Auteurs

View All

Artikelen door David H. Roper

Zorg voor de schepping

In de Owyhee-rivier planten de ‘grote bruinen’ zich voort: bruine forellen beginnen in de herfst daar hun voortplantingsritueel. Je kunt zien hoe ze in de kiezelige bodem hun nest uitgraven.

God zien

Predikant en schrijver Erwin Lutzer vertelde eens een verhaal over tv-presentator Art Linkletter en een klein jongetje dat bezig was om God te tekenen. Geamuseerd merkte Linkletter op: ‘Dat kun je niet, want niemand weet hoe God eruitziet.’

Aandacht schenken

John Newton heeft geschreven: ‘Als ik naar huis ga en een kind zie dat een cent verloren is, en ik door hem een andere cent te geven de tranen kan afwissen, dan heb ik het gevoel dat ik iets gedaan heb. Ik zou graag grotere dingen willen doen, maar ook dit zal ik niet nalaten.’

Een origineel schepsel

Stuk voor stuk zijn we allemaal een originele creatie van God. Er is niemand die zichzelf ‘gemaakt’ heeft. Niemand heeft zichzelf talenten of een helder verstand gegeven. Het is God alleen die ieder van ons geschapen heeft. Hij heeft ons vanuit zijn onuitsprekelijke liefde bedacht en gevormd.

Het gezicht van onze Vader

Ik herinner me mijn vaders gezicht nog goed. Je kon er weinig aan aflezen. Hij was vriendelijk, maar ook stoïcijns en naar binnen gekeerd. Als kind zocht ik zijn gezicht vaak af op zoek naar een glimlach, of een ander blijk van genegenheid. Je bent je gezicht. Een frons, een norse blik, een glimlach en rimpels om je ogen geven aan hoe je over de ander denkt. Je gezicht verraadt vaak wat je voelt.

Vergeven!

Mijn vriend Norm Cook wilde af en toe zijn gezinsleden verrassen als hij uit zijn werk thuis kwam. Dan deed hij de voordeur open, stapte naar binnen en riep luid: ‘Je bent vergeven!’ Dat deed hij niet omdat zijn gezin hem iets misdaan had en zijn vergeving nodig had. Hij herinnerde hen eraan dat ze door de dag heen vast en zeker wel gezondigd hadden, en dankzij Gods genade volledig vergeven waren.

Kijk naar de wolken

Jaren geleden lag ik eens samen met mijn jongens op de rug in onze tuin, en keken we naar de wolken die overdreven. ‘Pap,’ vroeg een van hen, ‘hoe kan het dat wolken blijven zweven?’ ‘Nou, jongen,’ begon ik met de bedoeling hem van mijn enorme kennis te laten profiteren. Maar toen was ik stil. ‘Ik weet het niet,’ moest ik toegeven. ‘Maar ik ga het voor je uitzoeken.’

Een vriend zijn

De dichter Samuel Foss schreef: ‘Laat mij aan de kant van de weg wonen en een vriend voor de mensen zijn’ (in ‘The House by the Side of the Road’). Dat wil ik ook zijn: een vriend voor de mensen. Ik wil langs de weg staan om vermoeide reizigers op te wachten. Om uit te zien naar mensen die door anderen gekwetst en bont en blauw geslagen zijn, die de last van een verwond en gedesillusioneerd hart met zich meedragen. Hen verfrissen en koesteren en met een bemoedigend woord weer op weg sturen. Misschien kan ik hun problemen niet oplossen, maar ik kan hun wel een zegen meegeven.

Voor altijd geliefd

Het is vrijwel onmogelijk om een dag door te komen zonder dat je op de een of andere manier afgesnauwd, genegeerd of op je plek gezet wordt. En soms doe je dat vooral jezelf aan.

Godliman Street

Samen met mijn vrouw Carolyn liep ik door Londen, toen we bij een straat kwamen die Godliman Street heette. Daar hoorden we van iemand dat daar eens een man leefde die zo vroom (‘godly’) was, dat de straat in de volksmond ‘that godly man’s street’ genoemd werd. Dit deed me aan een verhaal uit het Oude Testament denken.

Gegrinnik in het donker

In een artikel in de Washington Post getiteld ‘Tech Titans’ Latest Project: Defy Death’ schreef Ariana Cha over pogingen van technologiemagnaten als Peter Thilee om manieren te vinden om het leven van de mens tot in het oneindige op te rekken. Het is een project waarvan ze bereid zijn er miljarden in te stoppen.

Begin waar je bent

Vandaag liep ik langs een wei waarin één enkele bloem stond. Met zijn paarse kleur stond hij daar ‘zijn heerlijkheid in de woestijnlucht te verspillen’, om het met een regel uit een gedicht van Thomas Gray te zeggen. Ik weet zeker dat niemand die ene bloem eerder gezien had, en misschien zal hij ook nooit meer door iemand gezien worden. Waarom deze pracht precies op die plek? vroeg ik me af.

Related Topics

> Ons Dagelijks Brood

Oneindige schoonheid

Ik geniet er altijd zeer van om over de Grand Canyon uit te kijken. Elke keer dat ik bovenaan de rand ervan sta, zie ik weer adembenemende nieuwe penseelstreken van Gods kunstwerk.

Yes, we can!

Ik schrok op van een hard krakend en tikkend geluid. Meteen wist ik wat er aan de hand was, en ik rende naar de keuken. Ik had niet goed nagedacht en het koffie-apparaat aangezet zonder dat er water in zat. Ik trok de stekker eruit en trok de kan aan het handvat uit het apparaat. Daarna voelde ik aan de bodem van de kan om te zien of hij niet te heet was om hem op het aanrecht te zetten. Het gevolg was dat ik mijn vingertoppen flink verbrandde.

Wat stenen kunnen zeggen

Vele eeuwen van oorlog en verwoesting hebben ervoor gezorgd dat de moderne stad Jeruzalem letterlijk op zijn eigen puinhopen gebouwd is. Tijdens een familiebezoek liepen we over de Via Dolorosa (de ‘weg der smarten’), de route waarvan de traditie zegt dat Jezus die op weg naar zijn kruis gelopen is. Het was een hete dag, daarom hielden we pauze in de koele gewelven onder het Klooster van de Zusters van Sion. Daar werd ik getroffen door oud plaveisel dat tijdens een recente verbouwing opgegraven was. Het bestond uit stenen waarin spellen gegraveerd waren die de Romeinse soldaten speelden wanneer ze niks te doen hadden.