Auteurs

View All

Artikelen door Mart DeHaan

Het geschenk van de wijzen

Een jong getrouwd stel had meer liefde dan geld. Toen het Kerstfeest voor de deur stond, deden ze allebei hun best om een cadeau te vinden waaruit hun liefde voor de ander duidelijk zou blijken. Op de avond voor Kerst verkocht Della tenslotte haar lange haar (dat tot op haar knieën viel), en kocht ze voor Jim een platina ketting voor het horloge dat hij van zijn vader en grootvader geërfd had. Jim evenwel had net het horloge verkocht, en van de opbrengt een set dure kammen voor Della’s prachtige haar gekocht.

Het gaat niet om mij

Een van de meest gevierde dirigenten van de twintigste eeuw, Arturo Toscanini, stond erom bekend dat hij altijd graag eer gaf aan wie eer toekwam. In zijn boek Dictators of the Baton beschrijft David Ewen hoe de leden van het New York Filharmonisch Orkest opstonden en Toscanini toejuichten, nadat ze de hele dag de Negende Symfonie van Beethoven hadden geoefend. Toen het applaus even wat afnam zei Toscanini met tranen in zijn ogen: ‘Dank mij niet, dank Beethoven! . . . Toscanini is niets.’

Het hart van Jezus

Een Australische journalist die vierhonderd dagen in een Egyptische gevangenis had gezeten, gaf aan een dubbel gevoel te hebben toen hij vrijgelaten werd. Uiteraard was hij opgelucht, maar aan de andere kant vertelde hij dat hij erg bezorgd was over de vrienden die hij nu moest achterlaten. Hij vond het heel zwaar om afscheid te moeten nemen van zijn collega-journalisten die tegelijk met hem gearresteerd en opgesloten waren, zei hij. Hij had er geen idee van hoe lang zij nog vast zouden zitten.

Diepe wortels

De Californische sequoiaboom is een van de grootste en taaiste organismen van de wereld. Hij kan honderd meter hoog worden, meer dan een miljoen kilo zwaar worden en het drieduizend jaar volhouden. Maar de majestueuze sequoia dankt zijn omvang en lange leven voor een groot deel aan dat wat onder de oppervlakte ligt. Een heel vlechtwerk van wortels van vier tot vijf meter diep ligt verspreid over een terrein van soms wel vierduizend vierkante meter, waardoor de enorme hoogte en het gigantische gewicht van de boom met vaste voet in de grond gedragen worden.

Positieve woorden

Op de werkvloer zijn bemoedigende woorden van groot belang. De manier waarop werknemers met elkaar praten heeft invloed op de tevredenheid van klanten, de winst die het bedrijf maakt en op de onderlinge waardering als collega’s. Uit onderzoeken is gebleken dat de meest efficiënt werkende groepen elkaar onderling zes keer vaker complimenten geven dan dat ze afkeurende of sarcastische uitspraken doen of van mening verschillen. In de minst productieve teams bestaat de neiging om ongeveer drie negatieve opmerkingen te maken tegenover elke uitspraak waarmee de ander verder geholpen wordt.

Alleen in de ruimte

Astronaut Al Worden van de Apollo 15 wist wat het was om aan de andere kant van de maan te zijn. In 1971 vloog hij drie dagen lang helemaal alleen in zijn commandomodule, de Endeavor, terwijl twee collega’s duizenden kilometers onder hem op het maanoppervlak werkten. De enige die hem begeleidden waren de sterren boven hem, waarvan hij zich herinnert dat ze zo groot waren, dat het wel leek of ze hem in een deken van licht hulden.

Iemand die je aanraakt

Forenzen in een Canadese metro waren getuige van een hartverwarmende afloop van een moment van spanning. Ze keken toe hoe een vrouw van zeventig vriendelijk haar arm uitstak en haar hand aanbood aan een jongeman wiens harde stem en storende taalgebruik de andere passagiers angst inboezemden. Door het vriendelijke gebaar van de vrouw kalmeerde de jongeman, die naar de vloer van het metrostel zakte en begon te huilen. Hij zei: ‘Dank u, oma,’ stond op en liep weg. Later gaf de vrouw toe dat ze best bang was geweest. Maar, zei ze: ‘Ik ben moeder, en hij had iemand nodig die hem even aanraakte.’ Hoewel het misschien verstandiger was geweest als ze afstand had gehouden, maakte haar liefde dat ze een risico nam.

