Auteurs

View All

Artikelen door David C. McCasland

Liefde zonder grenzen

Een wijze vriend van me heeft me eens geadviseerd bij een ruzie nooit dingen te zeggen als ‘jij doet ook altijd . . .’ of ‘jij bent ook nooit . . .’. En zeker niet wanneer je met iemand van je eigen gezin discussieert. Je hebt zo gemakkelijk kritiek op de mensen om je heen. Je vergeet zo gemakkelijk hoeveel je van mensen houdt. Maar Gods blijvende liefde voor ons allemaal verandert nooit.

Laat het duidelijk merken

Toen ik eens in een hotel in Austin, Texas, verbleef lag er in mijn kamer een kaartje op het bureau. Daarop stond het volgende:

Dankzeggen

Al heel wat jaren lees ik met veel plezier de werken van de Britse schrijver G. K. Chesterton. Vaak moet ik grinniken om zijn gevoel voor humor en zijn diepe inzichten, die doorgaans ook aanleiding geven tot diepe bespiegelingen. Zo schreef hij: ‘Voor de maaltijd spreek je een dankzegging uit. Dat is prima. Maar ik doe dat ook voor een toneelstuk of opera, voor een concert en een circusact, voordat ik een boek opensla en voor ik ga tekenen, schilderen, zwemmen, schermen, boksen, lopen, spelen en dansen; en ik zeg dank voordat ik de pen in de inkt doop.’

Gebed om vergeving

In 1960 was de zesjarige Ruby Bridges het eerste Afro-Amerikaanse kind dat naar een blanke openbare basisschool in het Zuiden van de VS ging. Maandenlang brachten federale politieagenten Ruby veilig de school in langs een menigte boze ouders, die verwensingen, bedreigingen en beledigingen naar het meisje schreeuwden. Als ze veilig en wel in school was, zat ze in haar eentje in een klaslokaal met Barbara Henry, de enige lerares die haar les wilde geven, terwijl andere ouders niet toestonden dat hun kinderen met Ruby samen in de klas zouden zitten.

Het land van de grote afstanden

Amy Carmichael (1867-1951) is bekend geworden door haar werk om weesmeisjes in India te redden en een toekomst te geven. Te midden van het uitputtende werk dat ze deed, had ze soms ‘visionaire momenten’ zoals zij ze noemde. In haar boek Gold by Moonlight schreef ze: ‘Midden op een overvolle dag vangen we bijna een glimp op van het “land van de grote afstanden”, en staan we stil, onbeweeglijk op de weg.’

De wijsheid spreekt

Malcolm Muggeridge, een bekende Britse journalist en maatschappijcriticus, kwam op zijn zestigste tot geloof in Jezus. OP zijn vijfenzeventigste verjaardag kwam hij met vijfentwintig diepgravende waarnemingen over het leven. Een ervan luidde: ‘Ik ben nog nooit een rijke tegengekomen die gelukkig was, en desondanks maar heel zelden een arme die niet rijk wilde worden.’

De kunst van het vergeven

Laatst bracht ik een middagje door op een kunsttentoonstelling met de titel De Vader, zijn twee zoons en de kunst van het vergeven. Alle kunstwerken die daarin te zien waren hadden te maken met Jezus’ gelijkenis van de ‘verloren zoon’ (Luc. 15:11-31). Vooral het schilderij De verloren zoon van Edward Riojas sprak me aan. Op het schilderij is de dolende zoon te zien die naar huis terugkeert. Hij loopt in de vodden en sjokt met zijn hoofd naar de grond. Een doods landschap is achter hem te zien, en hij stapt juist het pad op, waarover de vader al naar hem toe rent. Aan de onderkant staan Jezus’ woorden: ‘Zijn vader zag hem al in de verte aankomen. Hij kreeg medelijden en rende op zijn zoon af’ (vs. 20).

De kracht van een goed voorbeeld

Als ik probeer dingen in en om ons huis te repareren, loopt het er meestal op uit dat ik iemand anders betaal om de schade te herstellen die ik veroorzaak terwijl ik het oorspronkelijke probleem probeer te verhelpen. Maar laatst lukte het mij om een apparaat te repareren doordat ik een YouTube-filmpje erbij had waarop iemand stap voor stap liet zien hoe je dat moet aanpakken.

Er samen komen

Waarom betalen ieder jaar miljoenen mensen een fors bedrag om een paar kilometer over een obstakelparcours te rennen, met modderpoelen, klimmuren en wat dies meer zij? Voor sommigen is het een persoonlijke uitdaging om te kijken hoe ver ze kunnen gaan, hun angsten te overwinnen, of hun uithoudingsvermogen te testen. Anderen gaat het vooral om het samenwerken als team van de verschillende deelnemers. Eén deelnemer vond het zo geweldig dat totale vreemden elkaar een helpende hand toesteken om het samen te halen (Stephanie Kanowitz in The Washington Post).

Een zeker fundament

Jarenlang hebben bewoners van onze stad huizen gebouwd en gekocht op plekken waar serieus gevaar op landverschuivingen bestond. Sommigen wisten wat het risico was, anderen niet. ‘Veertig jaar van waarschuwingen van geologen en regels van de gemeente om veilige huizen te bouwen’ werden genegeerd of achtergehouden (The Gazetten, Colorado Springs, 27 april 2016). Het uitzicht vanuit veel van die huizen was schitterend, maar de grond waarop ze stonden moest wel een keer tot een ramp leiden.

Het probleem van trots

Mensen die nog tijdens hun leven buitengewoon befaamd zijn of een ongekende reputatie genieten, worden wel een ‘levende legende’ genoemd. Een vriend van me die professioneel honkballer geweest is, zegt dat hij in de wereld van de sport talloze figuren ontmoet heeft die slechts ‘in hun eigen denken een legende waren’. Op de een of andere manier zorgt trots ervoor dat je een vervormd beeld van jezelf hebt. Nederigheid geeft een veel realistischere kijk op jezelf.

Als een kind

Op een avond lang geleden had mijn vrouw net onze dochter van twee ingestopt en met haar gebeden, toen ze door een vraag verrast werd: ‘Mammie, waar is Jezus?’

We gebruiken cookies voor een betere brows-ervaring. Door deze website te blijven gebruiken stemt u hiermee in. Hier vind u meer informatie over ons gebruik van cookies en hoe u ze kunt uitschakelen.