Auteurs

View All

Artikelen door James Banks

Verstoppertje

‘Je ziet me niet!’

Ons gebed, Gods timing

Soms neemt God de tijd om ons gebed te verhoren, en voor ons is dat niet altijd gemakkelijk te vatten.

Oneindige schoonheid

Ik geniet er altijd zeer van om over de Grand Canyon uit te kijken. Elke keer dat ik bovenaan de rand ervan sta, zie ik weer adembenemende nieuwe penseelstreken van Gods kunstwerk.

De volmaakte gebedspartner

Er zijn maar weinig dingen zo mooi om te horen, als dat iemand die van je houdt voor je bidt. Als je een vriend vol vuur en begrip voor je hoort bidden, dan is het alsof de hemel even de aarde raakt.

Nieuw geloof

Onze zoon heeft een tijd met heroïne-verslaving geworsteld. Als je me in die tijd verteld had dat God eens onze ervaringen zou gebruiken om andere gezinnen in vergelijkbare omstandigheden te bemoedigen, dan had ik je niet zomaar geloofd. Vaak is God in staat om uit moeilijke situaties iets goeds voort te laten komen, maar wanneer je er middenin zit heb je daar geen idee van.

Het allerbeste deel

‘Hij heeft een groter stuk dan ik!’

Kracht en bescherming

‘Zullen we ook slangen zien?’

Vrede en vertrouwen

Toen ik zes was, stapte ik voor het eerst in een achtbaan. Ik was samen met mijn oudere broers. Zodra we voor het eerst met grote vaart door een bocht gingen, begon ik te schreeuwen: ‘Stop dat ding nu meteen! Ik wil eruit!’ Natuurlijk stopte de achtbaan niet en moest ik de rit tot het eind uitzitten. Ik hield de reling zo stevig vast dat mijn knokkels wit werden.

Overgave aan Jezus

Het wordt ‘The Devil’s Footprint’ genoemd, de ‘voetafdruk van de duivel’: een voetvormige indruk in het graniet op een heuvel naast een kerk in Ipswich, in de staat Massachusetts. Volgens een plaatselijke legende is de afdruk ontstaan op een herfstdag in 1740 toen de evangelist George Whitefield in het kerkje met zoveel kracht het evangelie verkondigde, dat de duivel van de torenspits afsprong, op de rots landde en de stad uit vluchtte.

God roept

Een keer op een ochtend gaf mijn dochter haar zoontje van elf maanden even haar mobiel in handen om hem iets te doen te geven. Nog geen minuut later ging mijn telefoon over. Toen ik opnam, hoorde ik zijn stemmetje. Op de een of andere manier had hij de sneltoets naar mijn telefoonnummer ingedrukt. Wat volgde was een ´gesprek´ dat ik niet snel zal vergeten. Mijn kleinzoon kent nog maar een paar woordjes, maar hij herkent mijn stem en reageert erop. Dus ik praatte tegen hem en zei dat ik van hem hield.

De schoonheid van gebrokenheid

Kintsugi is een eeuwenoude Japanse kunstvorm waarbij gebroken aardewerk weer heel gemaakt wordt. Goudstof met hars vermengd wordt gebruikt om gebroken stukken weer vast te lijmen of barsten op te vullen. Het resultaat is dat de lijm duidelijk zichtbaar is. Het feit dat het aardewerk hersteld is wordt niet zo goed mogelijk weggemoffeld, maar juist tot kunstvorm verheven. Van de gebrokenheid wordt iets moois gemaakt.

Een uitweg vinden

In Santa Barbara, een stad in Californië, ligt een straat met een intrigerende naam: ‘Salsipuedes’. Dat betekent zoiets als: ‘Ontsnap maar als je kunt’. Toen de straat voor het eerst een naam moest krijgen, lag hij naast een moeras dat af en toe overstroomde, wat de Spaans sprekende planologen ertoe bracht om hem deze naam te geven als niet al te subtiele waarschuwing om er weg te blijven.