Categorie  |  Ons Dagelijks Brood

Kijk naar de wolken

Jaren geleden lag ik eens samen met mijn jongens op de rug in onze tuin, en keken we naar de wolken die overdreven. ‘Pap,’ vroeg een van hen, ‘hoe kan het dat wolken blijven zweven?’ ‘Nou, jongen,’ begon ik met de bedoeling hem van mijn enorme kennis te laten profiteren. Maar toen was ik stil. ‘Ik weet het niet,’ moest ik toegeven. ‘Maar ik ga het voor je uitzoeken.’

Niets is zinloos

In het derde jaar van mijn strijd tegen moedeloosheid en depressie vanwege mijn beperkte mobiliteit en chronische pijn, vertrouwde ik het volgende aan een vriendin toe: ‘Mijn lijf valt uit elkaar. Het voelt alsof ik niets van waarde aan God of wie dan ook te bieden heb.’

De houding van je hart

Als mijn man met de praiseband in onze kerk op zijn harmonica speelt, valt het op dat hij soms met zijn ogen dicht speelt. Hij zegt dat dit hem helpt om zich te concentreren, waardoor hij zo goed mogelijk kan spelen om God te loven. Zo kan hij zich met zijn instrument helemaal op de muziek richten.

Waar is Wally?

Wally is een soort stripfiguur, bekend van de boekenserie met de titel ‘Waar is Wally?’ Op elke bladzijde zit hij verstopt tussen een massa mensen, en moeten de ‘lezers’ (meestal kinderen) hem zoeken. Ouders over de hele wereld genieten van het moment waarop hun kind een blijde uitroep slaakt als hij Wally gevonden heeft. Veel ouders vinden het ook prachtig om hun kind te helpen met zoeken.

Een reden om te zingen

Zingen brengt een verandering in de hersenen met zich mee. Uit onderzoek is bekend dat ons lichaam wanneer we zingen, hormonen produceert die angst en stress verminderen. Andere onderzoeken hebben aangetoond dat de harten van mensen die samen zingen letterlijk synchroon gaan slaan.

Ringen en genade

Als ik naar mijn handen kijk, dan word ik eraan herinnerd dat ik eens mijn verlovingsen trouwring kwijt ben geraakt. Tijdens het inpakken van de koffers voor een reis was ik iets te veel aan het multitasken, en ik heb er nog steeds geen idee van waar ze gebleven kunnen zijn.

God roept

Een keer op een ochtend gaf mijn dochter haar zoontje van elf maanden even haar mobiel in handen om hem iets te doen te geven. Nog geen minuut later ging mijn telefoon over. Toen ik opnam, hoorde ik zijn stemmetje. Op de een of andere manier had hij de sneltoets naar mijn telefoonnummer ingedrukt. Wat volgde was een ´gesprek´ dat ik niet snel zal vergeten. Mijn kleinzoon kent nog maar een paar woordjes, maar hij herkent mijn stem en reageert erop. Dus ik praatte tegen hem en zei dat ik van hem hield.

De uitdaging van vijftien minuten per dag

Charles W. Eliot, die jarenlang voorzitter van de Universiteit van Harvard is geweest, was ervan overtuigd dat gewone mensen die steevast zelfs maar een paar minuten per dag een stukje van de grote wereldliteratuur lezen, veel waardevolle dingen kunnen leren. In 1910 begon hij een serie met een selectie van boeken over geschiedenis, wetenschap, filosofie en kunst, die de Harvard Classics genoemd werden. Elk van de vijftig delen bevatte een leesgids van de hand van Eliot met de titel ‘Vijftien minuten per dag’. Daarin stonden aanbevelingen van stukken van acht tot tien pagina’s voor iedere dag van het jaar.

Wat wil je?

‘Ik heb alles gezien, van paard en wagen tot de eerste mens die op de maan liep,’ zei de bejaarde man tegen zijn kleindochter, die dit verhaal onlangs aan mij vertelde. Maar vervolgens zei hij peinzend: ‘Ik had nooit gedacht dat het zo snel voorbij zou gaan.’

Volmaakte vrede

Een vriendin vertelde me dat ze jarenlang op zoek was geweest naar rust en tevredenheid. Zij en haar man hadden een succesvol bedrijf opgezet, en ze kon zich een groot huis, mooie kleren en dure sieraden veroorloven. Al die spullen konden echter haar innerlijke verlangen naar vrede niet vervullen. Datzelfde gold voor haar vriendschap met allerlei invloedrijke mensen. Maar op een dag, toen ze zich behoorlijk terneergeslagen en wanhopig voelde, vertelde een vriendin haar over het goede nieuws van Jezus. In Hem vond ze haar Prins van Vrede, en haar opvattingen over wat echte rust en tevredenheid inhoudt, veranderde voorgoed.

Iemand die je kunt vertrouwen

‘Er is gewoon niemand die ik kan vertrouwen,’ zei mijn vriendin door haar tranen heen. ‘Telkens wanneer ik dat toch probeer, kwetsen ze me.’ Haar verhaal maakte me boos. Een ex-vriendje van wie ze echt dacht dat ze hem kon vertrouwen, had vervelende geruchten over haar verspreid zodra ze uit elkaar waren. Voor iemand die het door haar verdrietige jeugd al moeilijk genoeg vond om wie dan ook te vertrouwen, bevestigde dit maar weer eens het feit dat niemand te vertrouwen was.

Table Rock

Boven op de Table Rock, een rotsplateau dat over mijn woonplaats uitkijkt, staat een groot, verlicht kruis. Op de grond eromheen zijn verschillende huizen gebouwd, maar onlangs moesten de bewoners hun huis verlaten omdat de veiligheid niet langer gegarandeerd was. Ondanks de nabijheid van de stevige rotsbodem van Table Rock, staan deze huizen niet stevig genoeg. Ze zijn op hun fundamenten aan het schuiven gegaan (tot wel tien centimeter per dag), waardoor het risico ontstond dat hoofdwaterleidingen kunnen breken. Als dat gebeurde, dan zouden ze nog sneller gaan schuiven.