oudsten van de gemeente deel aan een bijzondere ceremonie waarbij ze elkaars voeten wasten. Inclusief de voorganger wasten ze stuk voor stuk de voeten van alle anderen onder het toeziend oog van de hele gemeente.

Samen spelen in harmonie

We woonden een optreden van de schoolband bij waarin onze kleindochter meespeelde, en ik was onder de druk van de manier waarop deze groep elfen twaalfjarigen samen speelde. Als ze allemaal solo hadden willen optreden, dan hadden ze in hun eentje nooit bereikt wat ze samen wel konden. De verschillende soorten blazers en percussionisten speelden elk hun deel en de harmonie die resulteerde was prachtig.