Categorie  |  Ons Dagelijks Brood

God spreekt

In het bijbelboek Job vind je vrijwel elk argument voor het waarom van het lijden in de wereld, maar de discussies lijken Job nooit veel verder te helpen. De crisis waarin hij zit is er niet zozeer een van twijfel, maar van relatie. Kan hij God nog wel vertrouwen? Er is één ding waarnaar Job bovenal verlangt: dat de Enige die zijn ellendige lot kan verklaren aan hem zal verschijnen. Hij wil God zelf ontmoeten.

Veilig over de stroomversnellingen heen

De gids bracht onze groep naar de oever van de rivier, en gaf ons de opdracht om een zwemvest om te doen en een peddel te pakken. Bij het instappen in de boot wees hij aan waar we moesten zitten om het gewicht goed te verdelen. Dan zou de boot stabiel blijven als we over stroomversnellingen moesten varen. Hij vertelde hoe geweldig en spannend onze raftingtocht zou zijn, en gaf ons de nodige instructies zodat we de boot goed over het kolkende water konden dirigeren. Hij drukte ons op het hart dat er zeker spannende momenten zouden zijn, maar dat de tocht volkomen veilig was, en we volop konden genieten.

Het geschenk van de tijd

Gehaast liep ik het postkantoor binnen. Ik moest nog van alles doen, maar tot mijn frustratie stond er lange rij voor het loket, helemaal vanaf de ingang om precies te zijn. ‘Haast je langzaam’, mompelde ik terwijl ik mijn horloge keek.

Hulp van boven

Het noodsignaal in morse, SOS, werd in 1905 bedacht omdat men op zee behoefte had aan een manier om aan te geven dat men in nood zat. Vijf jaar later werd het algemeen bekend toen het door het zinkende stoomschip Kentucky gebruikt werd, waarbij alle zesenveertig opvarenden gered werden.

De man met de glimlach

Naar de supermarkt gaan is niet bepaald een hobby van mij. Het is iets dat gewoon bij het leven hoort, waar je niet aan ontkomt.

Een hoopvol klaaglied

Als je in Nassau op de Bahama’s bent en het Clifton Heritage National Park bezoekt, ga je terug in de tijd naar een tragische periode uit de geschiedenis van die plek. Aan de kust is een trap die uit de rots is gehakt. Hij loopt helemaal vanaf de zeespiegel tot bovenaan de klippen. Slaven die in de achttiende eeuw per schip naar de Bahama’s vervoerd werden, moesten langs die trap omhoog klimmen. Vaak lieten ze daar hun gezinsleden achter. Hun wachtte een onmenselijk leven. Bovenaan de rotswand bij het einde van de trap staat een herdenkingsteken. Een stel ceders is uitgesneden in de vorm van vrouwen die over zee uitkijken naar het vaderland en de gezinsleden die ze kwijt zijn geraakt. De beelden zitten onder de strepen zoals die veroorzaakt werden door de zweep van de kapitein van een slavenschip.

Een goede pappie

Toen onze zoon Xavier nog klein was, moest mijn man vaak voor zaken op reis. Hoewel zijn vader geregeld belde, waren er ook avonden waarop alleen een belletje Xavier niet kon troosten. Om hem te helpen met slapen pakte ik dan vaak onze foto-albums erbij. Ik wees foto’s aan waarop hij samen met zijn vader te zien was, en vroeg: ‘Weet je dit nog?’

Toegewijd aan de liefde

Nabeel Qureshi is een volgeling van Jezus die boeken schrijft om zijn lezers te helpen de mensen te begrijpen, die de godsdienst aanhangen waarvan hij afscheid genomen heeft. Dat doet hij op een respectvolle manier. Uit wat hij schrijft blijkt duidelijk dat hij zijn volk op zijn hart draagt.

Als de bodem weggeslagen wordt

Tijdens de financiële crisis in Azië in 1997 waren er meer mensen die een baan zochten, dan er banen waren. Ik was een van hen. Na negen benauwde maanden kreeg ik een baantje als copywriter. Maar al snel raakte het bedrijf in de problemen en was ik mijn baan weer kwijt.

De vreugde van het geven

Ik had niet zo’n beste week. De hele tijd voelde ik me wat somber en triest, al had ik geen idee hoe dat kwam.

Moeilijke mysteries

Op een keer toen ik met een vriendin een wandeling maakte, spraken we met elkaar over onze liefde voor de Bijbel. Tot mijn verrassing zei ze: ‘Van het Oude Testament hou ik niet zo erg. Al die moeilijke dingen, al die wraak en dat geweld . . . Geef mij maar Jezus!’

Radicale liefde

Een week voordat ze zou gaan trouwen, verbrak Sarahs verloofde hun relatie. Ondanks haar verdriet en teleurstelling besloot ze het eten dat ze voor de receptie hadden aangeschaft niet verloren te laten gaan. Ze besloot zelfs het ‘feest’ wel door te laten gaan, maar niet volgens het oorspronkelijke plan. In plaats van de originele gastenlijst nodigde ze de gasten van de plaatselijke tehuizen en daklozen voor de maaltijd uit.