Auteurs

View All

Artikelen door Jennifer Benson Schuldt

Het licht dat ons leidt

In een museum bleef ik hangen bij een afdeling met allerlei oude lampen. Volgens het bordje kwamen ze uit Israël. Ze waren rijk versierde, ovalen vaatjes van klei met twee openingen, de ene voor de brandstof, de andere voor een lont. De oude Israëlieten zetten ze meestal in nissen in de muur, maar ze waren zo klein dat ze stuk voor stuk in een handpalm pasten.

Gevaarlijke materialen

Het geluid van de sirene werd steeds harder toen een voertuig voor noodhulp langs mijn auto scheurde. Zijn flitslichten schenen door mijn voorruit heen en ik zag de woorden ‘gevaarlijke materialen’ op zijn zijkant staan. Later hoorde ik dat hij op weg was naar een laboratorium waar een grote tank met zwavelzuur was gaan lekken. De noodhulpverleners moesten het lek zo snel mogelijk dichten, want het goedje vreet alles weg waarmee het in aanraking komt.

Samengevlochten

Van een vriendin kreeg ik een kamerplant die ze al meer dan veertig jaar in haar bezit had. De plant was even hoog als ik lang was. Aan drie afzonderlijke sprieterige stammetjes groeiden blaadjes. Na verloop van tijd waren de drie stammen door het gewicht van de blaadjes naar beneden gegroeid. Om ze weer rechtop te laten groeien, zette ik de pot waarin de plant zat op een wig en zette hem voor het raam in de het zonlicht. Zo hoopte ik dat de blaadjes weer recht omhoog zouden gaan staan.

Onverwoestbare liefde

Toen we de stroom voor het eerst zagen, die door onze achtertuin loopt, was hij maar een ielig stroompje water dat in de hitte van de zomer over de rotsen druppelde. Zware houten planken vormden een brug die we gemakkelijk konden oversteken. Een aantal maanden later stortten zware regens dagen achter elkaar in onze streek naar beneden. Ons minieme beekje werd een snel stromende rivier van meer dan een meter diep en drie meter breed! Door de kracht van het water werden de planken die als brug dienden opgetild en een paar meter verderop weer neergelegd.

Praktijktraining

De manager van een Braziliaans bedrijf verzocht de conciërges in haar gebouw om schriftelijk verslag te doen. Ze wilde precies weten wie welke kamer had schoongemaakt, welke kamers overgeslagen werden en hoeveel tijd iedere werknemer voor elke kamer nodig had. Een week later ontving ze haar eerste ‘dagelijkse’ rapport dat slechts deels was ingevuld.

Als de haaien niet willen bijten

Onze kinderen vonden het geweldig, maar ik wist het niet zo. Tijdens de vakantie bezochten we een aquarium waar je kleine haaien die in een speciale bak zaten kon aaien. Toen ik aan een verzorgster vroeg of ze ooit naar vingers hapten, legde ze uit dat de haaien net gevoerd waren, waarna ze zelfs nog wat extra gekregen hadden. Ze zouden niet bijten omdat ze geen honger hadden.

Vriendelijke kritiek

Tijdens de eerste les van mijn cursus landschapschilderen kwam onze docent, een zeer ervaren professionele kunstenaar, bij me staan om mijn eerste werkstuk te beoordelen. Zwijgend stond hij naast me met een hand peinzend onder zijn kin. Daar gaan we, dacht ik. Hij gaat natuurlijk zeggen dat het nergens op lijkt.

Wie is dat?

Lucas 15:11-32

Blijven doorgaan

Door mijn baan in het bedrijfsleven ben ik met allerlei getalenteerde en nuchtere mensen in contact gekomen. Er was één uitzondering, de manager van een van onze projecten, die van buiten kwam. Hoezeer ons team ook vooruitging, hij had alleen maar kritiek en bij elke wekelijkse bespreking eiste hij dat we meer ons best deden. We werden er ontmoedigd en onzeker van. Een paar keer heb ik op het punt gestaan er de brui aan te geven.

Veilig in de vrieskou

Het was een winterdag en mijn kinderen smeekten of ze mochten gaan sleeën. Buiten vroor het meer dan vijftien graden. De sneeuwvlokken raceten langs de ramen. Ik dacht er even over na en zijn toen ‘ja’. Maar ik vroeg hun wil om zich warm te kleden, bij elkaar te blijven en na een kwartier weer binnen te komen.

Een Helper die er altijd is

Door een wond aan zijn ruggengraat was Marty verlamd geraakt. Toch besloot hij naar school terug te gaan en zijn masterdiploma te halen. Marty’s moeder Judy hielp hem zijn doel te bereiken. Bij elk college en iedere werkgroep zat ze naast hem. Ze maakte aantekeningen en hielp hem met praktische dingen. Ze hielp hem zelfs het podium op toen hij zijn diploma kreeg. Het onbereikbare werd mogelijk door de doorlopende praktische hulp die Marty van haar kreeg.

Bron van wijsheid

Een man begon een rechtszaak tegen een vrouw, van wie hij beweerde dat ze zijn hond in haar bezit had. Voor de rechter verklaarde de vrouw dat het beest niet van de man kon zijn en vertelde ze waar ze hem gekocht had. De rechter liet het beest los in de rechtszaal, waarna de waarheid direct boven tafel kwam. Kwispelend liep de hond rechtstreeks naar de man toe.

We gebruiken cookies voor een betere brows-ervaring. Door deze website te blijven gebruiken stemt u hiermee in. Hier vind u meer informatie over ons gebruik van cookies en hoe u ze kunt uitschakelen.