Our Authors

View All
David H. Roper

David H. Roper

David H. Roper was a pastor for more than 30 years and now directs Idaho Mountain Ministries, a retreat dedicated to the encouragement of pastoral couples. He enjoys fishing, hiking, and being streamside with his wife, Carolyn. His favorite fictional character is Reepicheep, the tough little mouse that is the soul of courage in C. S. Lewis' Chronicles of Narnia. His favorite biblical character is Caleb—that rugged old saint who never retired, but who "died climbing." Find books by David Roper

Articles by David H. Roper

Beter dan ooit

Er is een verhaal over een groep zalmvissers die na een lange werkdag in een Schotse pub bij elkaar zaten. Een van de vissers wilde laten zien hoe groot een zalm was die hij die dag gevangen had. Hij stak zijn armen wijd uit, maar sloeg daarbij een glas whisky tegen de witgekalkte muur, waar een bruine vlek op achterbleef. Hij verontschuldigde zich bij de eigenaar van de pub en bood aan de schade te vergoeden. Maar hij kon er verder weinig aan doen. De muur was verknald. Een man die aan een tafeltje iets verderop zat, zei: ‘Maak je niet druk.’ Hij stond op, haalde een stuk schildergereedschap uit zijn zak en begon op en om de lelijke plek te schetsen. Langzaam maar zeker kwam er de kop van een machtig hert uit tevoorschijn. Deze man was Sir E. H. Landseer, de beroemdste dierenschilder van Schotland.

Blijvend geluk

Vaak hoor je dat je gelukkig wordt als je alles op je eigen manier kunt doen. Dat klopt echter niet. Dat is een filosofie die tot leegheid, bezorgdheid en verdriet leidt.

Zondaars als wij

Ik heb een vriendin, ze heet Edith, die me vertelde over de dag waarop ze besloot om Jezus te gaan volgen.

Passie

Een van de kasbedienden in mijn bank heeft een foto van een Shelby Cobra op het raam van zijn loket zitten. De Cobra is een open sportwagen uit de stal van Ford.

Gezichten

Als peuter legde onze kleindochter Sarah mij op een keer uit wat er gebeurt wanneer je doodgaat: ‘Alleen je gezicht gaat naar de hemel, niet je lichaam. Je krijgt een nieuw lichaam, maar houdt hetzelfde gezicht.’

Staan op de beloften

De broer van mijn vriend (ze waren toen nog jong) wist hun zusje ervan te overtuigen dat een paraplu genoeg draagvermogen had om haar omhoog te laten zweven, als ze maar hard genoeg ‘geloofde’. ‘In geloof’ sprong ze daarom van het dak van een schuur af, en raakte buiten bewustzijn toen ze de grond raakte. Ze hield er een lichte hersenschudding aan over.

Rustig wachten

‘Je wacht tot de vis gaat bijten, of tot de wind je vlieger omhoog blaast. Of je wacht tot het eindelijk weer vrijdagavond is . . . Iedereen wacht.’ Dat meent in ieder geval dr. Seuss, schrijver van een groot aantal kinderboeken.

De erfenis de je nalaat

Een jaar of wat geleden bracht ik met onze zoons een weekje door op een verlaten, afgelegen ranch die bij de Salmon River lag, die ook wel de ‘river of no return’ van Idaho genoemd wordt.

Aan het licht gebracht om genezen te worden

Als kleine jongen zag ik hoe mijn vader velden omploegde die nog nooit bewerkt waren. Bij de eerste gang bracht de ploegschaar grote stenen naar boven die hij wegsleepte. Daarna ging hij nog een keer over het veld heen, en nog eens, om de grond verder om te ploegen. Bij iedere ronde kwamen er steeds kleinere stenen naar boven die hij opzij gooide. Dat ging een hele tijd zo door, en hij moest heel wat verschillende keren het veld omploegen.

Genade of gras

Toen mijn vriend Archie van vakantie thuiskwam, bleek dat zijn buurman een houten hek had neergezet dat ruim anderhalve meter op zijn terrein stond. Een paar weken lang probeerde Archie zijn buurman te bewegen om de afscheiding weg te halen. Hij bood aan om te helpen het hek te verplaatsen en was zelfs bereid de helft van de onkosten te betalen, maar het hielp allemaal niets. Archie had een beroep op de burgerlijke autoriteiten kunnen doen, maar hij koos er ten slotte voor om het er maar bij te laten. Het hek mocht blijven staan, hopelijk een teken voor de buurman van de genade van God.

Net als mijn Vader

Als een dagelijkse herinnering aan het soort man dat mijn vader was, staan zijn stoffige, versleten cowboylaarzen op de vloer van mijn werkkamer.

Zachtmoedigheid

Door de moeiten van het leven kun je prikkelig en van slag zijn, maar je zou nooit met een excuus voor slecht gedrag moeten komen. Je kunt er namelijk anderen in je omgeving mee aansteken en afstand creëren tot hen die je lief zijn. Je hebt pas aan je plicht jegens de mensen om je heen voldaan, wanneer je geleerd hebt om hen plezierig te behandelen.

We use cookies to offer you a better browsing experience, by continuing to use this site you agree to this. Find out more on how we use cookies and how to disable them.