Categorie  |  Ons Dagelijks Brood

In onze zwakheid

Anne Sheafe Miller overleed in 1999 toen ze negentig jaar oud was, maar in 1942 had ze al eens op het randje van de dood gestaan. Na een miskraam had ze een bloedvergiftiging opgelopen, en geen enkele behandeling leek aan te slaan. Toen een andere patiënt in het ziekenhuis vertelde dat hij een wetenschapper kende die aan een nieuw medicijn werkte, zette haar arts de regering onder druk om een klein beetje van de stof voor Anne vrij te geven. Binnen een dag was haar temperatuur weer normaal. Penicilline had Annes leven gered.

Boeven redden

De stripheld is nog nooit zo populair geweest. Alleen in 2017 al zijn er zes films verschenen met een superheld in de hoofdrol, met een totale opbrengst van vier miljard dollar uit de kaartverkoop. Maar waarom zijn dit soort grote actiefilms zo populair?

Lessen van het stokmannetje

Mijn vriendin (eigenlijk was ze mijn counselor) tekende een stokmannetje op een vel papier. Dit noemde ze je ‘privé-ik’. Toen tekende ze eenzelfde maar groter figuur om het eerste heen. Die noemde ze je ‘publieke ik’. Het verschil tussen de twee figuren, wie je in privé bent en wie je voor anderen bent, staat voor de mate waarin je integer bent.

De Verlosser die ons kent

‘Pap, hoe laat is het?’, vroeg mijn zoon me vanaf de achterbank. ‘Half zes.’ Ik wist precies wat hij daarna zou zeggen. ‘Nee, het is twee voor half zes!’ Ik zag hoe zijn gezicht opklaarde. Had hij me daar even te pakken! Ook ik kreeg een warm en blij gevoel, het soort gevoel dat je krijgt wanneer je beseft dat jij je kind kent zoals alleen een ouder zijn kind kan kennen.

Woorden die kwetsen

‘Magere lat, magere lat,’ riep een jongen. ‘Tante Sidonia!’, pestte een ander. ‘Schelden doet geen zeer,’ had ik terug kunnen zeggen. Maar zelfs als klein meisje, wist ik al dat het niet waar was. Gedachteloze, onaardige woorden doen wel degelijk pijn, soms zelfs heel erg. Bij mij lieten ze wonden achter waar ik nog heel lang last van had.

Helder communiceren

Tijdens een reis in Azië begaf mijn iPad het opeens, waarop ik al mijn leesmateriaal en allerlei werkdocumenten had staan, het zogenaamde ‘zwarte scherm van de dood’. Ik zocht een computerwinkel op, waar ik tegen nog een ander probleem aanliep. Ik spreek geen Chinees, en de computerdeskundige in de zaak verstond geen Engels. Om dit op te lossen haalde hij een programma op waarin hij in het Chinees kon schrijven, terwijl ik wat hij typte in Engels kon lezen. Omgekeerd werkte het ook: wat ik in het Engels intypte, kon hij in het Chinees lezen. Dankzij dit programma konden we prima met elkaar communiceren, zelfs al spraken we verschillende talen.

Slechts een zigeuner

‘Ach, het is maar een zigeuner,’ fluisterde iemand met opgetrokken neus, toen Rodney Smith naar voren liep om zijn leven aan Jezus te geven, tijdens een kapeldienst in 1877. Niemand had een hoge dunk van de tiener, kind van zigeuners zonder enige opleiding. Maar naar dat soort stemmen luisterde Rodney niet. Hij was er diep van overtuigd dat God een doel met zijn leven had. Hij kocht een Bijbel en een Engels woordenboek en leerde zichzelf lezen en schrijven. Later zei hij eens: ‘De weg naar Jezus loopt niet via Cambridge, Harvard, Yale of de dichters. Het is (. . .) een ouderwetse heuvel genaamd Golgota.’ Tegen de verwachtingen van velen in werd Rodney evangelist in dienst van God, door wie velen in Groot-Brittannië en de Verenigde Staten tot Jezus kwamen.

De sluier werd verwoest

Door een verkeersongeval was Mary Ann Franco zwaar gewond geraakt. Ze overleefde het, maar kon daarna niets meer zien. ‘Het enige wat ik zag, was duisternis,’ vertelde France. Eenentwintig jaar raakte ze gewond aan haar rug toen ze ten val kwam. Toen ze na een rugoperatie weer bijkwam, had ze haar zicht op wonderbaarlijke wijze teruggekregen. Voor het eerst in meer dan twintig jaar zag Franco het gezicht van haar dochter. De neuroloog vertelde dat er geen enkele wetenschappelijke verklaring te geven was voor het feit dat ze haar gezichtsvermogen terughad. Maar de duisternis die zo definitief leek, maakte plaats voor licht en schoonheid.

God van alle mensen

Peter Furler, de vroegere zanger van de Newsboys, vertelde eens over de uitvoering van ‘He Reigns’ (‘Hij regeert’), een lofprijzingslied van de band. In het lied wordt een levendig beeld geschilderd van de gelovigen van alle volken en stammen die samenkomen om als één God te aanbidden. Furler zei dat hij echt kon voelen dat de Heilige Geest aanwezig was en werkte, wanneer de Newsboys dat lied ten gehore brachten.

Pizzapunten delen

Steve was een dakloze veteraan van tweeënzestig jaar oud die op weg was naar een warmer klimaat, ergens waar je het hele jaar zonder veel problemen buiten kunt slapen. Op een avond had hij zijn met eigen hand gemaakte kunstvoorwerpen uitgestald (waarmee hij een beetje geld probeerde te verdienen), toen een jonge vrouw naar hem toekwam en hem een aantal pizzapunten aanbood. Dankbaar nam Steve ze aan. Even later deelde hij ze met een andere hongerige, dakloze man. Vrijwel direct kwam dezelfde jonge vrouw weer tevoorschijn met nog een doos met pizzapunten. Zo reageerde ze op de vrijgevigheid waarmee Steve deelde wat hij gekregen had.

Abby’s gebed

Toen Abby in de tweede klas van de high school zat, hoorden zij en haar moeder het verhaal van een jongeman die levensgevaarlijk gewond was geraakt bij een vliegtuigongeluk. Bij dat ongeluk waren zijn vader en stiefmoeder omgekomen. Ze kenden de gewonde niet, maar Abby’s moeder zei: ‘Laten we voor hem en zijn familie bidden.’ En dat deden ze.

Kegels omverwerpen

Op de enkel van mijn vriendin Erin zag ik opeens een intrigerende tatoeage zitten: een bowlingbal die kegels omverwerpt. Ze was tot het laten zetten van deze unieke tatoeage geïnspireerd, toen ze het liedje ‘Setting Up te Pins’ van Sara Grove hoorde. De tekst van dat liedje moedigt de luisteraars aan om vreugde te vinden in herhaalde routineklusjes die soms net zo zinloos lijken als het steeds weer neerzetten van bowlingkegels die voortdurend door anderen worden omgegooid.

We gebruiken cookies voor een betere brows-ervaring. Door deze website te blijven gebruiken stemt u hiermee in. Hier vind u meer informatie over ons gebruik van cookies en hoe u ze kunt uitschakelen.