Auteurs

View All

Artikelen door Xochitl Dixon

Eerbetoon aan Gods creativiteit

Muziek vulde de kerkzaal toen de kleurenblinde kunstenaar Lance Brown het podium betrad. Met zijn rug naar de gemeente gekeerd nam hij plaats voor een groot wit doek en doopte zijn kwast in de zwarte verf. Met grote halen schilderde hij een kruis op het doek. Met zijn kwasten en handen zette de visuele verhalenverteller de ene streek na de andere op het doek en creëerde zo indrukwekkende beelden van de kruisiging en opstanding van Jezus. Grote delen van het doek bedekte hij met zwarte verf, waaraan hij blauwe en witte accenten toevoegde zodat hij in nog geen zes minuten een nu abstract schilderij gemaakt had. Hij pakte het doek op, draaide het om en zette het op de kop weer neer. Nu was er een heel ander beeld te zien: een gezicht vol mededogen, dat van Jezus.

Wie is Hij

We kwamen terug van onze huwelijksreis, en mijn man en ik stonden op het vliegveld te wachten op onze bagage. Ik stootte hem aan en keek in de richting van een man die een paar meter verderop stond.

Al s de woestijn bloeit

Zoals de meeste woestijnen kent de Mojave-woestijn de te verwachten zandduinen, gortdroge canyons, mesa’s en bergen. De Amerikaanse bioloog Edmund Jaeger heeft echter waargenomen dat er om de paar jaar zo veel regen valt dat ‘er zoveel planten in bloei staan dat elke decimeter zand of grind onder een deken van bloemen verstopt zit’. Deze natuurlijke bloemenshow in de Mojave is echter geen jaarlijks terugkerend verschijnsel. Onderzoekers hebben aangetoond dat de droge aarde op precies de juiste momenten door buien doordrenkt en door de zon verwarmd moet zijn, wil de woestijn met zo’n overvloed aan kleur bedekt worden.

Liefde zonder vrees

Jarenlang droeg ik een schild van angst als bescherming om mijn hart. Dat was een excuus om geen nieuwe dingen te hoeven proberen, mijn dromen niet te volgen en God niet te gehoorzamen. Angst om mensen kwijt te raken, en voor verdriet en afwijzing stonden me in de weg om een relatie van liefde op te bouwen met God en andere mensen. Door de angst was ik een onzekere, bezorgde en jaloerse echtgenote en een overbezorgde, beschermende moeder. Terwijl ik nu echter steeds meer leer hoeveel God van me houdt, verandert Hij de manier waarop ik met Hem en de mensen om me heen omga. Omdat ik weet dat God voor me zorgt, voel ik me zekerder en ben ik sneller bereid om de belangen van anderen boven die van mezelf te stellen.

De liefde stopt niet

Toen ik net negentien was geworden, verhuisde ik naar een plek zo’n duizend kilometer bij mijn ouderlijk huis vandaan. Dat was lang voordat ik mijn eerste pieper of mobiel kreeg. Op een ochtend moest ik van alles doen en ging ik vroeg van huis, en vergat ik dat ik met mijn moeder had afgesproken om haar die ochtend te bellen. ’s Avonds stonden er opeens twee politieagenten voor de deur. Mijn moeder maakte zich zorgen, want ik miste nooit een van onze belafspraken. Overdag had ze meermalen geprobeerd me te bellen, maar elke keer kreeg ze een ingesprektoon te horen. Op een gegeven moment belde ze de politie om te vragen of die bij mijn huis wilde gaan kijken. Een van de agenten merkte op: ‘Wat een zegen om te weten dat de liefde nooit stopt met zoeken.’

Leve de creatitiviteit!

Een zeldzame kwal walste met de stroom mee op ruim twaalfhonderd meter diepte in de oceaan bij Baja , voor de Californische kust. Zijn lichaam straalde prachtig helder tegen het donkere water in allerlei fluorescerende tinten blauw, paars en roze. Elegante tentakels trokken zich zwevend in en strekten zich weer uit bij elke klop van de bel-vormige kap. Terwijl ik zo op National Geographics keek naar de schitterende opnames van de kwalachtige Halitrephes maasi, dacht ik erover na dat God ervoor gekozen had om ook dit prachtige, gelatine-achtige wezen te scheppen. Net zoals Hij ook de andere tweeduizend kwalsoorten gemaakt had die de wetenschappers per oktober 2017 geïdentificeerd hadden.