Ontmoeting van oost en west

Toen een groep studenten in Zuidoost-Azië een leraar uit Noord-Amerika voor de klas kreeg, leerde de gastdocent een goede les. Toen hij de klas hun eerste multiplechoicetoets had gegeven, hadden de studenten tot zijn verbazing veel vragen onbeantwoord gelaten. Terwijl hij de nagekeken toetsen teruggaf, adviseerde hij hun om een volgende keer geen vragen open te laten, maar desnoods maar te gokken als ze het antwoord niet wisten. Een van de verbaasde studenten stak zijn hand op en vroeg: ‘Maar wat als ik het antwoord per ongeluk goed heb? Dan zou ik net doen of ik het antwoord weet, terwijl dat niet het geval is.’ Een mooi voorbeeld van verschillend perspectief en een verschillende praktijk tussen student en docent uit verschillende culturen.

Verrassend gesprek

In een volle forensentrein naar Londen duwde een vroege reiziger een medepassagier die hem in de weg stond aan de kant en schold hem de huid vol. Het was zo’n onprettig, gedachtenloos moment dat doorgaans zonder verdere gevolgen blijft. Maar later op diezelfde dag gebeurde het, totaal onverwacht. De directeur van een bedrijf stuurde via de sociale media een snel berichtje naar zijn vrienden. ‘Raad eens wie er zojuist binnenkwam voor een sollicitatiegesprek.’ Toen hij op het internet uitlegde wat hij bedoelde, waren er over de hele wereld mensen die hun hoofd schudden en glimlachten. Stel je voor hoe het is om ergens voor een sollicitatiegesprek te komen, en degene die je begroet is precies de persoon die jij diezelfde ochtend uitgescholden en weggeduwd hebt.

Thuis

Een jonge Afrikaanse vluchteling genaamd Steven is een man zonder land. Zelf denkt hij dat hij in Mozambique of Zimbabwe geboren is. Maar zijn vader heeft hij nooit gekend en zijn moeder is hij kwijtgeraakt. Ze was gevlucht voor de burgeroorlog in haar land en trok als straatverkoopster van land naar land. Zonder identiteitsbewijs en niet in staat om aan te tonen waar hij geboren was, liep Steve een Brits politiebureau binnen, waar hij vroeg om gearresteerd te worden. Steven zat liever in de gevangenis, dan dat hij op straat moest zien te overleven zonder enige rechten of voordelen die het burgerschap met zich meebracht.

De ring van de onzichtbaarheid

De Griekse filosoof Plato (ong. 427-348 v.Chr.) had een creatieve manier bedacht om licht op de duistere kant van het menselijke hart te werpen. Hij vertelde het verhaal van een herder die per ongeluk een gouden ring vond die diep in de aarde verborgen was geweest. Op een dag kwam door een grote aardbeving een oud graf in een berg open te liggen, waar de herder de ring zag liggen. Bij toeval ontdekte hij ook dat de ring de magische eigenschap had dat hij de drager ervan in staat stelde wanneer hij maar wenste onzichtbaar te worden. Op grond van het idee van onzichtbaarheid, wierp Plato de vraag op: zouden mensen de verleiding om slechte dingen te doen kunnen weerstaan, als ze zich er geen zorgen over hoefden te maken dat ze betrapt en gestraft zouden worden?

Boom aan de rivier

Het was een boom om jaloers op te zijn. Hij stond langs de rivier en hoefde zich geen zorgen te maken over de weerberichten, zinderende temperaturen of een onzekere toekomst. Gevoed en verkoeld door de rivier sleet hij zijn dagen met de takken opgeheven naar de zon en de wortels stevig in de aarde; met zijn bladeren maakte hij de lucht schoon, en bood hij schaduw aan ieder die even uit de zon wilde.

We gebruiken cookies voor een betere brows-ervaring. Door deze website te blijven gebruiken stemt u hiermee in. Hier vind u meer informatie over ons gebruik van cookies en hoe u ze kunt uitschakelen.