Auteurs

View All

Artikelen door Leslie Koh

Goede dagen voorbereid

Toen mijn vrouw en ik ergens in het buitenland op straat door een fors gebouwde vreemde benaderd werden, voelden we ons niet op ons gemak. De vakantie was al een grote ramp. Verschillende keren waren we bedrogen en afgeperst, en was er naar ons geschreeuwd. Wat zouden we nu weer over ons heen krijgen? Maar tot onze grote verrassing wilde de man ons gewoon laten zien waar we het mooiste uitzicht over de stad hadden. Hij gaf ons een chocoladereep, glimlachte en vertrok weer. Dit kleine gebaar maakte de hele dag weer goed en betekende de redding van onze vakantie. We waren erg dankbaar voor de opkikker: we bedankten zowel de man als God.

Wanneer God ‘nee’ zegt

Toen ik (zoals alle jongemannen in Singapore) op mijn achttiende in dienst moest, bad ik vurig om een plek waar ik het niet te zwaar zou krijgen. Een functie als chauffeur of achter een bureau of zo. Fysiek was ik niet bijzonder sterk, daarom hoopte ik dat ik geen zware militaire training hoefde te ondergaan. Maar toen ik in die tijd een keer voor het slapengaan in mijn bijbeltje las, werd mijn aandacht getrokken door de volgende tekst: ‘Mijn genade is voor u genoeg . . .’ (2 Kor. 12:9 HSV). Ik voelde hoe de moed me in de schoenen zakte. Maar dat was niet nodig, want God had mijn gebed verhoord. Al kreeg ik misschien een lastige aanstelling, Hij zou voor me zorgen.

De liefde van een moeder

De ouders van Sue scheidden toen ze nog klein was, en dat ging met veel juridisch geharrewar gepaard, onder andere over de vraag wie de voogdij over haar zou krijgen. Om die reden verbleef te toen een tijdje in een kindertehuis. Daar werd ze gepest en voelde ze zich erg alleen en in de steek gelaten. Haar moeder bezocht haar één keer per maand, haar vader zag ze nauwelijks. Pas jaren later hoorde ze van haar moeder hoe het werkelijk gegaan was. Volgens de regels mocht ze haar niet vaker opzoeken, maar elke dag stond ze bij het hek in de hoop een glimp van haar dochter op te vangen. ‘Soms stond ik alleen maar te kijken hoe je op de buitenplaats speelde,’ vertelde ze, ‘gewoon om te zien of alles goed met je ging.’

Stop niet met bouwen

Toen zich de kans voordeed om naar een andere functie over te stappen, zag Simon het als een cadeautje van God. Hij had gebeden en advies gevraagd voor deze stap en had het gevoel dat God hem hierdoor de kans gaf om een grotere verantwoordelijkheid op zich te nemen. Ook zijn baas steunde hem hierin en alles leek op zijn plek te vallen. Maar al snel ging het mis. Sommige collega’s gunden hem deze promotie niet en weigerden met hem samen te werken. Hij begon zich af te vragen of hij moest opgeven.

Altijd geaccepteerd

Nadat ze een paar jaar geworsteld had om op de basisschool bij te blijven, werd Angie ten slotte van haar dure privé-school afgehaald en op een ‘gewone’ school geplaatst. In Singapore, waar de hele onderwijscultuur bijzonder competitief is ingesteld en het feit dat je op een ‘goede’ school zit erg belangrijk is voor je vooruitzichten, zou dit al snel als een mislukking gezien worden.

Eerst aan God vragen

Toen we pas getrouwd waren, vond het ik vaak moeilijk in te schatten wat de voorkeur van mijn vrouw had. Wat wilde ze liever: rustig samen thuis eten, of uit eten gaan in een mooi restaurant? Vond ze het prima dat ik een avondje met de jongens uit ging, of had ze verwacht dat we het hele weekend samen zouden zijn? Dat soort dingen. Op een keer besloot ik het haar gewoon te vragen: ‘Wat wil jij?’

De vreugde van het geven

Ik had niet zo’n beste week. De hele tijd voelde ik me wat somber en triest, al had ik geen idee hoe dat kwam.

Fair play

Toen de Singaporese hardloper Ashley Liew opeens merkte dat hij voorin de kopgroep liep tijdens de marathon bij de Zuidoost-Aziatische Spelen, wist hij dat er iets niet klopte. Al snel begreep hij dat de oorspronkelijke kopgroep een verkeerde afslag had genomen, en nu ergens achter hem rende. Ashley had hun vergissing voor zijn eigen voordeel kunnen gebruiken, maar zijn sportieve gevoel zei hem dat het dan geen echte overwinning zou zijn. Hij wilde winnen omdat hij de snelste was, niet omdat de mensen die vóór hem renden zich vergist hadden. Hij hield wat in zodat ze de kans hadden om hem weer in te halen, en rende toen met hen verder.

Een dubbele belofte

Sinds ze een paar jaar geleden kanker heeft gehad, kan Ruth niet meer eten en drinken, en zelfs niet meer goed slikken. In fysiek opzicht is ze veel kracht kwijtgeraakt en door de vele operaties en behandelingen is ze nog maar een schim van de persoon die ze vroeger was.

Verloren en gevonden

Toen we erachter kwamen dat mijn schoonmoeder vermist werd, toen ze met een familielid aan het winkelen was, sloeg de paniek bij mijn vrouw en mij toe. Ze leed aan geheugenverlies en was vaak in de war, en het was niet te voorspellen hoe ze zou reageren. Zou ze in de buurt rond blijven dwalen, of op de eerste de beste bus springen omdat ze dacht dat die haar naar huis zou brengen? De ergste scenario’s schoten door ons hoofd terwijl we begonnen te zoeken en God smeekten of we haar mochten vinden.

Liefde voor allen

Ik ben lid van een kerk die in een groot open stuk land staat. Stukken open land zie je niet zo veel in Singapore, waar ik woon. Het is een eiland van maar zo’n veertig kilometer lang en vijfentwintig kilometer breed. Een tijdje geleden begon een groep mensen uit het buitenland die in ons land werken elke zondag op het terrein van onze kerk bij elkaar te komen om er te picknicken.

Herstelde mislukkingen

Een gastband begeleidde de zang in onze gemeente, en het enthousiasme waarmee ze voor de Heer speelden was heel bijzonder. Je voelde gewoon de passie waarmee ze musiceerden.

We gebruiken cookies voor een betere brows-ervaring. Door deze website te blijven gebruiken stemt u hiermee in. Hier vind u meer informatie over ons gebruik van cookies en hoe u ze kunt uitschakelen.