Het grootste geschenk

Door de jaren heen heb ik talloze bemoedigende kaartjes en attente cadeautjes van mijn vriendin Barbara gekregen. Toen ik tegen haar zei dat ik Jezus als mijn Redder had aangenomen, gaf ze me het grootste geschenk dat ik ooit van haar gekregen heb: mijn eerste bijbel. Ze zei: ‘Je kunt dichter naar God toegroeien en geestelijk volwassen worden als je Hem dagelijks ontmoet door te lezen in de Bijbel, te bidden, op Hem te vertrouwen en Hem te gehoorzamen.’ Mijn leven was nooit meer hetzelfde nadat Barbara me de weg gewezen had om God beter te leren kennen.

Van tranen naar lofprijzing

In 2013 begon voor Kim de strijd tegen de kanker. Ze onderging een behandeling, maar vier dagen nadat die afgelopen was, constateerden de artsen dat ze een progressieve longziekte had. Ze gaven haar nog drie tot vijf jaar. Ze was erg verdrietig, en het eerste jaar bad ze geregeld in tranen tot God, terwijl ze haar gevoelens probeerde te verwerken. In 2015 ontmoette ik Kim voor het eerst, en tegen die tijd had ze de situatie aanvaard en liet ze de rest aan God over. Een aanstekelijke vreugde en rust straalden van haar uit. Hoewel ze het soms nog heel moeilijk heeft, verandert God haar hartverscheurende lijden steeds meer in een prachtig getuigenis van hoop en dankbaarheid, waarmee ze vele anderen bemoedigt.

Liefde verandert je

Voordat ik Jezus leerde kennen, was ik zo diep gekwetst dat ik elke diepgaande relatie vermeed. Zo bang was ik om opnieuw gekwetst te worden. Tot mijn huwelijk met Alan bleef mijn moeder mijn beste vriendin. Zeven jaar later stond ik op het punt om te scheiden, toen ik met onze kleuter Xavier bij een kerkdienst naar binnen liep. Ik ging dicht bij de uitgang zitten, bang om wie dan ook te vertrouwen, maar wanhopig op zoek naar hulp.

De noodlottige toestand van rivierkreeften

Toen mijn nicht me vroeg om met haar mee te gaan toen ze op rivierkreeften ging vissen, zei ik enthousiast ‘ja graag’. Met een grijns pakte ik de emmer aan die ze me gaf. ‘Geen deksel?’ vroeg ik.

Dank je dat je er bent

Toen ik in een kankerkliniek voor mijn moeder zorgde, leerde ik Lori kennen. Ook zij was mantelzorger en woonde met haar man Frank in dezelfde gang als wij. Lori en ik deelden veel met elkaar en met haar kon ik kletsen, lachen, huilen en stoom afblazen. We hadden veel steun aan elkaar terwijl we voor onze dierbaren zorgden.

Wat we kunnen doen

Hoewel hij aan bed gebonden was, breide Morrie Boogaart (92 jaar oud) mutsen voor de daklozen in Michigan. In vijftien jaar tijd zou hij ruim 8000 mutsen gebreid hebben. In plaats van bezig te zijn met zijn leeftijd of zijn gebreken, steeg Boogaart boven zichzelf uit en deed hij wat hij kon om anderen te helpen. Zoals hij zei gaf zijn ‘arbeid’ hem een goed gevoel en een doel in zijn leven. Hij zei: ‘Dit blijf ik doen tot ik naar de Heer ga’, wat in februari 2018 het geval was. Hoewel de meeste personen die een muts van hem dragen zijn verhaal niet zullen kennen en niet weten wat hij voor elk hoofddeksel opgaf, is Boogaarts simpele daad van volharding een inspirerend voorbeeld voor mensen over de hele wereld.

We gebruiken cookies voor een betere brows-ervaring. Door deze website te blijven gebruiken stemt u hiermee in. Hier vind u meer informatie over ons gebruik van cookies en hoe u ze kunt uitschakelen.