Auteurs

View All

Artikelen door David H. Roper

Gezichten

Als peuter legde onze kleindochter Sarah mij op een keer uit wat er gebeurt wanneer je doodgaat: ‘Alleen je gezicht gaat naar de hemel, niet je lichaam. Je krijgt een nieuw lichaam, maar houdt hetzelfde gezicht.’

Staan op de beloften

De broer van mijn vriend (ze waren toen nog jong) wist hun zusje ervan te overtuigen dat een paraplu genoeg draagvermogen had om haar omhoog te laten zweven, als ze maar hard genoeg ‘geloofde’. ‘In geloof’ sprong ze daarom van het dak van een schuur af, en raakte buiten bewustzijn toen ze de grond raakte. Ze hield er een lichte hersenschudding aan over.

Rustig wachten

‘Je wacht tot de vis gaat bijten, of tot de wind je vlieger omhoog blaast. Of je wacht tot het eindelijk weer vrijdagavond is . . . Iedereen wacht.’ Dat meent in ieder geval dr. Seuss, schrijver van een groot aantal kinderboeken.

De erfenis de je nalaat

Een jaar of wat geleden bracht ik met onze zoons een weekje door op een verlaten, afgelegen ranch die bij de Salmon River lag, die ook wel de ‘river of no return’ van Idaho genoemd wordt.

Aan het licht gebracht om genezen te worden

Als kleine jongen zag ik hoe mijn vader velden omploegde die nog nooit bewerkt waren. Bij de eerste gang bracht de ploegschaar grote stenen naar boven die hij wegsleepte. Daarna ging hij nog een keer over het veld heen, en nog eens, om de grond verder om te ploegen. Bij iedere ronde kwamen er steeds kleinere stenen naar boven die hij opzij gooide. Dat ging een hele tijd zo door, en hij moest heel wat verschillende keren het veld omploegen.

Genade of gras

Toen mijn vriend Archie van vakantie thuiskwam, bleek dat zijn buurman een houten hek had neergezet dat ruim anderhalve meter op zijn terrein stond. Een paar weken lang probeerde Archie zijn buurman te bewegen om de afscheiding weg te halen. Hij bood aan om te helpen het hek te verplaatsen en was zelfs bereid de helft van de onkosten te betalen, maar het hielp allemaal niets. Archie had een beroep op de burgerlijke autoriteiten kunnen doen, maar hij koos er ten slotte voor om het er maar bij te laten. Het hek mocht blijven staan, hopelijk een teken voor de buurman van de genade van God.

Net als mijn Vader

Als een dagelijkse herinnering aan het soort man dat mijn vader was, staan zijn stoffige, versleten cowboylaarzen op de vloer van mijn werkkamer.

Zachtmoedigheid

Door de moeiten van het leven kun je prikkelig en van slag zijn, maar je zou nooit met een excuus voor slecht gedrag moeten komen. Je kunt er namelijk anderen in je omgeving mee aansteken en afstand creëren tot hen die je lief zijn. Je hebt pas aan je plicht jegens de mensen om je heen voldaan, wanneer je geleerd hebt om hen plezierig te behandelen.

Het ware thuis voor ons hart

Een jaar of wat hebben we een West Highland Terrier gehad. Dat is een kleine, taaie hond die gefokt wordt om door de tunnels van dassen te kruipen en de ‘vijand’ in zijn eigen hol te grazen te nemen. Bij onze ‘westie’ was dat vele generaties geleden, maar dankzij de jaren waarin het erin gefokt was, had ze nog iets van dat instinct behouden. Op een keer zat er onder een rots in onze achtertuin een of ander schepsel, en ze raakte er volkomen geobsedeerd door. Niets kon haar ervan af brengen. Ze groef en groef tot ze bijna een meter diep onder de rots zat.

Welkom bij de club

Bij ons in de achtertuin staat een oude kersenboom die betere tijden had gekend en eruitzag of hij aan het doodgaan was. Ik belde een boomchirurg om hem laten onderzoeken. Deze verklaarde dat de boom ‘aan te veel stress blootstond’ en onmiddellijk goede verzorging en aandacht nodig had. ‘Welkom bij de club,’ mompelde mijn vrouw Carolyn tegen de boom, terwijl ze tuin uitliep. Het was echt weer zo’n week geweest.

Zorg voor de schepping

In de Owyhee-rivier planten de ‘grote bruinen’ zich voort: bruine forellen beginnen in de herfst daar hun voortplantingsritueel. Je kunt zien hoe ze in de kiezelige bodem hun nest uitgraven.

God zien

Predikant en schrijver Erwin Lutzer vertelde eens een verhaal over tv-presentator Art Linkletter en een klein jongetje dat bezig was om God te tekenen. Geamuseerd merkte Linkletter op: ‘Dat kun je niet, want niemand weet hoe God eruitziet.’