Auteurs

View All

Artikelen door Poh Fang Chia

Woelen en draaien

Wat zijn de dingen waardoor je ’s avonds niet in slaap kunt komen? De laatste tijd heb ik de nodige moeite met slapen en lig ik tot diep in de nacht in mijn bed te woelen en te draaien, terwijl ik probeer een oplossing voor een bepaald vraagstuk te bedenken. Uiteindelijk begin ik te vrezen dat ik niet genoeg uitrust om de uitdagingen van de dag erna aan te kunnen.

Het geloof van de weduwe

Het is nog donker wanneer voor Ah-pi de dag begint. Weldra zullen de andere dorpsbewoners wakker worden om naar de rubberplantage te gaan. De latex-oogst is een van de voornaamste bronnen van inkomen voor de mensen in haar dorp, Hongzhuang in China. Om zo veel mogelijk latex op te vangen moeten de bomen heel vroeg in de ochtend afgetapt worden, nog voor zonsopgang. Ook Ah-pi werkt op de plantage, maar voordat ze daarheen gaat brengt ze tijd met God door.

De wijsheid van de ouderdom

In 2010 verscheen in een krant in Singapore een artikel dat de wijze levenslessen van acht oudere inwoners bevatte. Het begon met de woorden: ‘Hoewel ouder worden met allerlei uitdagingen voor lichaam en geest gepaard gaat, kan het tegelijk op andere gebieden tot groei leiden. Er is een overvloed aan emotionele en sociale kennis; eigenschappen die wetenschappers steeds meer als “wijsheid” gaan kwalificeren: de wijsheid van de ouderdom.’

Vertrouw me

Toen ik net afgestudeerd was, had ik een baan die niet bijzonder goed betaald werd. Er was nauwelijks geld, en soms kon ik niet eens behoorlijk eten kopen. In die tijd leerde ik om voor mijn dagelijkse onderhoud echt op God te vertrouwen.

Erbij horen

Lee is een ijverige en betrouwbare bankmedewerker. Toch merkt hij vaak dat hij wel erg opvalt doordat hij naar zijn geloof probeert te leven. In allerlei praktische zaken komt dat naar buiten, zoals wanneer hij uit de kantine weggaat, wanneer er allerlei ongepaste gesprekken plaatsvinden. Op de bijbelkring vertelde hij: ‘Ik ben bang dat ik minder kans op promotie maak, omdat ik niet zo in de groep pas.’

Dagboek van dank

Toen ik pas volgeling van Jezus was, moedigde een van mijn geestelijke mentors me aan om een ‘dagboek van dankzegging’ bij te houden. Een klein boekje dat je overal mee naar toe neemt. Dat deed en ik soms schreef ik direct een dankgebed op, wanneer er reden toe was. Op andere momenten schreef ik aan het eind van de week in mijn boekje, wanneer ik de tijd nam om over de afgelopen week na te denken.

Kerst in de MacPherson Gardens

Bij ons in de buurt wonen zo’n tweehonderddertig gezinnen en alleenstaanden in Blok 72 aan de MacPherson Gardens. Elk van die personen heeft zijn eigen verhaal. Op de tiende verdieping woont een oudere vrouw, wier volwassen kinderen getrouwd zijn en elders wonen. Ze woont nu op zichzelf. Een paar deuren verderop woont een jong stel met twee kinderen, een jongen en een meisje. Een paar verdiepingen lager woont een jongeman die in het leger zit. Hij heeft nog nooit een kerk van binnen gezien, maar misschien brengt hij de kerstdagen straks wel thuis door. Al die mensen heb ik vorig jaar rond de kersttijd ontmoet, toen we met een groepje van onze kerk daar in de buurt kerstliedjes ging zingen om iets van de vreugde van Kerst met de bewoners te delen.

Denk na voordat je spreekt

Chung was boos op zijn vrouw. Ze was vergeten de route naar het bekende restaurant te checken waar ze wilden gaan eten. Het gezin was van plan hun vakantie in Japan af te ronden met een heerlijke maaltijd voordat ze weer naar huis zouden vliegen. Maar nu werd het steeds later en zouden ze hun bezoek aan het restaurant missen. Gefrustreerd bekritiseerde Chung zijn vrouw omdat ze het zo slecht gepland had.

Gevleugelde zon

Vijf jaar lang lag een oud kleizegel onopgemerkt in een kast in het Archeologisch Instituut van Jeruzalem. Toen het aan de voet van het zuidelijke deel van de oude stadsmuur van Jeruzalem opgegraven werd, bracht een eerste onderzoek niet aan het licht hoe bijzonder het bijna drieduizend jaar oude voorwerp was. Later onderwierp een archeoloog de letters op het zegel aan een nauwkeurig onderzoek, en bleek het om een grote ontdekking te gaan. De oud-Hebreeuwse inscriptie luidde: ‘Behoort toe aan Hizkia [zoon van Achaz] koning van Juda’.

Als u het zegt . . .

In Sri Lanka is een man genaamd Refuge Rabindranath al meer dan tien jaar jeugdwerker. Vaak is hij tot diep in de nacht met jongeren bezig. Hij praat met hen, luistert naar hen, dient hun van advies en onderwijst hen. Hij geniet ervan om met jongeren te werken, maar soms is het ontmoedigend om te zien dat veelbelovende studenten zich van het geloof afkeren. Er zijn momenten waarop hij zich als Simon Petrus in Lucas 5 voelt.

Samen naar de finish

Tijdens de Olympische Spelen van 2016 in Rio kwamen twee atleten die aan de 5000 meter deelnamen op een bijzondere manier in het nieuws. Toen ze zo’n 3200 meter hadden afgelegd, kwamen de Nieuw-Zeelandse Nikki Hamblin en de Amerikaanse Abbey D’Agostino met elkaar in botsing, waardoor ze allebei vielen. Abbey was al snel weer op de been, maar ze bleef om Nikki overeind te helpen. Toen ze net weer aan het lopen waren begon Abbey te wankelen. Als gevolg van de val was haar rechterbeen gewond geraakt. Nu was het Nikki’s beurt om te stoppen en haar collega aan te moedigen om door te gaan. Toen Abbey ten slotte de finish over strompelde, stond Nikki haar op te wachten en omhelsde ze haar. Wat een prachtig beeld van wederzijdse aanmoediging.

De eerste stap zetten

Tham Dashu had het gevoel dat hij iets miste in zijn leven. Daarom ging hij naar de kerk. Hij bezocht dezelfde kerk als zijn dochter, maar ze gingen er nooit samen heen. Vroeger had hij haar een keer zwaar gekwetst, en dat had hun uit elkaar gedreven. Daarom glipte Tham altijd naar binnen als het zingen begon, en vertrok hij weer direct na de dienst.