Auteurs

View All

Artikelen door Tim Gustafson

Stilte

Schrikachtige kippen stoven weg toen de hulptrucks langs de verweerde hutten in het dorp ratelden. Kinderen op blote voeten staarden naar ons. Op deze door de regen verwoeste ‘weg’ kwam niet veel verkeer.

Wat wil je?

‘Ik heb alles gezien, van paard en wagen tot de eerste mens die op de maan liep,’ zei de bejaarde man tegen zijn kleindochter, die dit verhaal onlangs aan mij vertelde. Maar vervolgens zei hij peinzend: ‘Ik had nooit gedacht dat het zo snel voorbij zou gaan.’

Niet één mus

Mijn moeder, die haar hele leven zo waardig en keurig is geweest, lag nu in een hospice-bed, gevangen in de ontluistering van de ouderdom. Ze had moeite met ademen en haar slechter wordende toestand vormde een scherp contrast met de heerlijke voorjaarsdag die aan de andere kant van het raam uitnodigend straalde.

God verdedigen

De bumperstickers met anti-God teksten trokken de aandacht van een hoogleraar, die aan een universiteit lesgaf. Als ex-atheïst dacht hij dat het wellicht de bedoeling van de eigenaar van de auto was om gelovige mensen boos te maken. ‘Die boosheid helpt een atheïst om zijn atheïsme te rechtvaardigen,’ legde hij uit. Maar, zo waarschuwde hij: ‘Al te vaak krijgt een atheïst precies dat waarop hij uit is.’

Een eenvoudige aanraking

Kiley greep de mogelijkheid met beide handen aan om voor een medisch zendingsgenootschap naar een afgelegen streek in Oost-Afrika te gaan. Toch voelde ze zich wat onzeker. Ze had geen enkele medische ervaring. Maar, zo redeneerde ze, ze kon wel de nodige basiszorg geven.

Kossi’s moed

Terwijl hij aan de oever van de Mono, een rivier in Togo, stond te wachten om gedoopt te worden, bukte Kossi zich om een oud, versleten houtsnijwerk op te rapen. Zijn familie had het ding generaties lang aanbeden. Nu keken ze toe hoe hij de groteske figuur in het vuur gooide, dat speciaal voor de gelegenheid was aangelegd. Niet langer hoefden ze hun beste kippen aan deze afgod te offeren.

Twee portretten

De trotse grootmoeder hield de twee ingelijste foto’s stevig vast, toen zij ze in de hal van de kerk aan haar vrienden liet zien. Op de eerste foto was haar dochter te zien, die ze in haar vaderland Burundi had achtergelaten. Op de andere stond haar kleinzoon, die deze dochter onlangs op de wereld gezet had. De dochter zelf stond er evenwel niet op. Zij was tijdens de geboorte gestorven.

Hart en ziel

De jonge Isaac Watts vond dat de muziek in zijn kerk hopeloos tekortschoot, waarop zijn vader hem uitdaagde om met iets beters te komen. En dat deed hij. Zijn gezang ‘When I survey the wondrous cross’ wordt wel het beste van het Engelse taalgebied genoemd, en is in talloze andere talen vertaald. De Nederlandse vertaling heet ‘O kostbaar kruis, o wonder Gods’.

Leugentjes en kleine katjes

Elias’ moeder zag dat haar vierjarige zoontje wegrende bij de mand met de pasgeboren katjes erin. Ze had hem gewaarschuwd dat hij ze niet mocht aanraken. ‘Heb je de katjes aangeraakt, Elias?’ vroeg ze.

Een einde aan de twijfel

Onder ons staat hij bekend als ‘de ongelovige Thomas’ (zie Joh. 20:24-29), maar die benaming doet de beste man niet helemaal recht. Hoevelen van ons zouden zomaar geloven dat onze leider die een paar dagen eerder terechtgesteld is, weer leeft? We zouden hem net zo goede ‘de moedige Thomas’ kunnen noemen. Immers, toen Jezus doelbewust de weg insloeg die Hem uiteindelijk aan het kruis zou brengen, gaf Thomas blijk van een indrukwekkende moed.

Vier het leven

Asher van vier keek blij van onder de capuchon van zijn favoriete trui naar zijn moeder. De capuchon in de vorm van de kop van een alligator, compleet met stoffen tanden, die zijn hoofd wel leek door te slikken! Zijn moeder zuchtte. Ze zouden op bezoek gaan bij een ander gezin dat ze al heel lang niet gezien hadden, en ze wilde graag dat haar kinderen een goede indruk maakten.

Maar al te menselijk

De Britse schrijver Evelyn Waugh hanteerde zijn pen op zo’n manier dat de minder fraaie kanten van zijn karakter geaccentueerd werden. Uiteindelijk bekeerde hij zich tot het christelijke geloof, maar ook toen bleef hij daarmee worstelen. Op een dag vroeg een vrouw hem: ‘Meneer Waugh, hoe kunt u zich zo gedragen, en uzelf toch nog christen noemen?’ De schrijver antwoordde: ‘Mevrouw, misschien ben ik inderdaad wel zo slecht als u zegt. Maar geloof me, als ik mijn godsdienst niet had, dan zou ik nauwelijks méns zijn.’

Related Topics

> Ons Dagelijks Brood

Gods Woord opzuigen

Toen onze zoon Xavier kleuter was, gingen we als gezin een keer naar het Monterey Baai Aquarium. Toen we het gebouw betraden wees ik op een gigantische plastiek die aan het plafond hing. ‘Kijk, een bultrugwalvis.’

Gekomen om te dienen

In onze kerk was het moment gekomen om een nieuwe groep leiders te benoemen. Als symbool voor hun taak als dienende leider namen de oudsten van de gemeente deel aan een bijzondere ceremonie waarbij ze elkaars voeten wasten. Inclusief de voorganger wasten ze stuk voor stuk de voeten van alle anderen onder het toeziend oog van de hele gemeente.

Samen spelen in harmonie

We woonden een optreden van de schoolband bij waarin onze kleindochter meespeelde, en ik was onder de druk van de manier waarop deze groep elfen twaalfjarigen samen speelde. Als ze allemaal solo hadden willen optreden, dan hadden ze in hun eentje nooit bereikt wat ze samen wel konden. De verschillende soorten blazers en percussionisten speelden elk hun deel en de harmonie die resulteerde was prachtig.