Wordt u voorbereid?
Toen ik op de middelbare school zat, heb ik twee jaar in een fastfoodrestaurant gewerkt. Dat was niet altijd gemakkelijk. Klanten werden soms boos op mij, terwijl ik excuses aanbood voor het ongewenste plakje kaas op het broodje dat ik niet gemaakt had. Na die twee jaar solliciteerde ik op een baan op de ICT-afdeling op mijn universiteit. De werkgevers waren meer geïnteresseerd in mijn ervaring in het fastfood-gebeuren, dan in mijn digitale vaardigheden. Ze wilden weten of ik met mensen kon omgaan. De ervaring die ik in minder prettige omstandigheden had opgedaan, bleek een voorbereiding te zijn voor de stap naar een veel betere baan!
Van aangezicht tot aangezicht
Hoewel vrijwel de hele wereld op een voorheen ongekende elektronische manier met elkaar verbonden is, gaat er nog steeds niets boven persoonlijk contact. Als je samen dingen deelt en samen om dingen lacht, dan voel je vaak (bijna onbewust) al hoe de ander zich voelt, als je alleen al naar zijn of haar gezicht kijkt. Mensen die elkaar liefhebben, als familieleden of vrienden, houden ervan om elkaar van aangezicht tot aangezicht te ontmoeten.
De intiemste details
Het universum is onvoorstelbaar groot. Op dit moment draait te maan met een snelheid van zo’n 3700 kilometer per uur om ons heen. De aarde draait met een snelheid van meer dan 100.000 kilometer per uur om de zon heen. Onze zon is een van de 200 miljard sterren in ons melkwegstelsel, dat op zijn beurt slechts een van de 100 miljard andere melkwegstelsel is die door de ruimte zweven. Wonderbaarlijk, toch?
Naderen tot God
Een vrouw die wilde bidden pakte een lege stoel en knielde ervoor neer. In tranen zei ze: ‘Mijn hemelse Vader, kom alstublieft hier zitten. Ik moet met U praten.’ Vervolgens keek ze naar de lege stoel, en begon te bidden. Ze liet zien dat ze er alle vertrouwen in had, toen ze tot de Heer naderde. Ze stelde zich voor dat Hij op de stoel zat, en was er absoluut van overtuigd dat Hij naar haar smeekbeden luisterde.
Overgave aan Jezus
Het wordt ‘The Devil’s Footprint’ genoemd, de ‘voetafdruk van de duivel’: een voetvormige indruk in het graniet op een heuvel naast een kerk in Ipswich, in de staat Massachusetts. Volgens een plaatselijke legende is de afdruk ontstaan op een herfstdag in 1740 toen de evangelist George Whitefield in het kerkje met zoveel kracht het evangelie verkondigde, dat de duivel van de torenspits afsprong, op de rots landde en de stad uit vluchtte.
Ermee wegkomen
In juni 2004 kreeg de Canadese crosscountryskister Beckie Scott een Olympische gouden medaille uitgereikt in een kunstgalerie in Vancouver. Dat was bijzonder, want de Winterspelen waren in 2002 in Utah gehouden. Toen had Scott brons gewonnen. De twee sportvrouwen die sneller waren geweest werden maanden later gediskwalificeerd, toen bekend werd dat ze verboden middelen gebruikt hadden.
Een blij hart
Het favoriete muziekstuk van mijn kleindochter Moriah is een mars van John Philip Sousa. Deze ‘koning van de mars’ is een Amerikaans componist uit de tweede helft van de negentiende eeuw. Moriah zit niet bij de fanfare; ze is pas anderhalf jaar oud. Maar ze houdt gewoon van de melodie van die mars en kan zelfs al wat loopjes mee hummen. Het maakt haar gewoon blij. Wanneer we als familie bij elkaar zijn, neuriën we de melodie vaak onder handgeklap en allerlei andere geluiden, en de kleine kinderen dansen of marcheren op de maat in het rond. Het eindigt altijd met duizelige kinderen en veel gelach.
Een rustdag
Op een zondag stond ik bij de borrelende stroom die zich door onze gemeenschap in Noord-Londen heen kronkelt, en verheugde ik me over zijn schoonheid in ons verder vol gebouwde gebied. Ik voelde hoe ik me ontspande terwijl ik naar het water keek dat over de stenen stroomde, en hoorde hoe de vogels floten. Ik werd helemaal stil en dankte de Heer dat Hij ons helpt om rust voor onze geest te vinden.
Het hoogste goed
Toen ik als kind op Jamaica opgroeide, wilden mijn ouders mijn zus en mij leren om ‘goede mensen’ te zijn. Bij ons thuis betekende ‘goed’ dat we aan onze ouders gehoorzaam waren, altijd de waarheid vertelden, het goed deden op school en op het werk en naar de kerk gingen . . . in ieder geval met Pasen en Kerst. Ik vermoed dat veel mensen van uiteenlopende culturen deze definitie van ‘een goed mens zijn’ wel zullen herkennen. In Filippenzen 3 gebruikt de apostel Paulus de omschrijving van een ‘goed mens’ die in zijn cultuur gold, om iets anders duidelijk te maken dat hij veel belangrijker vond.
Vóórgaan
Met veel geduld hielpen we onze zoon om beter te worden en zich aan zijn nieuwe leven in ons gezin aan te passen. Aan zijn eerste jaren in een weeshuis had hij een flink trauma overgehouden, wat hem de nodige gedragsproblemen opleverde. Ik leefde intens mee met de moeilijke dingen die hij doormaakte, maar toch begon ik me in emotioneel opzicht voor hem af te sluiten omdat ik met zijn gedrag niets kon. Beschaamd biechtte ik dit op tegenover de therapeut. Haar vriendelijke antwoord raakte me diep: ‘Hij heeft er behoefte aan dat jij hem voorgaat [. . .] Hij moet zien dat hij je liefde waard is voordat hij zich ernaar zal kunnen gedragen.’
Zou ik dat kunnen zeggen?
‘Wanneer er in een gezin een lieveling is, is dat een van de belangrijkste factoren die aan rivaliteit tussen broers en zussen bijdragen,’ heeft Barbara Howard gezegd, een kinderarts die in ontwikkeling en gedrag gespecialiseerd is. Een goed voorbeeld zou de oudtestamentische figuur van Jozef kunnen zijn. Hij was de favoriete zoon van zijn vader, wat zijn oudere broers woedend maakte (Gen. 37:3-4). Daarom verkochten ze Jozef aan handelaars die naar Egypte reisden en deden ze of hij door een wild dier gedood was (37:12-36). Zijn dromen lagen aan diggelen, en zijn toekomst leek bijzonder hopeloos.
Vier de vrijheid
De Nieuw-Zeelandse cameraman Olaf Wiig was gekidnapt en werd dertien dagen vastgehouden, waarna hij weer vrijgelaten werd. Na zijn vrijlating merkte hij met een brede glimlach op: ‘Het voelt alsof ik nu meer levend ben, dan ik me ooit in mijn leven gevoeld heb.’
