Auteurs

View All

Artikelen door James Banks

Over liefde en oude schoenen

Mijn vrouw en ik maken soms elkaars zinnen af. Na meer dan dertig jaar huwelijk zijn we behoorlijk vertrouwd geworden met de manier waarop de ander denkt en praat. Soms hoeven we de zin zelfs helemaal niet af te maken; een enkel woord of een blik is genoeg om een bepaalde gedachte over te brengen.

Je dicht naar Jezus toe buigen

Wanneer ik me ’s avonds op mijn kussen laat zakken en ga bidden, stel ik me soms voor dat ik op Jezus leun. Telkens waneer ik dit doe, denk ik aan iets dat in het Woord van God over de apostel Johannes geschreven staat. Johannes vertelt er zelf over hoe hij tijdens het ‘laatste avondmaal’ naast Jezus aanlag: ‘Een van hen, de leerling van wie Jezus veel hield, lag naast hem aan tafel aan’ (Joh. 13:23).

Denk eens terug

Onze zoon heeft zeven jaar met een drugsverslaving geworsteld, en in die periode hebben wij heel wat moeilijke dagen gekend. Terwijl we om zijn herstel baden en erop wachtten, hebben we geleerd met kleine overwinningen blij te zijn. Als er in een tijdsbestek van vierentwintig uur geen nare dingen gebeurden, dan zeiden we tegen elkaar dat het ‘een goede dag’ was. Die uitdrukking hielp ons om eraan te denken onze dankbaarheid jegens God te uiten voor de kleinste dingen waarmee Hij ons hielp.

Iemand om te eren

In veel afbeeldingen van de geboorte van Jezus zijn de wijzen te zien die samen met de herders bij de voerbak knielen. Volgens het evangelie naar Matteüs (de enige plek in de Bijbel waar over de wijzen verteld wordt) vond het bezoek van de wijzen evenwel op een later tijdstip plaats. Jezus lag al lang niet meer in een voerbak in een stal, maar woonde met zijn ouders ergens in een huis. Lees Matteüs 2:11 maar: ‘Ze gingen het huis binnen en vonden het kind met Maria, zijn moeder. Ze wierpen zich neer om het eer te bewijzen. Daarna openden ze hun kistjes met kostbaarheden en boden het kind geschenken aan: goud en wierook en mirre.’

God dienen met je gebed

God kiest er vaak voor om ons gebed te gebruiken om zijn werk te doen. Dat zie je als God tegen de profeet Elia zegt: ‘Ik zal weer regen op de aarde laten vallen’ (1 Kon. 18:1). Daarmee beloofde Hij een eind te maken aan de periode van droogte waardoor Israël drieënhalf jaar geteisterd was (Jak. 5:17-18). God had het beloofd, maar toch ging Elia naar de top van de Karmel, en daar ‘ging hij gehurkt op de grond zitten, met zijn gezicht tussen zijn knieën’ (1 Kon. 18:42). Zo bad hij God vurig om regen. En terwijl hij zo bleef bidden, stuurde Elia zijn knecht erop uit om te gaan kijken of er aan de horizon al iets van regen te zien was. Dat deed hij tot zeven maal aan toe (vers 43).

Stille gesprekken

Praat u wel eens in uzelf? Als ik aan het werk ben (meestal onder de motorkap van een auto), dan helpt het me soms om hardop te denken. Zo overweeg ik dan de mogelijkheden en zoek ik de beste manier om de reparatie uit te voeren. Het is wat ongemakkelijk als ik ‘betrapt’ word, ook al praten de meeste mensen elke dag wel met zichzelf.

Verlangen naar huis

Mijn vrouw kwam de kamer binnen en trof mij aan met mijn hoofd in de kast van opa’s oude staande klok. ‘Wat ben je aan het doen?’ vroeg ze. ‘Deze klok ruikt precies naar het huis van mijn ouders,’ antwoordde ik wat schaapachtig, terwijl ik het deurtje weer dichtdeed. ‘Je zou kunnen zeggen dat ik heel eventjes weer thuis was.’

Liefde die het nooit af laat weten

Laatst zat ik in een vliegtuig dat een wat ruwe landing maakte. Nog op de landingsbaan werden we behoorlijk heen en weer geschud. Sommige passagiers waren zichtbaar nerveus, maar de spanning brak toen twee kleine meisjes die op de rij achter mij zaten juichten: ‘Joepie, nog een keer!’

Antwoord op gebed

Waar ga je heen als je zorgen hebt? Houd je ze binnen of breng je ze bij de Heer?

Het beste moet nog komen

Liggen de beste jaren van uw leven achter je, of liggen ze nog voor je? Je kijk op het leven en het antwoord dat je op die vraag geeft kan met de tijd variëren. Als je jong bent dan kijk je vooruit en wil je graag volwassen zijn. Als je al wat ouder bent dan kun je terugverlangen naar hoe het vroeger was en zou je best wel weer jong willen zijn. Maar als je met God door het leven gaat dan moet het beste nog komen, hoe oud je ook bent!

Het geschenk en de gever

Het is maar een kettinkje. Vijf kleine blokjes die door een schoenveter bij elkaar gehouden worden. Mijn dochter gaf het me jaren geleden toen ze zeven was. Nu is de veter gerafeld en vertonen de blokjes allerlei beschadigingen, maar hun boodschap is er één die nooit veroudert: ‘I PAP’.

Welkom thuis!

Toen we met onze zoon een bijzonder lastige tijd doormaakten, werd ik na de dienst een keer door een vriend van ons aangeschoten. ‘Ik wil graag dat je weet dat ik elke dag voor jou en jullie zoon bidt,’ zei hij. Daarna voegde hij eraan toe: ‘Ik voel me zo schuldig.’

Related Topics

> Ons Dagelijks Brood

Leven en dood

Ik zal nooit het moment vergeten waarop ik bij het bed van de broer van mijn vriendin zat toen hij stierf; het was alsof iets buitengewoons even in het gewone leven doordrong. Met ons drieën zaten we rustig te praten toen we beseften dat Richard opeens moeilijker ademhaalde. We gingen om hem heen staan en keken toe, wachtten en baden. Toen hij zijn laatste adem uitblies, voelde het als een heilig moment. Overal om ons heen voelden we de aanwezigheid van God, terwijl het verdriet om een geweldige man van in de veertig die juist op dat moment overleed, door ons heen ging.

De vuurproef

In de afgelopen winter bezocht ik een museum voor natuurhistorie in Colorado, waar ik een aantal bijzondere feiten over de esp geleerd heb. Uit één enkel zaadje kan een heel bosje slanke espen met witte bast groeien. Samen hebben ze één wortelsysteem. Zo’n wortelsysteem kan duizenden jaren blijven bestaan zonder dat er bomen uit groeien. Het slaapt onder de grond en wacht tot een bosbrand, overstroming of lawine in het overschaduwde bos ruimte voor hem vrijmaakt. Als een of andere natuurramp de bodem schoongeveegd heeft, dan kunnen de wortels van de esp eindelijk de zon voelen. De wortels sturen jonge scheuten naar boven, die tot bomen uitgroeien.

Goede vrucht dragen

Het uitzicht dat ik van achter mijn vliegtuigraampje had, was geweldig: een smalle strook rijpende tarwevelden en boomgaarden die zich tussen twee kale bergen door slingerde. Midden door het dal liep een rivier. Water dat leven gaf, zonder welk er geen vrucht zou zijn.